เครื่องฉายโปรเจ็กเตอร์,
ถ้าเปรียบเทียบเครื่องฉายโปรเจ็กเตอร์
ให้เป็นอวัยวะส่วนนึงในร่างกาย
ก็คงเปรียบเทียบเป็น สมอง ล่ะมั้ง?

ถ้าถามว่าเพราะอะไร
ก็คงเป็นเพราะ
สมองกับเครื่องฉายโปรเจกเตอร์
มันชอบฉายอะไร ซ้ำๆ เดิมๆ วนลูปอยู่อย่างงั้น
ถ้าเราไม่กดเปลี่ยน
มันก็จะฉายภาพเดิมตลอด
ก็เหมือนสมอง
ที่เอาแต่ฉายภาพความทรงจำเก่าๆ
ที่เราจำเกี่ยวกับเค้า
ซึ่งความทรงจำนั้น
มันเป็นความทรงจำที่มีแต่เค้า
มันอาจจะเป็นความทรงจำที่มีแต่เราที่จำ
แต่เค้าอาจจะลืมมันไปแล้วก็ได้
เพราะบางเรื่อง
มันก็เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ
ที่ก็คงไม่มีใครจำ
แต่เรากลับจำได้ทุกอย่าง

ที่เราจำเรื่องเล็กๆน้อยๆเกี่ยวกับคุณได้ที่เราจำเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้
ก็เพราะ
เราชอบคุณมากที่สุดในโลกเลยยังไงล่ะ



เราชอบคุณมาก
มากจนเราคิดว่า
เราควรจะพอสักที
เพราะถึงเราจะชอบคุณมากแค่ไหน
ยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี
เพราะงั้น
ต่อจากนี้

“เราจะเลิกชอบคุณแบบจริงจังแล้ว
คุณก็เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ”





ถ้าเราเอาแต่คิดว่าจะเลิกชอบ
แต่ไม่ลงมือทำซักที
ยังไงเราก็ไม่มีทางออกจากลูปนี้ได้หรอก                     


SHARE
Written in this book
1953
ผมกับคุณที่ห่างไกลกัน เหมือนดวงอาทิตย์กับดาวพลูโต
Writer
1953
daydreamer
ask.fm : skyskyes

Comments