{ประโยชน์ของSOTUS}บทสนทนากับพี่ว๊าก by มือกลอง กบฏ


บทสนทนาถอดเทปมาจากรายการ "คุยTalk" by พี่เขียว EP.3 ตอน ประโยชน์ของ SOTUS

พี่เขียว : สวัสดีครับ พี่น้องที่เคารพทุกท่าน วันนี้มาพบกับผมในรายการ "คุยtalk" by พี่เขียว มือกลอง กบฏ Psylent นั่นเอง
พี่แจ็ค(นามสมมุติ) : ชื่อมึงจะยาวไปไหนวะไอ้เปรต
พี่เขียว : พี่แจ็คครับ พ่อมึงตาย เราออกอากาศกันอยู่นะครับ รบกวนสุภาพนิดนึง
พี่แจ็ค : อ๋อ โทดๆ
พี่เขียว : วันนี้เราจะมาคุยกันในหัวข้อ "ประโยชน์ของ Sotus" ครับ เนื่องจากว่าเราเห็นเพจ Anti-sotus เอาแต่พูดถึงด้านแย่ๆของ SOTUS ซึ่งผมว่าเป็นการไม่ยุติธรรมที่เราจะฟังความข้างเดียว ใช่มั้ยครับพี่แจ็ค
พี่แจ็ค : ใช่ๆ ไม่ยุติธรรมเลย
พี่เขียว : ดังนั้นในวันนี้ผมเลยทำการติดต่อไปทางเพจ Support-sotus โดยได้พี่แจ็ค (ขอใช้นามสมมุติ) ซึ่งเป็นอดีตพี่ว๊ากจากมหาลัยแห่งหนึ่งในภาคเหนือ มาให้สัมภาษณ์
พี่แจ็ค : สวัสดีครับ สวัสดี ไม่ต้องกรี๊ดดังๆ
พี่เขียว : ได้ข่าวว่าพี่แจ็คนี่เป็นพี่ว๊ากมือหนึ่งของคณะเลยใช่มั้ยครับ
พี่แจ็ค : คุณไปเอามาจากไหนเนี่ย
พี่เขียว : มือหนึ่ง เพราะอีกมือนึง ขาด ตอนประกอบประทัดยักษ์ไปงานรับน้องไงครับ
พี่แจ็ค : โทษนะครับ พ่อมึงเป็นตลกหรอ
พี่เขียว : ล้อเล่นนะครับพี่ ผมแค่ไม่อยากให้บรรยากาศมันซีเรียส
พี่แจ็ค : เช็ครุ่นก่อนนะไอ้น้อง อย่าลามปาม
พี่เขียว : ลามปามนี่ระเบิดไฟใช่ปะครับ
พี่แจ็ค : ไอ้สัส นั่นมันนาปาล์ม!! เอ้า กุตบมุขให้แล้ว มึงพอใจรึยัง
พี่เขียว : ขอบคุณครับพี่แจ็คที่ช่วยกัญทำมาหากิน มาๆเข้าเรื่องเลยดีกว่า ผมอยากให้พี่เล่าถึงประโยชน์ของ SOTUS หน่อยครับ
พี่แจ็ค : ได้แน่นอนอยู่แล้ว ในปัจจุบันเนี่ยชอบมีคนมาดิส SOTUS ว่า SOTUS เนี่ยไร้ประโยชน์ ไม่เข้ากับยุคสมัย แถมไม่ช่วยในเรื่องการหางานอีกต่างหาก
พี่เขียว : ใช่ครับ เห็นมาเยอะเลย
พี่แจ็ค : หลายคนทำมาเป็นล้อเลียนว่า เออ โดนเอาน้ำตาเทียนหยดใส่นี่เหรอคือการ "ฝึกคนให้เคยชินกับสภาพตอนจบไปทำงาน" จะไปสมัครเป็นกระถางธูปเหรอ ไรงี้ คุณเคยเห็นใช่ปะ
พี่เขียว : เคยครับ
