[OS] The night we parted - Moonbyul X Solar



theme song : The night we parted - Acourve



...



..



.








04:48 A.M.


อืมม..
ปวดหัวชะมัด


มุนบยอลอี นักแต่งเพลงสาวชื่อดังกุมขมับของตนหลังจากที่เผลอหลับคาโต๊ะทำงาน สมุดสีครีมที่ถูกเขียนขีดด้วยดินสอเต็มหน้ากระดาษถูกเลื่อนออกไป ก่อนที่เขาจะฟุบลงมาที่โต๊ะอีกครั้ง


ถ้าเธอยังอยู่.. ก็คงดี


เขาคิดพลางยืดตัวขึ้นนั่งพิงพนักเก้าอี้ ก่อนที่จะยันตัวกับโต๊ะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินโซเซไปยังหัวเตียง พลางควานหายาแก้ปวดหัว


ยาอยู่ไหนนะ


คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ก่อนที่จะเจอกับกระปุกสีขาว โชคดีที่เหลือเม็ดสุดท้ายให้ได้กินบรรเทาอาการปวดหัวนี้


บยอลอีไม่ชอบกินยาที่สุดเลย ไม่ว่าจะยาอะไรก็ขมสำหรับเขา แต่เมื่อมีคนๆนึงเข้ามา ทำให้เขาต้องกินยาทุกครั้ง เพราะคำพูดนั้นที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงและน้ำเสียงที่อ่อนหวานจนทำให้เขาต้องกินยาอยู่ดี


เขากลืนยาขมพร้อมกับน้ำลงไปด้วยความยากเย็น เจ้าตัวเบ้หน้าแล้วกินน้ำตามอีกสองสามอึกซึ่งก็ไม่ช่วยให้หายขมอยู่ดี


สองขาเรียวเดินโซเซกลับไปที่โต๊ะทำงาน นั่งลงบนเก้าอี้ไม้สีเข้มก่อนที่จะมองสมุดที่อยู่ตรงหน้าของตน อาการปวดหัวยังไม่หายไปเท่าใดนักสายตาคู่นั้นทอดมองไปทางอื่นแทน


ดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาช่อหนึ่งวางอยู่บนชั้นหนังสือข้างๆ กลีบของมันแห้งกรอบเพราะขาดน้ำและตามเวลาที่ถูกตัดมา บยอลอีเอื้อมมือออกไปหยิบมันขึ้นมาพิจารณา เรื่องราวที่เกิดขึ้นในปีก่อนแล่นเข้ามาในหัว



บยอลอีจำได้ดี..



.


..


...







아무렇지 않게 넌.. 평소와 같은 말투로
เธอพูดด้วยน้ำเสียงปกติ.. ราวกับว่าไม่เกิดอะไรขึ้น 




"ฮัลโหล"


'ฮัลโหลบยอลอา'


"มีไรเปล่าพี่ยง"


'นี่อยู่ไหนเนี่ย'


"อยู่ห้อง ทำไมหรอ"




'오늘밤에 만나자' 준비하고 널 만나러 갔어
'คืนนี้ออกมาเจอกันหน่อยสิ' ฉันเตรียมตัวเพื่อออกไปเจอเธอ 




เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่หน้าประตูกระจกใสดังขึ้นเมื่อผู้มาใหม่เปิดประตูเข้ามา กลิ่นหอมตลบอบอวนของดอกไม้หลากพันธุ์กระทบจมูกของเขา บยอลอียิ้มเมื่อพนักงานภายในร้านเข้ามาทักทาย "สวัสดีค่ะ สนใจดอกไม้ชนิดไหนคะ?"


มุนบยอลอีครุ่นคิดเล็กน้อย เผลอยิ้มกว้างเมื่อนึกถึงสิ่งที่คนรักของเขาชอบ "ดอกกุหลาบแล้วกันค่ะ"



"กี่ดอกดีคะ?"


"หกก็แล้วกันค่ะ" --แปลว่า ฉันรักและคิดถึงเธอ


"เอาไปให้แฟนหรอคะ?" พนักงานสาวเอ่ยแซว "รอแปปนึงนะคะคุณลูกค้า"



บยอลอีพยักหน้าตอบรับ มองไปรอบๆร้าน ที่นี่เป็นร้านประจำของเขาอาจจะเป็นเพราะอยู่ใกล้ห้องพัก อีกทั้งราคายังเป็นมิตรอีกด้วย เขาหยุดยืนอยู่ที่กระจกบานหนึ่งภายในร้าน จัดปกคอเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่เขาชอบเพราะคนรักของเขาซื้อให้ แขนเสื้อถูกพับให้เขาได้ทะมัดทะแมงมากขึ้น กางเกงขาเดฟตัวโปรดที่เข้ากับสัดส่วนเป็นอย่างดี บยอลอียิ้มเรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง ก่อนที่จะหันไปตามเสียงเรียกของพนักงาน









ฮึ้บ..


