ทำไมผมถึงเป็นคน "อยู่ไม่เป็น"


มันไม่ใช่เพราะว่าผมเริ่มร่วมขบวนการ "นักกิจกรรม" มาแล้ว 8 ปี ผมเลยเสียดาย ไม่อยากเท หรือ เพราะผม "คิดไม่ได้" ว่าการ "อยู่เป็น" นั้นดีต่อชีวิตทรัพย์สินและความปลอดภัยของที่บ้านมากกว่าการต่อสู้

ผมก็รู้และถ้าสังเกต ตั้งแต่ผมมาเรียนมธ. ผมแทบไม่เคยออกไปสู้ในแนวๆร่วมม๊อบเลย (ถ้ารวมตัวกันไปยื่นจดหมายเคย 1 ครั้ง) เหตุผลก็เดาได้ไม่ยาก นั่นคือเนื่องจากผมเป็นคนมีแนวคิดแบบซ้ายตกขอบ ตอนผมสอบติดสิงห์แดง พ่อผมซึ่งมีแนวคิดแบบขวาจัด(ไทยๆ) ก็ทั้งดีใจปนกังวล

เพราะกลัวว่าลูกชั่วของท่านจะออกไปก่อม๊อบ เผาศาลากลาง วางระเบิด เปิดสงครามกับกองทัพอากาศ กราดยิงคนในตลาด สาดกระสุนเข้ารัฐสภา สถาปนาราชวงศ์ตัวเอง ฯลฯ

ก็เลยมีการตกลงกัญเอาไว้ว่า จะอนุญาตให้เรียนสิงห์แดงได้ ต่อเมื่อสัญญาว่า จะไม่ออกไป "ทำอะไรแบบนั้น" ซึ่งผมก็ตกลง เนื่องจากเห็นใจพ่อแม่ด้วย

ซึ่งผมก็ยังคงได้ไปมั่วซั่วกับพวกนักกิจกรรมอยู่ไม่ขาด พยายามซัพพอร์ตเท่าที่ทำได้ เช่น เขียนบทความบ้าง ไปเล่นดนตรีให้บ้าง เข้าประชุมเครือข่าย ฯลฯ

ในความคิดผม ผมว่ามันไม่ได้มีแค่ 2 ช้อยส์ว่า "ทำแล้วเสี่ยงคุก" กับ "ไม่ทำเลย" ผมว่ามันมี "ตรงกลาง"อยู่

มันยังมีหน้าที่อีกหลายอย่างที่ช่วยส่งเสริมทางสู่สังคมอุดมคติ สังคมที่แฟร์ ที่ยังขาดคนทำ ไม่ใช่ว่าเป็นนักกิจกรรมแล้วต้องออกไปก่อม๊อบกลางถนน หรือ ไปทำอะไรแปลกๆให้โดนจับ แค่นั้น

ผมว่าเราต้องหาจุดที่เราโอเคในการส่งเสริมกระบวนการประชาธิปไตย จุดที่เราได้ทำในสิ่งที่ชอบไปด้วย อย่างล่าสุดมีรุ่นพี่ที่จบอักษรฯ คนนึงโทรคุยกับผมแล้วก็บ่นว่า จริงๆตัวเขาเองก็คิดเหมือนกันว่า
"ต้องทำอะไรสักอย่าง แต่ก็ทำไงได้ มีพ่อแม่ต้องเลี้ยง งานก็ต้องทำ"
ผมก็เลยแนะนำให้ไปช่วย อาจารย์ผมคนนึงที่ทำเกี่ยวกับการแปลบทความ(ที่จะมาส่งเสริมการต่อสู้) อยู่ พี่เขาก็ดีใจมาก ที่จะได้ทำอะไรสักอย่างเพื่อสังคม โดยที่มันก็ไม่ได้เสี่่ยงคุกขนาดนั้น และ มันก็เป็นสิ่งที่เขาชอบ

ผมไม่ได้จะบอกว่าให้เราทุกคน "เลิกเสี่ยง" แล้วไปทำแต่งานหลังฉาก
แต่จะบอกว่า เรามีทางเลือกมากกว่า "อยู่เป็น" กับ "ตายฟรี" (อันนี้แค่นักกิจกำบางคนนะครับ) ซึ่งถ้าเราทำๆไปแล้วอินจัด จะไปอยู่หน้าฉากก็โอเค แต่คนที่ไม่สะดวกด้วยปัจจัยทางบ้าน ฐานะ ฯลฯ ก็ควรมีที่ยืนให้เขาร่วมสู้ด้วย

สุดท้าย คือ "จะสู้ไปทำไมประเทศเหี้ยนี่มันไม่ดีขึ้นหรอก" / "สนใจทำไม มันเรื่องของพวกคนจน เราไม่เดือดร้อนหนิ"

ผมเป็นคนไม่มีศาสนา แล้วผมก็รู้สึกว่า การที่เรารู้สึกว่าตัวเองแม่งไม่มีอะไรดี ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย มันรู้สึกแย่กับตัวเอง (อันนี้ไม่ได้บอกว่าผมถูกนะ)

แล้วผมก็สนใจศึกษาเรื่องการเมืองอยู่บ้าง ผมเลยทำใจไม่ได้ ที่ผมจะ "ลืม" ว่าปัญหาที่ทำให้เกิดขอทานที่นั่งขาด้วนอยู่ตรงหน้าผมพร้อมขัน 1 ใบ ไร้ซึ่งสวัสดิการจากรัฐ ไร้คนเหลียวแล เป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง และต้องเปลี่ยนแปลงในระดับการเมือง ซึ่งต่อให้ผมให้เงิน 20 บาท (ขอโทษด้วย ผมก็จน) กับเขาไป แล้วขอทานอีกมหาศาลจะมีชีวิตที่ดีขึ้น

ผมเลยเป็นคน "อยู่ไม่เป็น"
SHARE
Writer
K_Kabot
Drummer,Commissar,HR,RappeR
อดีตนักเขียน Music Column @JOOX ,บ.ก.กลุ่มการศึกษาเพื่อความเป็นไทรุ่น 1-4 ปัจจุบันเป็น Rapper วงซ้ายจัดชื่อ กบฏสบถ และตีกลองให้วง Kalibut เป็นนักศึกษาคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (รังสิต) สนใจในประเด็น ปรัชญาการเมือง,ดนตรี,เพศ มีทั้งความสาระดีและสารเลว ปะปนกันไป สำหรับการจ้างงานเขียน หรือ อยากพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องตั่งต่าง ติดต่อได้ผ่าน FB: มือกลอง กบฏ เด้อครับเด้อ

Comments

WAHHHHHHHH
10 months ago
สุดยอดค่ะ ❤❤
ติดตามคร้าฟฟฟฟฟ
Reply
K_Kabot
10 months ago
ขอบคุณคร้าบ