วันเวลาดีดีเหล่านั้น เธอยังคงจำมันได้มั้ย
ตั้งแต่แรกเราก็คิดว่าพื้นที่ตรงนี้เราจะเอาไว้บันทึกเรื่องราวของเรากับเขา และครั้งนี้ก็เช่นกัน

23 ก.ย.61 งานแต่งงานของพี่แบงค์&น้องตุ๊กตา
นั่นคือวันอาทิตย์ แต่พวกเราจะไปก่อนเพื่อจะช่วยเตรียมงานเท่าที่ช่วยได้ แล้วก็ไปพักผ่อนและดื่มนอกสถานที่ อิอิ

พวกเราออกเดินทางจากออฟฟิตประมาณ 6 โมงครึ่ง ผู้ร่วมเดินทาง คือ ฉัน เธอ และ น้องอ.(เป็นรุ่นน้องของพวกเราที่มหาวิทยาลัยและน้องที่ออฟฟิต)

ฝนตก รถติด ตามเรื่องตามราวที่มีแต่ช้านาน สิ่งแรกที่ถือเป็นเรื่องดีดีของทริปนี้คือ น้องอ.กลับมาคุยกับน้องก.อีกครั้ง โดยน้องก.ให้โอกาส และ ตั้ง KPI ให้ จำนวนนึง

เราเดินทางจนถึง จ.สุพรรณบุรี เวลาราวสามทุ่มกว่า เรามาถึงบ้านงาน ตั้งวงกินข้าวใต้ถุนบ้าน เป็นอีกบรรยากาศที่ไม่เคยเจอ หลังจากนั้นก็ไปหาร้านสะดวกซื้อยอดนิยม เครื่องดื่ม ขนมขบเคี้ยวพร้อม มุ่งหน้าสู่ที่พัก เมื่อมาถึงที่พัก เป็นอารมณ์ม่านรูดต่างจังหวัด (เราไม่ค่อยซีเรียสเพราะเราเคยไปนอนที่พักแบบนี้สมัยออกไปจัดงานต่างจังหวัด ไม่น่ากลัวมาก เพราะมันจะไม่เหมือนในละครที่มีม่านรูดเอารถเข้าอะไรเทือกนั้น แต่มันจะเป็นบ้านหลังๆ มีช่องจอดรถ แต่ที่ชัวร์คือตรง Reception จะเขียนว่า ชั่วคราว/ค้างคืน) เปิดเข้าไปในห้องปรากฎเป็นเตียงเดี่ยวประมาณ 5 ฟุต เรามากัน 3 คนค่ะ ก็เลยเอาที่นอนปิคนิค ดิฉันขอนอนเบื้องล่างเองค่ะ หลังจากกินดื่ม ก็แยกย้ายเข้านอน เช่นเคยความโก๊ะของฉัน ผ้าห่มผืนใหญ่พับอยู่ นึกว่ากางหมดแล้วห่มแบบเล็กๆ รู้ตัวอีกทีตอนเช้า ไหวมั้ย