ตอนนี้บยอลอีรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เพราะเขากำลังจะได้พบคนรักของเขา คิมยงซอน ที่ไม่ได้เจอหน้ากันเกือบเดือน เราทั้งคู่ต่างไม่ว่างมาเจอกันมาซักพักแล้ว ด้วยหน้าที่การงานของเราทั้งสองทำให้ไม่มีเวลามาเจอกันเท่าไหร่นัก


'ยงซอนนี่ต้องสวยมากขึ้นแน่ๆเลย จากที่สวยอยู่แล้วต้องสวยกว่าเดิมแน่นอน'


มุนบยอลอีคิดพลางก้มหน้าลงไปสูดดมความหอมเล็กน้อย




장미꽃을 손에 꼬옥 들고서.. 집 앞에서 널 기다렸어
ฉันถือดอกกุหลาบไว้ในมือแน่น.. และยืนรอคอยเธออยู่หน้าบ้าน 

좋아할 너를 생각하면서
พลางนึกไปด้วยว่าเธอคงจะชอบมัน 




"ง- ไง.."


ฉันเอ่ยทักทายแฟนสาวที่หยุดยืนอยู่ตรงหน้าของฉัน ..ไหนว่าจะไม่ตื่นเต้นแล้วไง เสียงสั่นได้ไงนะ วันนี้ยงซอนสวยมากๆเลย พึ่งกลับมาจากบินแน่ๆ แต่ทำไม..เธอมองฉันนิ่งแบบนั้นนะ


ฉันเอาช่อดอกไม้ซ่อนไว้ด้านหลัง ก่อนที่จะส่งยิ้มให้


"มีอะไรจะให้แหละ" ฉันพูด ความจริงแล้วที่ซื้อมาให้เพราะ


"สุขสันต์วันครบรอบ--"


"คือ.. เราตั้งใจจะมาบอกเธอเรื่องนี้แหละ"


"..."


"คือว่า.. เราเลิกกันเถอะ"


"ห้ะ-"


"เลิกกันนะ บยอลอา"




이제는 널 보고 싶어도 볼수 없데
เธอบอกว่า ตอนนี้ถึงแม้ว่าอยากจะเจอเธอก็จะเจอเธอไม่ได้แล้ว

밤에 통화도 못한데
ตอนกลางคืนก็โทรหากันไม่ได้แล้ว

넌.. 그래도 괜찮니
ถึงอย่างนั้น เธอจะโอเคใช่ไหม

널 잊고 행복하길 바란데
เธอบอกว่าให้ลืมเธอและขอให้ฉันมีความสุข

우 네 사랑은 여기까지 래요
เธอบอกว่ารักของเรา จบลงเพียงเท่านี้ 





รู้ตัวอีกทีบยอลอีก็กลับมาถึงห้องแล้ว ในหัวของเขามีแต่ความว่างเปล่าเหมือนโดนของแข็งทุบอย่างแรง ตลอดทางที่เขาเดินกลับมามันช่างหนาวเหลือเกิน ทั้งๆที่อยู่ในฤดูร้อนด้วยซ้ำ บยอลอีหมดเรี่ยวแรงที่จะทำสิ่งใด เขาทิ้งตัวลงบนเตียงหลังใหญ่ในห้อง ช่อดอกไม้ยังอยู่ในมือเขา.. ยังไม่ทันจะยื่นให้ด้วยซ้ำ ยงซอนคนรักของเขา ไม่สิ.. อดีตคนรักก็เดินหนีเข้าบ้านหลังใหญ่ไปแล้ว ในวินาทีนั้นบยอลอีรู้สึกชาวาบไปทั้งร่าง สายลมอ่อนๆที่พัดผ่านมาตอนนั้นทำให้หนาวเย็นจนถึงกระดูก


ทว่าสายตาของเขานั้นว่างเปล่ายิ่งกว่าสิ่งใด เพียงหลับตาลง ภาพของเราสองคนที่เคยมีความสุขกันในวันวานไหลเข้ามาทีละฉากๆ.. น้ำใสๆค่อยๆไหลรินออกมาจากหางตาทีละน้อย เสียงสะอื้นดังทั่วห้องพัก บยอลอีสะอื้นจนตัวโยนและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ





우리.. 참 좋았었는데
เรา.. เคยรักกันมากเลยนะ







...


..


.





บยอลอีจำได้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ยังรู้สึกใจหายทุกครั้งเหมือนว่าเกิดขึ้นเมื่อวาน เขาเดินกลับมาที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง อ่านสิ่งที่เขาขีดเขียนไว้ก่อนที่จะหยิบดินสอไม้ขึ้นมาและเขียนต่อจากที่ค้างไว้จนจบ





....내 사랑은 아직
แต่ความรักของฉันยังคง.... 










twitter: @khunmeek
special thanks- thaisub by 'beauspirite thaisub'
source: youtu.be/7gR-L3AV6LA
SHARE
Writer
kmk
broken
i may be far, but never gone.

Comments

Ssnowflake
2 years ago
เป็นฟีลที่อ่านแล้วหม่นๆมากเลยค่ะ หน่วงไปหมดเลย;-;
Reply