miss you again
คิดถึงเธอแต่พูดไม่ได้

เหมือนเธอกลับมาอยู่ใกล้ๆแต่เราไม่สามารถเดินเข้าไปตรงจุดนั้นได้ เป็นความคิดถึงที่อึดอัดใจ ขอโทษที่ฉันคนนี้ไม่คิดจะรั้งเธอในตอนนั้น ได้รับผลที่ทำไว้แล้วนะ เรื้อรังแบบในระยะยาวไม่มีทีท่าว่าจะหาย เห็นเธอมีความสุขฉันก็ดีใจ เสียใจเล็กน้อยที่ไม่มีฉันในส่วนนั้นแล้ว ยืนอยู่ตรงนั้นเป็นยังไงบ้าง กินข้าวครบทุกมื้อไหม เวลานอนพอรึเปล่า ห้ามกินกุ้งนะเพราะฉ้นรู้ว่าเธอน่ะแพ้ แต่ก่อนเธอจะบอกทุกครั้งว่ามียาแก้แพ้ไม่เป็นไร แต่เดี๋ยวนี้แค่ฉันจะบอกว่าอย่ากินให้เธอพูดประโยคเดิมกลับมาซ้ำๆยังทำไม่ได้เลย ขอโทษที่ใจฉันมันดื้อไม่ยอมเลิกคิดถึงเธอซักที อดทนนิดนึงนะฉันกำลังพยายามอยู่ หวังว่าความคิดถึงของฉันมันจะไม่ไปทำให้เธอลำบากใจ ขอโทษอีกครั้งที่โลภมากดันอยากจะรู้ว่าเธอคิดถึงฉันบ้างไหม อยากได้ยินคำตอบที่ผู้คนชอบตอบแบบรักษามารยาทว่า เธอก็คิดถึงฉันเหมือนกัน ถึงมันจะเป็นเพียงคำตอบทางมารยาท ฉันก็ดีใจ
SHARE
Written in this book
23:23 (+you)
มันน่าเศร้าที่พระจันทร์อยู่ไกลเกินเอื้อมถึง
Writer
howicandoit
teller
i miss you :-(

Comments