Nostalgia
1. 
เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ตกเย็น แดดร่มลมตกแล้ว พ่อมักชวนทุกคนในบ้านไปนั่งรถเล่น

ขับรถไปเรื่อยๆ มุ่งหน้าไปทิศทางที่มีทะเล แวะซื้อขนมครกแบบโบราณที่ร้านเจ้าประจำ ขับไปเรื่อยๆ จนกว่าพระอาทิตย์จะตกดิน แล้วก็นั่งรถกลับ

ในรถมักเปิดเพลงยุค 70's เพลงโปรดของใครสักคน อาจเป็นพ่อหรือแม่ บางวันหากพ่ออารมณ์ดี จะเปิดเพลงของ led zeppelin, Deep purple (พ่อชอบวงนี้มากเป็นพิเศษ) ส่วนแม่มักจะตามใจพ่อ แต่บางคราวก็มีที่พ่ออยากเอาใจแม่ ก็จะเปิดเพลงของ Sherbet, Beatles  

ภาพเหล่านี้เป็นภาพเลือนราง ราวกับมาจากอดีตอันแสนไกล และเรามักคิดถึงอยู่เสมอ เมื่ออยู่ในจุดที่ไม่อาจหวนกลับไปหามันได้

2. 
ฉันนึกถึงพ่อ นึกถึงช่วงเวลา “นั่งรถเล่นสมัยเด็กๆ” ตอนที่กำลังขับรถคนเดียวบนถนนที่ไม่คุ้นเคยในจังหวัดเชียงใหม่

“ให้ผมขับรถพาไปก็ได้นะ คุณไม่เคยขับรถที่นี่มาก่อน”

เพื่อนของฉันท้วง เมื่อรู้ว่าฉันเช่ารถขับในเมืองที่ไม่คุ้นเคย

“ไม่อ่ะ เราอินดี้” ฉันยักคิ้วให้นิดๆ แบบที่คิดว่าเท่ แต่ใจจริง ไม่อยากกวนเพื่อนให้ต้องลางานมาพาเที่ยวให้วุ่นวาย

รู้ตัวอีกทีก็กำลังขับรถโตโยต้า วีออสรุ่นใหม่ จากบริษัทรถเช่าในเชียงใหม่ มุ่งหน้าลงเชียงใหม่ทางตอนใต้ไปในเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย

สองข้างทางเต็มด้วยสวนลำใย และบ้านเรือนที่ตั้งอยู่ห่างๆ กัน สังเกตหน้าบ้านแต่ละบ้าน มักปลูกไม้เลื้อยชนิดมีดอกสีส้มแสด หรือที่รู้จักกันว่าพวงแสด สีส้มสดตัดกับสีของความแห้งแล้งในฤดูหนาวของสองข้างทาง

พ่อเป็นคนสอนให้ฉันขับรถเป็น จำได้ว่าสมัยเรียน ปี 3 ฉันอยากขับรถเป็นมาก รบเร้าพ่อให้สอนขับรถ อยากไปไหนมาไหนได้ด้วยตัวเอง

พ่อสอนให้ฉันอยู่ 1 อาทิตย์ แต่ไม่ให้ขับจริง บอกว่าฉันยังไม่เก่งพอ

หลังจากพ่อเสียชีวิตตอนที่ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว หน้าที่การเป็นสารถีประจำบ้าน ตกเป็นของฉันโดยสมบูรณ์แบบ

ทุกครั้งที่ขับรถ กุมความปลอดภัยของทุกคนที่มาด้วยกัน ทำให้ฉันนึกถึงพ่อ

3.
ขับรถคนเดียวมีทั้งอิสระและความเหงา

สองอย่างนี้เหมือนเป็นเพื่อนสนิทที่แยกกันไม่ออก แต่สองอย่างก็มีเสน่ห์ในตัวเอง

จุดหมายปลายทางอยู่ไม่ไกล ฉันเปิดไฟเลี้ยวไปตามป้ายบอกทาง สังเกตแผนที่เป็นระยะ จะหวังพึ่ง GPS คงจะยาก มือถือไม่สามารถจับสัญญาณได้เลย

ลัดเลาะไปตามไหล่เขา สองข้างทางเริ่มเป็นป่าสน สูงขึ้นทีละนิด ชันขึ้นทีละนิด เห็นยอดไม้ลิบๆ อยู่ข้างทาง

ความเหงาและความเป็นอิสระเริ่มเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

จุดหมายปลายทางอยู่ตรงหน้าแล้ว

และฉันกำลังคิดถึงพ่อ ...คนที่สอนให้ฉันขับรถ 
SHARE

Comments

studio057
8 months ago
ใช่ๆ เราก็อยากขับรถเป็นมั่งเหมือนกันอะะะะะะ
สบายดีน่อววว?
Reply
niji
8 months ago
สบายดีๆ
หัดไป ขับบ่อยๆ ก็คล่องค่ะ
Wararit
8 months ago
เหมือนจะมีต่อเลย
Reply
niji
8 months ago
จบแบบให้คนอ่านคิดต่อเอง55
nawtpal
8 months ago
คุณพ่อฟัง​ deep purple
สุดยอดครับ
Reply
niji
8 months ago
พ่อชอบพิงค์ฟลอยด้วยค่ะ เป็นคนแนวมากตั้งแต่หนุ่มจนแก่เลย
nawtpal
8 months ago
pink floyd ด้วย คุณพ่อคุณ niji นี่ฟังแนวเดียวกับผมเลย

แถมคุณแม่ฟัง The Beatles อีก คารวะๆ
fangtch
8 months ago
ความเหงาและความเป็นอิสระ💛 ได้มาแล้วไม่อยากเสียไปเลยค่ะ หวงมาก555 คิดถึงนะคะ แวะมาอัพรูปข้างทางสวยๆบ้างนะ☺️
Reply
niji
8 months ago
ขอบคุณค่ะ จะพยายามนะคะ