The End
ยอมรับความจริงได้แล้ว
ว่ามันจบลงแล้วจริงๆ

กลิ่นแก้มเธอเรายังจำได้อยู่เลยนะ
กอดเธอยังอุ่นอยู่ในใจเราอยู่เลย
ตักนิ่มๆของเธอ
ริมฝีปากที่ละมุนละไม
สายตาที่อบอุ่น อ่อนโยน 
รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ฉันหลงรักคนคนนี้แบบเต็มประตู
แล้วจะไปตัดใจได้ยังไงวะ
“แต่เค้าตัดใจจากแกได้แล้วนะ
เค้าเย็นชากับแกขนาดนี้
ลืมเค้าไปได้แล้ว”

ฉันเหมือนคนเสียสติอยู่หลายวันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จนถึงตอนนี้

สายตาที่สงบนิ่งของเธอ มันทำให้ฉันต้องยอมรับความจริงว่าเรื่องของเรามันกำลังจะจบลงแล้ว และคงเป็นฉันเองที่ยังต้องเสียใจไปอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้

ฉันต้องทำยังไง ถึงจะไม่คิดถึงความสุขในช่วงที่อยู่กับเค้าได้นะ 

“เพราะว่ามันจะไม่มีอีกแล้วไง”
เหมือนวันเกิดอายุ 17
 ที่เราจะกลับไปอายุ 17 ไม่ได้อีกแล้ว
เหมือนช่วงเวลาวัยเด็ก
 ที่มันไม่มีวันหวนคืนมา

โมเม้น ณ ตอนนั้นมันไม่มีอีกแล้ว

ความทรงจำก็คือความทรงจำ
ความทรงจำที่เราไม่ควรจะเอามันกลับมา
แต่เก็บมันไว้ ให้มันหอมหวานละมุนละไม
อยู่ในส่วนลึกในใจของเราก็พอ

SHARE
Written in this book
Love story
Writer
RYuk
Writer
Missing U

Comments