เเล้ววันนึงเราต้องพบกันใหม่
เราก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้ชอบคุณมากขนาดนี้
คุณดูไม่ค่อยสนใจเราเลย

บ่อยครั้งที่คุณเหมือนเป็นห่วงเรา
บ่อยครั้งที่คุณเหมือนจะสนใจเรา

เเต่จริงๆคุณเป็นห่วงเเค่ฐานะ"เพื่อน"เท่านั้น

ทำไมเราถึงได้ชอบคุณมากขนาดนี้

มีคนมากมายเข้ามาหาเรา

เเต่เรา "เลือกเเค่คุณ"

เรามีเเค่คุณจริงๆ

ทำไมเราต้องทำให้ตัวเราเจ็บด้วย
ทำไมเราต้องห่วงคุณฝ่ายเดียว
ทำไมเราไม่เลือกคนที่ทำให้เรามีความสุขล่ะ

ความสุขของเรา คือการดูคุณอยู่ห่างๆ
เเค่นี้เราก็มีความสุขเเล้ว

เราเฝ้าดูทุกความสำเร็จของคุณ
คุณเหนื่อย คุณท้อ เราก็ให้กำลังใจ

เวลาคุณทุกข์ เราไม่มีความสุขเลยนะ

ยิ้มเยอะๆนะคุณ
เวลาคุณยิ้มเเละร่าเริงน่ารักมากเลยรู้มั้ย

คุณไม่ต้องเป็นห่วงเรานะ
เเค่ได้เฝ้ามองคุณเราก็มีความสุขเเล้ว

"เรารอคุณเสมอนะ"

หากวันนึงเราจากกันไป
เราเชื่อเสมอว่าเราต้องกลับมาพบกันอีก

คิดถึงวันนั้นเเล้วก็ใจหายเนอะ
วันที่คุณกับเราจะไม่ได้พบกันอีก

เเต่เราก็ยังเชื่อว่าโชคชะตายังเห็นใจเรา

: ช่วยส่งคุณกลับมาพบเราอีกครั้งเถอะนะ





SHARE
Written in this book
ดีเเค่ไหน
Writer
imgravity
The gravity.
can't blame a gravity. talk about a sad story and something sad.

Comments