เดินหน้า 1 ก้าว ถอยหลัง 3 ก้าว
งานหนักไม่เคยฆ่าใคร
    ประโยคสวยหรูที่มีไว้ปลุกใจ แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น เพราะงานหนักจะฆ่าคุณทีละน้อย
    วันนี้ได้มีโอกาสอ่านข่าวสถาปนิกผู้หนึ่งทำงานจนเกิดภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน ทำให้นึกถึงตัวเองสมัยที่ยังมีไฟอยู่มาก ทำงานไม่หลับไม่นอน พักผ่อนไม่เป็นเวลา กินอาหารไม่ตรงเวลาจำได้ว่าเคยกินมื้อเย็นตอนตี 2 จะว่าไปช่วงแรก ๆ ก็สนุกดี เหมือนเราได้ก้าวไปข้างหน้าในทุก ๆ วัน จนกระทั่งวันหนึ่งที่เราล้มลง เราพึ่งได้เห็นว่าทุก ๆ 1 ก้าวไปข้างหน้า สุขภาพของเรากลับเดินถอยหลังไป 3 ก้าว 
    เมื่อก่อนมีแต่คนรายล้อม บอกว่าเราเปรียบเสมือนความหวังของหมู่บ้าน พอป่วยจนต้องพักงานมารักษาตัว ทุกคนกลับตราหน้าว่าเป็นคนเห็นแก่ตัว ข้างตัวไม่เหลือใครซักคนแม้กระทั่งเพืื่อนรุ่นเดียวกัน 
    วันนี้ได้เรียนรู้ว่าชื่อเสียงไม่ยั่งยืนฉันใด สุขภาพก็ไม่ยืนยงฉันนั้น จงรักตัวเองก่อนแล้วจึงแบ่งความรักให้กับคนอื่น 
    อยากฝากไว้ว่า'อย่ารักองค์กรมากกว่าตัวเอง เราเป็นแค่ฟันเฟืองตัวหนึ่ง เมื่อเราทำหน้าที่ไม่ได้ เค้าก็ให้คนอื่นมาทำแทน' 
SHARE
Written in this book
Diary of mistakes
Writer
Dark_Candyfloss
writer
I'm a senior student of university in Thailand . I would like to share my story with you.

Comments