ที่พักใจ;
คุณว่า เราจะสามารถชอบคนๆนึงได้มากแค่ไหนกันนะ
สำหรับเรา 
เราคิดว่า 
ชอบได้แบบไม่มีที่สิ้นสุดเลยล่ะ
อย่างเช่นเราที่ก็ชอบคุณแบบไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกัน
ชอบไปเรื่อยๆ
ชอบมากขึ้นทุกวัน
ถึงบางวันอาจจะชอบน้อยลงบ้าง
แต่ก็ไม่เคยเลิกชอบได้เลยนะ
:-)


เวลาที่เห็นคุณทะเลาะกับเค้า
เราอยากเข้าไปปลอบคุณมากเลยนะ
แต่ก็รู้ว่าทำไม่ได้
ก็เลยทำได้แค่ยืนมองอยู่จากที่ไกลๆตรงนี้
แต่ตอนนี้
ถ้าคุณได้มาอ่านสตอรี่ล็อกอันนี้ของเรา
เราอยากบอกคุณว่า
ถ้าคุณอยากระบายหรืออยากปรึกษาอะไรกับใคร
ขอให้คุณลองมองมาที่เราบ้างนะ

เรารู้ว่าเวลาที่คุณร้องไห้มันก็มีแค่เค้าที่จะทำให้น้ำตานั้นหยุดไหลได้
วันไหนที่คุณเศร้าหรือเสียใจ
มันก็คงมีแค่เค้าที่คุณอยากให้มาอยู่ข้างๆ
เพราะเรารู้ไง
ว่ายังไงเค้าก็สำคัญกับคุณทุกอย่าง
ยังไงเค้าก็เป็นทุกอย่างของคุณ
ยังไงเค้าก็คือโลกทั้งใบของคุณ
แต่บางที
เค้าก็อยู่ข้างๆคุณไม่ได้ตลอดหรอก
เพราะงั้น
ระหว่างที่คุณรอเค้า
ขอให้เป็นเราได้มั้ย
ที่จะเป็นที่พักใจให้คุณ
ขอให้เป็นเราได้มั้ย
ที่จะเป็นคนที่คอยอยู่เคียงข้างคุณ
เผื่อเวลาที่คุณเหงา
คุณจะได้มีคนคอยคุยด้วย
เผื่อเวลาที่คุณเศร้าหรือเสียใจ
คุณจะได้มีคนช่วยปลอบ



เราอยากเป็นที่พักใจให้คุณนะ 
ถึงแม้จะเป็นแค่เวลาสั้นๆก็ตาม



    “ ให้เราเป็นที่พักใจให้คุณได้มั้ย? 
            แค่ชั่วคราวก็ยังดี ”


                                  -24aug2018




SHARE
Written in this book
1953
ผมกับคุณที่ห่างไกลกัน เหมือนดวงอาทิตย์กับดาวพลูโต
Writer
1953
daydreamer
ask.fm : skyskyes

Comments