turning to 21
นึก ๆ ดูแล้วตอนนั้นก็นึกถึงตัวเองในวันนี้ไม่ออกเลย
ไม่นึกเหมือนกันว่าจะเป็นแบบนี้
ยอมรับจริง ๆ ว่าฉันตอนนั้น กับตอนนี้แม้จะเป็นฉันคนเดิม แต่ไม่เหมือนเดิมจริง ๆ
ตอนนั้นก็คงนึกภาพตัวเองที่เป็นนักศึกษาคนหนึ่ง มีวิถีอย่างคนทั่วไป
ถ้าหากฉันแมสพอ ตอนนี้คงอยู่ปีสี่
คงมีอารมณ์ ความรู้สึกบางอย่างของคนที่กำลังจะเรียนจบ และกำลังจะก้าวสู่วัยทำงาน
แต่ในความจริง ฉันไม่เคยได้สัมผัสอารมณ์นั้นเลย แม้แต่อารมณ์วุ่นวายในช่วงปีสาม

ตอนนั้นฉันคงคิดว่าคนที่อายุขนาดนี้ คงมีความเป็นผู้ใหญ่
ฉันหมายถึง ก็เป็นคงเป็นผู้ใหญ่กว่าเด็กมัธยมมั้ง
แต่จริง ๆ แล้ว..เหมือนเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีวิถีต่างออกไป

ตอนฉันอยู่ม.ปลาย ฉันก็เป็นเหมือนเด็กนักเรียนคนอื่น ๆ
ฉันหมายถึงความคิดความอ่านน่ะ 
อาจจะเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมมันหล่อหลอมให้ไปในทิศทางนั้นเหมือนกัน
ก็อาจจะมีลักษณะนิสัยเล็ก ๆ ส่วนตัวบ้างที่บ่งบอกความเป็นฉัน

แต่พอขึ้้นมหา'ลัยมา 
มันมีอะไรมากมาย เกินกว่าที่ฉันจะพิมว่ามีอะไรบ้างที่ทำให้..ฉันเปลี่ยนไป

ตอนนี้ฉันมีเพียงตัวฉันเอง ที่ฉันจะไว้ใจ เชื่อใจ และให้ความใส่ใจ
ก็อาจจะมีบางคนที่เป็นพลังใจในบางคราสำหรับฉัน..

ถ้าฉันพูดในวันนี้ว่าฉันจะเข้าHarvard ก็คงไม่มีใครที่จะให้ความสนใจกับมัน
แต่ฉันคงไม่ใส่ใจหรอก เพราะมีเพียงฉันเท่านั้นที่ฉันต้องใส่ใจ

บางทีก็ยากหน่อยนะกับการเป็นฉันในตอนนี้ 
แต่ก็อดทนให้มากนะ
:)


SHARE
Writer
PLOYplanet
Sister
| erratic | contemplative | justice | neutral |

Comments