เช้าวันเสาร์ เช่นเคยค่ะ ดิฉัน เป็นทั้งพี่ เป็นที่งผู้หญิง และเป็นทั้งคนเจ้าระเบียบ ตื่นคนแรก อาบน้ำ คนต่อมาน้องชาย และ เขาทิ้งท้ายเสมอจ้า เรารู้สึกถึงสายตาที่แปลกไปของเขาได้เลย เพราะเขาไม่เคยเห็นเราล้างหน้าและแต่งหน้าแบบเห็นทุกขั้นตอนตั้งแต่ remover ยัน ดัดขนตา ซึ่งเขาก็น่าจะเป็นคนแรกที่เราทำให้เห็นแบบชุดเต็มขนาดนี้ เมื่อทุกคนเรียบร้อยเราก็ออกไปติดป้ายบอกทางมางานแต่ง ได้นั่งแนบชิดกันบนรถของเจ้าบ่าว เมื่อทำทุกอย่างครึ่งเช้าเสร็จก็กลับมานอนที่ ที่พัก เพื่อรอน้องก.มาสมทบ
ตื่นมาอีกทีบ่ายสามโมงกว่า เราโทรถามว่าน้องก.ถึงไหน สุดท้ายน้องมาถึง 4 โมง เราออกไปหาอะไรกินกัน ทั้งคาวหวาน แล้วก็มีเรื่องนิดหน่อย มีแขกไม่ได้รับเชิญติดต่อมาทางเขา ว่าจะมาร่วมแสดงความยินดีด้วย เรารู้สึกได้ว่าเขาไม่อยากให้มา เขาบ่ายเบี่ยงหลายครั้ง สุดท้ายก็ยอมจำนน พวกเรากลับมาที่ ที่พักอีกครั้งเพราะบ่าวสาวไปทำธุระในเมือง ต้องรอเขากลับมาเพื่อเข้าไปเตรียมเซตงานด้วยกัน ถึงห้องเปิดทีวีนอนดูสักพัก ก็มีเสียงดัง ปุ้ง
เขา : เสียงอะไร
ฉัน : เสียงเขาจุดพลุมั้ง
เขา : เสียงฟ้าร้องมั้ง
ฉัน : ไม่มั้ง (สิ้นเสียง)
ฟ้าร้องรัวๆๆเป็นกลองชุดเลยจ้า สักพักเขาก็ทักว่าได้ยินเสียงน้ำไหลป่ะ ฉันก็บอกว่าไม่ได้ยิน เขาเลยลุกไปเปิดประตู เรียบร้อย ฝนเทลงมา เทลงมาจ้า
ประสาทสัมผัสของเธอช่างดีจริงๆ สมกับที่สักน้ำมันหนุมาร
เมื่อฝนซาเราเข้าไปบ้านงาน เซตไปสักพักแขกที่ไม่ได้รับเชิญก็มาถึง เราพยามทำทุกอย่างให้ปกติ แล้วเซอร์ไพร์สก็มาถึง จริงๆเจ้าภาพ จองห้องให้พวกเรา 2 ห้อง ผู้ชาย 1 ห้อง ผู้หญิง 1 ห้อง แต่ญาติเจ้าบ่าวมาเยอะห้องไม่พอเจ้าบ่าวหัวร้อนมาก เราเลยบอกว่า พวกเรา 4 คนนอนห้องเดียวกันก็ได้ เพราะเราไม่อยากให้บ่าวสาวมีเรื่องไม่สบายใจ และเอาจริงๆแขกไม่ได้รับเชิญก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ห้องไม่พอ เราเลยอยากเคลียร์ปัญหาให้จบไป สุดท้ายก็ตามนั้น ชาย 2 คนลงพื้น หญิงทั้ง 2 ครองเตียง ฮาฮา ตอนกลับออกมาจากบ้านงานต้องออกมาพร้อมแขกไม่ได้รับเชิญ แต่คนละคัน เราก็แอบคิดว่าเขาจะไปขึ้นรถคันนั้นมั้ย โชคดีที่เขาไม่ทำแบบนั้น เรายิ้มในใจ แต่ก็ยังมีหน้ามาดื่มที่ห้องของพวกเรา เฮ้อเพลียใจ

เช้าวันงาน ฉัน ตื่นคนแรกเหมือนเดิม ปลุกทุกคนจนพร้อมกันที่งาน เราได้อยู่ในขบวนแห่ขันหมาก ถือของคู่กับเขา เมื่อจบงานเรากลับมาที่ห้องเพื่ออาบน้ำ เราอาบคนแรก เสร็จแล้วเราก็ลงมานอนที่พื้นเพราะบนเตียงมีน้องอ. นอนอยู่ เรากึ่งหลับกึ่งตื่น ได้ยินเสียงคนสลับกันไปอาบน้ำจน สักพักเราได้ยินเสียงหัวเราะของเขาอยู่ข้างๆ เราเลยนอนนิ่งสักพัก จนทุกอย่างเงียบลง พอเปิดผ้าที่นอนคลุมโปงออกมา เขานอนอยู่ข้างๆจ้าาาา เขินเลย

หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ไปถวายสังฆทานกันที่วัดป่าเลไลยก์ แล้วก็แยกย้ายเข้ากรุงเทพ โดยคันน้องก.ไปกับน้องอ. และ คันเราไปกับเขาเพราะเราจะไปส่งเขาที่หอก่อน ระหว่างทางเขาเล่าเรื่องที่บ้านให้ฟังหลายเรื่อง ใกล้ถึงหอ ฝนตกหนัก เขาบอกว่า รบกวนไปส่งที่หอได้ไหม เรายังกวนว่าไม่อ่ะ จะส่งกลางถนน 55555 เมื่อมาส่งเขาถึงหน้าหอ ก่อนลงจากรถ เขาส่งขนมให้เรากล่องนึง บอกว่าซื้อมาฝาก ถึงบ้านแล้วไลน์บอกด้วย
เป็นการจบทริปที่มีรอยยิ้ม

เราอยากบันทึกเรื่องราวเวลาที่เรารู้สึกดี หรือ มีเวลาคุณภาพกับเขา ซึ่งบางคนอาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติทั่วไป แต่สำหรับเรา เรารู้สึกว่ามันมีค่ามากๆ และมีรอยยิ้มทุกทีที่กลับมาอ่าน
#รัก
SHARE

Comments