พี่แจ็ค : เอาจริงๆที่พวกคุณเห็นน่ะ มันแค่เปลือก ที่พวกผมจงใจสร้างหลอกไว้ พวกคุณก็ไปไล่งับเหยื่อปลอมที่พวกผมทิ้งไว้แค่นั้นเอง อย่าหลงตัวเองว่าฉลาดกันให้มาก เพราะยังไงๆพวกคุณก็อายุน้อยกว่าผม เข้าใจช้ะ
พี่เขียว : ครับ
พี่แจ็ค : เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังว่า SOTUS มันช่วยเรื่องการหางานยังไง
พี่เขียว : ครับ
พี่แจ็ค : เอาประสบการณ์ตรงผมเลยนะ ผมเนี่ยเป็นคนไม่ค่อยเข้าเรียน กินแต่เหล้ากับชาวแกงค์ หัวราน้ำทุกวัน เกือบโดนรีไทร์ไปหลายรอบ แต่ผมได้งานทำ ตำแหน่งดีด้วย
พี่เขียว : โอโห พี่ทำยังไงน่ะครับ
พี่แจ็ค : ไม่ยากเลย ผมก็มาเป็นพี่ว๊ากนี่แหละ ซึ่งม.ผมเนี่ยจะมีการจัดงานเลี้ยงรุ่นซึ่งพวกที่เป็นพี่ว๊ากรุ่นเก่าๆเก๋าๆก็จะมาร่วมงานด้วย ซึ่งในสังคมชาวว๊ากเนี่ย เราจะเหนียวแน่นกันมาก ด้วยกระบวนการจัดตั้งแบบทหาร ทำให้เรารักกันฉันท์พี่น้อง มีอะไรก็ช่วยเหลือกัน
พี่เขียว : ดีนะครับ ช่วยๆกัน
พี่แจ็ค : นั่นแหละ ผมก็เลยไปรู้จักกับรุ่นพี่คนนึง ชื่อพี่จิล(นามสมมุติ) เคยเป็นพี่ว๊ากหลายรุ่นที่แล้ว ที่เขาทำงานที่นี่ ผมก็เข้าไปชนแก้ว คุยกันเรื่องแต่งรถ, เรื่องฟุตบอล ปรากฏว่าเชียร์ทีมดอร์ทมุนน์เหมือนกัน คุยกันถูกคอ
พี่เขียว : แล้วเป็นไงต่อครับ
พี่แจ็ค : พี่เขาเลยว่า ถ้าจบไปแล้วไปทำงานที่หน่วยงานเขาได้นะ มีคนคณะเราเพียบเลย
พี่เขียว : ทางสว่างมาแล้ว
พี่แจ็ค : ตอนผมไปยื่นใบสมัครก็ชิลเลยครับ อีก 2 คนที่มายื่นรอบเดียวกับผมนี่คนนึงจบ ม.แถวสามย่านมา อีกคนจบแถวรังสิตมา
พี่เขียว : โอโห เจอคู่แข่ง
พี่แจ็ค : ผมบอกเลย ไม่ได้แดกผมครับ ใน CV ผมแนบรูปที่ถ่ายกับพี่จิลตอนไปแทงสนุ๊กด้วยกันไปด้วย
พี่เขียว : ทีนี้เป็นไงครับ
พี่แจ็ค : ไอ้ 2 ตัวนั้นไม่ได้แดกเลยครับ ตีตั๋วกลับสามย่าน-รังสิตไปเลย ผมก็ได้งานทำครับ ไหน ใครบอกว่า SOTUS ไม่ช่วยเรื่องหางาน โผล่หัวออกมาดิ๊ พวกไม่รู้ก็พล่ามกันไปเรื่อยเปื่อย โด่ว ไม่รู้จริงก็หุบปากไปครับ
พี่เขียว : อันนี้มันถือเป็นการเล่นเส้นสายปะครับ
พี่แจ็ค : เส้นสายเหี้ยอะไรครับน้อง เอ๊ย คุณ เนี่ยเข้าเรียกว่าการช่วยเหลือเกื้อกูล นี่ประเทศไทยครับ คุณอย่ามาดัดจริต ทำยังกะมัธยมไม่เคยลอกข้อสอบเพื่อน
พี่เขียว : ครับ
