ควรรู้สึกอย่างไรกับความสัมพันธ์นี้
บางทีก็ตั้งคำถามกับตัวเองว่า 
“ความรู้สึกระหว่างคน2คนมันใช้ชื่อเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าอะไร?”
....เป็นบทสนทนาที่ไม่มีประโยคจบ...
....เป็นบทสนทนาที่ไม่ได้ตอบไวเหมือนคนอื่นเขา..แล้วก็ไม่หายไปถึงขั้นไม่ตอบเลย...
....ไม่เคยถ่ายรูปด้วยกัน หรือลงสตอรี่ด้วยกันเลย...
....พอมีเวลาว่าง ก็จะหาเรื่องชวนกันไปโน้นนี่ หาเรื่องเจออ่ะพูดง่ายๆ...
....คอยเล่าสตอรี่ของตัวเองให้อีกฝ่ายฟัง...
.....บอกว่าตัวเองเป็นคนใจร้าย นิสัยไม่ดี แต่ก็ไม่เคยเห็นทำนิสัยหรือการกระทำนั้นใส่เราเลย...
....เข้ามาช่วยแบบนิ่งๆไม่พูดไรทั้งๆที่เราไม่ได้กล่าวไรซะคำ “ถือขอให้เงี้ย”....
.....บ๊ายบาย ตอนแยกย้ายกันกลับบ้านก็ไม่มีนะ มีแต่พยักหน้า...
....คอยเป็นกำลังใจให้กันในยามที่ฝ่ายใดท้อ หรือเหนื่อย.... [“...สู้ๆ” “เอาหน่า..ทนหน่อย” “เอาหน่าสู้ๆ...ทำให้เต็มที่”...]...


....แต่ในบางการกระทำของเขา เราก็รู้สึกว่าคงไม่มีหวัง ที่จะเลื่อนขั้นเป็นอย่างอื่น มีประโยคมากมายที่อยากจะถามเขา “คุณเป็นแบบนี้กับทุกคนรึเปล่า?หรือแค่เราคนเดียว..” แต่ก็เลือกที่จะเก็บคำถามเหล่านี้ไว้คนเดียว เพราะมันคงไม่ถึงเวลาที่เราจะถาม....
....ได้แต่ปลอบใจตัวเองนะ “ไม่ต้องมีความสัมพันธ์หรอก ที่เป็นอยู่แบบนี้ก็ไม่ได้แย่นิ?” ก็อยู่ไปแบบเนี้ย ถ้าวันใดวันหนึ่ง มันใช่จริงๆ มันก็คงจะชัดเจน มันก็คงจะมีชื่อเรียกความสัมพันธ์เอง แล้วชื่อนั้นก็คงจะออกมาจากความรู้สึกระหว่างเรากับคุณ ผ่านคำพูดเอง...


ไม่รีบหรอกนะ 
“ไม่ขอให้เพิ่มขึ้น...แล้วก็ไม่อยากให้ลดลง”


SHARE

Comments