สารภาพ
ครั้งแรกที่เจอกับคุณ เราก็ชอบคุณ คุณเดินมากับเพื่อนหลายๆคน แต่ทำไมเราถึงมองแต่คุณ เราเองก็ยังไม่รู้


ครั้งที่สองที่เจอคุณ เราได้แต่แอบมอง
และหวังว่าคุณจะจำเราไม่ได้
เพราะครั้งแรกที่เจอกัน เราด๋อยมาก
และคุณก็มานั่งข้างเราจะเพราะด้วยอะไรก็ตาม
คุณอาจจะไม่เคยรู้
แต่นั่นทำให้ใจเราเต้นแรงมากๆเลยล่ะ

ครั้งที่สามที่เจอคุณ เราเปลี่ยนสถานะเป็นรุ่นพี่-รุ่นน้อง เราเข้าคณะเพราะอยากเจอคุณ
ในทุกๆกิจกรรม
และอีกหลายๆครั้งที่เดินผ่านคุณ
เราก็ยังแอบมองคุณอยู่
ทุกครั้ง...

คุณอาจจะไม่เคยรู้
เพราะเราเองก็ไม่เคยบอก

ก่อนหน้านี้ เราไม่เคยเชื่อจริงๆหรอก ไอ้พวกเรื่องความบังเอิญหรือพรหมลิขิตอะไรเทือกนั้น แต่พอได้รู้จักคุณ คำพวกนี้กลับมีความหมายขึ้นมา


ตั้งแต่รู้จักคุณมา เราคุยกันจริงๆไม่กี่คำ แต่เราคุยกันในแชทเยอะกว่าเพื่อนสนิทซะอีก เราชอบเวลาที่คุณพิมพ์ตอบมา เวลาที่จุดสามจุดเด้งขึ้นมาและสลับกันเด้งขึ้นลง พร้อมกับข้อความที่ขึ้นว่า...กำลังพิมพ์ คงต้องยอมรับอีกครั้งว่าไอ้เรื่องแค่นี้แหละที่ทำให้เรารู้สึกตื่นเต้น และลุ้นอยู่ลึกๆว่าคุณจะตอบอะไรกลับมา

เราชอบตั้งฉายาไปเรียกคนอื่น มันทำให้เรารู้สึกว่าสนิทกันขึ้นและเรียกชื่อได้ง่ายกว่าเดิม และเรายอมรับว่าในครั้งแรกที่คุณพิมพ์ชื่อแทนตัวเองด้วยฉายาที่เราตั้งให้นั้น ใจเราเต้นผิดจังหวะไประยะนึงเลยแหละ :)

ความประทับใจในตัวคุณ เรามีเยอะจนอธิบายไม่หมด เรื่องเล็กน้อยในสายตาคุณและคนอื่น กลับเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเรา เพราะคุณคือคนพิเศษ 
ตอนนี้เรายอมรับแล้วว่าคุณเป็นคนพิเศษสำหรับเรา คุณเป็นคนที่เราอยากเล่าเรื่องที่เจอในแต่ละวันให้ฟัง เล่ามุขตลกแป้กๆ นินทาคนนู้นคนนี้บ้าง แชร์เพลงให้ฟัง ถามเรื่องเดิมๆซ้ำๆบ่อยๆจนน่ารำคาญ แต่ก็ยังไม่หายไปไหน เราคิดว่าเราชอบคุยกับคุณ ถึงมันจะไม่ได้มากมายจนขาดมันไปไม่ได้ แต่อย่างน้อยมันก็มากกว่าคนอื่นที่อยู่รอบๆเราตอนนี้แล้วล่ะ :)



เรื่องที่อยาก #สารภาพ ของ #คนบนดาวเส้า 
มีเพจด้วยนะ
Facebook page : คนบนดาวเส้า

SHARE
Writer
Persononsadturn
a human on sadturn
ชีวิตเราเคยเจออะไรแบบนี้ด้วยแหละ

Comments