just a word






เป็นอีกวันที่ในความคิดมีแต่เรื่องของเธอ






ผมรู้สึกกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก
ในขณะที่แจ้งเตือนทวิตก็เด้งอยู่แทบตลอดเวลา






แต่มันแค่ไม่มีชื่อของเธอ
มันแค่ไม่มีบทสนทนาของเรา





ลบทวิตเตอร์ทิ้งเลยดีไหม
เดมที่ไม่มีข้อความของเธอมันช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี








ในตอนนั้น
ความคิดถึงก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจโดยไม่มีท่าทีว่าจะลดลงหรือจางไป


แค่ข้อความคงเอาไม่อยู่
มันต้องได้ยินเสียงเท่านั้นจริงๆ
ไม่งั้นความคิดถึงครั้งนี้คงไม่บรรเทา





แต่จะให้เอาเสียงเธอมาเปิดฟังตอนนี้ก็ดูจะไม่เหมาะเท่าไร






ทำยังไงดีวะ







หาที่ระบายน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด





: มึง

: ว่า

มันตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
ซึ่งดีแล้ว นับว่ารู้งานใช้ได้



: กูคิดถึง
: ทนเอา

มันรู้ดี
รู้ว่าผมไม่ได้หมายความว่าคิดถึงมัน
ถึงได้ตอบมาแบบนั้น



: มึงรู้ไหม ถ้ากูมีเบอร์น้องเขา
: อ่า
: กูจะโทรไปฟังแค่คำว่าฮัลโหล แล้ววาง







ผมพิมพ์จบก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่


อยากจะด่าตัวเองที่กำลังคาดหวังอะไรที่เป็นไปไม่ได้




: แล้วมึงอยากได้เบอร์น้องเขาไหม
: อยาก
:
: อยากมากๆ
:
: แต่มันเป็นไปไม่ได้





ผมพิมพ์ออกไปตามที่คิดจริงๆ
ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะขี้แพ้ขนาดนี้


ผมปิดหน้าจอมือถือลงโดยไม่คาดหวังคำตอบอะไร







: 0xx xxx xxxx อยู่ที่ว่ามึงจะเอาเบอร์ไปทำอะไร


แจ้งเตือนของมันเด้งขึ้นอีกครั้ง
ผมมองหมายเลขสิบหลักเหล่านั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย





ยอมรับว่าแอบคาดหวังให้มันเป็นของเธอ
แต่อีกใจหนึ่งก็รู้ว่าคงไม่ใช่ 





: เบอร์ใคร?

: เบอร์ร้านข้าว


ไอสัด..





: ให้กูทำไม
: ก็เจ้าของร้านคือน้องเขา

ผมหลุดยิ้มออกมาทันทีที่รู้แบบนั้น




: แต่อย่าเพิ่งโทรนะ เจ้าของร้านเรียนอยู่
: โอเค ขอบคุณ




และหลังจากข้อความนั้น
ผมก็รอเพียงแต่ช่วงเวลาที่จะโทรหาเธอ







นับเป็นเรื่องที่ดีที่สุดของวันนี้







มันคงเป็นการรอคอย
ที่คุ้มค่าและมีความสุขที่สุดแล้ว








: มึงต้องเป็นซองอูให้กู ถึงสามทุ่ม
: .....



ให้ตายเถอะ
ถ้าเป็นผมเมื่อก่อนคงไม่ยอมทำอะไรแบบนี้หรอก








: เออ เป็นก็เป็นวะ



แต่ถ้าเป็นเรื่องของเธอ
ผมว่าผมทำได้มากกว่านี้อีก












และแล้วเวลาที่ผมรอคอยก็มาถึง


ผมปลีกตัวออกมาข้างนอกเพื่อโทรหาเธอทันที




..




..





รับสิ





...







...






"ฮัลโหล"







หัวใจผมกำลังเต้นแรงขึ้น
และผมทราบสาเหตุเป็นอย่างดี







นี่สินะ
ความรู้สึกของการได้ยินเสียงที่อยากได้ยินที่สุด







คิดถึงจัง..











storylog. — แด่ความคิดถึง ที่ส่งถึงเจ้าตัว :-)









ถ้าอ่านอยู่ก็ขอให้รู้
ว่าพี่คิดถึงหนูไม่ต่างกันเลย






hurts.


SHARE

Comments

Tomyheart
3 years ago
เอาไปทำตามครับ5555 นั่นแหละ แค่ได้ยินเสียง แล้วก็วางเลย คิดถึงเสียงนี้มากจริงๆ
Reply
MOONIN
3 years ago
น่ารักๆๆๆๆมีคำอธิบายมากกว่านี้อีกมั้ยยย
Reply
ssmileeps
3 years ago
น่ารัก
Reply
MMM001
3 years ago
เราก็เคยทำค่ะ เราโทรไปหาเค้า ฟังเสียงเค้าพูดฮัลโหลอยู่แบบนั้น จนเค้าวางสาย ครั้งแรกเค้าไม่รู้ว่าเป็นเรา แต่ครั้งที่สองเค้าพูดกับเราว่า 'คุณ' (เป็นสรรพนามที่เราใช้กัน) เท่านั้นแหละ น้ำตาเราไหลเลย คิดถึงมากจริงๆ
Reply
27degreex
3 years ago
น่ารัก (:
Reply