พี่แจ็ค : แล้วคุณลองคิดดูนะ ผมเข้าไปในหน่วย มีแต่รุ่นพี่ผมทั้งนั้น จะประสานงาน ทำโปรเจคอะไรก็ง่าย คนกันเองอยู่แล้ว ถ้าเอาไอ่ 2 ตัวนั้นเข้าไป ไม่รู้จะเข้าไปคุยกับใครรู้เรื่องไหม คุณฟังไว้นะ ไอ่พวกจบจากมหาลัยดังๆอีลีทๆน่ะ มันก็เก่งแค่ในกระดาษข้อสอบเท่านั้นแหละ ถึงเวลาทำงานจริงหมาไม่แดกครับ นี่คือชีวิตการทำงานจริง ไม่โลกสวยนะ
พี่เขียว : ครับ
พี่แจ็ค : แล้วคุณลองคิดดู เนียเป็นการสร้างความเท่าเทียม กระจายโอกาสสู่คนไม่เนิร์ด ม.ไม่อีลีทแบบพวกผม ให้ได้มีการมีงานทำ จะได้ถ่วงดุย์อำนาจกับพวกจบจากม.ดัง คุณเข้าใจปะ คุณเรียนม.อะไรนะ
พี่เขียว : มธ.รังสิตครับ
พี่แจ็ค : นั่นไง คุณจะไปเข้าใจเหี้ยอะไรพวกผม พวกม.คุณบางคนได้งานตั้งแต่ยังไม่จบด้วยซ้ำ แล้วพวกผมล่ะ ทำไมพวกผมจะไม่มีสิทธิได้รับโอกาสดีๆกับเขาบ้าง แค่เพราะผมไม่ได้เกิดมาในชนชั้นกลางแบบพวกคุณแค่นั้นหรอ ?
พี่เขียว : น่าคิดนะครับๆ
พี่แจ็ค : แล้วไอ้พวก Anti-Sotus ทั้งหลายแหล่ ผมดูทรงก็มีแต่พวกเกิดบนกองเงินกองทองเท่านั้นแหละ พวกคุณไม่เคยเห็นหัวพวกเราไง ว่าพวกเราจบไปจะมีงานทำมั้ย พวกคุณก็สนใจแต่สิทธิเสรีภาพตัวเอง แล้วความเท่าเทียมล่ะ ? คุณเอาไปไว้ที่ไหน ? เพราะจริงๆคุณไม่ได้แคร์อะไรไปมากกว่าชนชั้นกลางพวกคุณไง คุณเลยมาตัดช่องทางทำมาหากินคนอื่น ผมนี่เกิดในซ่อง ขายยาตั้งแต่อายุ 9 ขวบ ตอน 9 ขวบพวกคุณยังเล่นเปรี้ยวหวานกันอยู่เลย อย่าให้พูด
พี่เขียว : รู้สึกผิดเลยนะครับเนี่ย
พี่แจ็ค : ถ้าคุณไม่อยากให้มี SOTUS คุณแก้ปัญหาคนจบไปตกงานให้ได้ก่อนนะ ไม่ใช่สักแต่จะตัดช่องทำมาหากินคนอื่น
พี่เขียว : แล้วทำไมคุณไม่ตั้งใจเรียนล่ะครับ จะได้มีเกรดดีๆมีงานทำ
พี่แจ็ค : ถ้าเอาคนตั้งใจเรียนในเท่าๆกัน ไปอยู่ม.ผมกะม.คุณ ผลมันก็ออกมาไม่ต่างกันครับ คือ ไงๆพวกคุณก็มี % ได้งาน เก็ตช้ะ
พี่เขียว : ครับ
พี่แจ็ค : คุณรู้จักคำนี้ปะ Put the right man on the right job คุณถนัดเรียน คุณก็เรียนไปผมไม่ว่า ผมถนัดว๊าก มันก็ควรมีพื้นที่สำหรับคนมีสกิลว๊ากแบบผม ให้ได้ทำงาน นี่เป็นความหลากหลายทางสกิลครับ จะให้เนิร์ดกันทั้งประเทศเลยรึไง น่าเบื่อตายห่า
พี่เขียว : นั่นสินะครับ เดี๋ยวนะครับ มันใช่หรอ
พี่แจ็ค : พี่บอกว่าใช่ก็คือใช่
พี่เขียว : ครับๆ
พี่แจ็ค : เออ
พี่เขียว : แล้วไม่คิดว่ามันไม่แฟร์สำหรับคนที่ทุ่มเทกับการเรียนเหรอครับ ที่ต้องโดนคุณแย่งงาน
พี่แจ็ค : ไม่แฟร์ยังไงวะ ตอนพวกผมประกอบประทัดยักษ์ คลุกโคลน กินดินกินทราย พวกคุณทำไรกันอยู่ ? พวกคุณนอนอ่านหนังสือในห้องแอร์สบายใจเฉิบ ในขณะที่พวกผมจะถูกระเบิดเละกลายเป็นแยมสตอเบอรี่เมื่อไรก็ได้ พวกผมเสียสละ เพื่อให้คนในคณะ ในรุ่น ได้รักสามัคคีกัน ในขณะที่ไอ้พวกเนิร์ดแบบพวกคุณน่ะมันก็คิดถึงแต่ตัวเอง
พี่เขียว : ขอโทษครับ
พี่แจ็ค : ดังนั้นงานการที่ผมได้ทำ มันก็เป็นการตอบแทนต่อความเสียสละของพวกผม มันคือการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม
พี่เขียว : ครับ
พี่แจ็ค : เออ พูดแล้วขึ้น
พี่เขียว : น่าเสียดายตอนนี้เวลาของรายการได้หมดลงแล้ว เดี๋ยวเจอกับรายการ "คุยTalk" by พี่เขียว EP ต่อไปนะครับ ขอขอบคุณพี่แจ็คที่มาร่วมรายการกับเราในวันนี้
พี่แจ็ค : ยินดี
พี่เขียว : บ๊ายบายครับพี่
พี่แจ็ค : เห้ย!!
พี่เขียว : อะไรครับ
พี่แจ็ค : มึงโบกมือใส่กูได้ไงวะ ทำไมมึงไม่ไหว้ (แกร๊ก!!)
พี่เขียว : เห้ย พี่ใจเย็นๆสิ วางปืนลงก่อน
พี่แจ็ค : มึงกล้าดียังไงมาสั่งกู
พี่เขียว : คัทๆๆๆ
ปัง!! ปัง!! แท่ดๆๆๆ ตูมมม
.
.
นั่นแหละครับท่านผู้อ่านที่สงสัยว่าทำไมรายการ คุยTalk ของเราใน EP นี้ไม่มีคลิป เนื่องจากกล้องได้ถูกพี่แจ็คยิงไปแล้ว ผมเลยพยายามรวบรวมบทสนทนาเท่าที่ผมจะจำได้มาบันทึกไว้ ถ้าตกหล่นประการใดไปก็ขอโทษด้วยนะครับ เจอกัญใหม่ใน EP ต่อไปครับ
SHARE
Writer
PSYLENT
Rapper
อดีตนักเขียน Music Column @JOOX ,บรรณาธิการกลุ่มการศึกษาเพื่อความเป็นไทรุ่น 1-4 ปัจจุบันเป็น Rapper ปากหมาจากวงซ้ายจัดชื่อ Kalibut ใน A.K.A PSYLENT และเป็นนักศึกษาคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (รังสิต) สนใจในประเด็น ปรัชญาการเมือง,ดนตรี,เพศ มีทั้งความสาระดีและสารเลว ปะปนกันไป สำหรับการจ้างงานเขียน หรือ อยากพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องตั่งต่าง ติดต่อได้ผ่าน FB: มือกลอง กบฏ เด้อครับเด้อ

Comments