นับถอยหลังวันเข้ามหาลัยของยักษ์ตนหนึ่ง(2)
สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่ว่าเรียนมหาลัยที่ไหน แต่คือความสามารถและความสำเร็จต่างหากที่สำคัญ

การที่เราดื้อรั้นไม่ยอมฟังใครมันก็เป็นสิ่งไม่สมควรทำเท่าไร
วันนี้ได้ฟังจากหลากหลายมุมมองของคนแต่ละคน

ว่าดีบางไม่ดีบ้าง...มันท้อนิดหน่อย..สรุปแล้วเราควรจะไปทางไหนกันแน่..

แต่คำพูดของพ่อทำไมเหมือนคิดอะไรได้บางอย่าง

ทุกสิ่งอย่างอย่างไม่ได้ดี100%หรือเลว100%
ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน
เช่น มะเขือเทศ บางคนก็ชอบ ว่าอร่อย บางคนไม่ชอบ ว่าแหวะ.. จะสรุปตีความว่ามะเขือเทศดีที่สุด หรือแย่ที่สุดก็ไม่ได้..มันแล้วแต่คน

ขึ้นว่ากับความเหมาะสมว่าเขาต้องการใช้อะไรจากสิ่งนั้น
มหาลัยก็เหมือนกัน
เราคิดว่าไม่อยากแบ่งแยกคำว่า รัฐบาลและเอกชน
ทำไมอะ..มันก็ผลิตนักศึกษาให้มีความรู้เหมือนกันไม่ใช่หรอ..ถึงแม้จะเป็นระบบต่างกันก็เถอะ..ไม่เข้าใจว่าจะแบ่งไปทำไม..


บางคนว่ามหาลัยนี้ดี บ้างก็ว่าไม่ดี..
มันต้องลองไปสัมผัสเองรึเปล่า 
ไม่ใช่แค่ฟังจากคนอื่น คนเราชอบไม่เหมือนกัน ความเหมาะสมกับที่นั้นก็ด้วย
เลือกมหาลัยที่เหมาะกับตัวเอง...

แล้วมันคือที่ไหนอะ...😢


ถามว่าจะเครียดไปทำไม..ทั้งๆที่มันไม่มีอะไรให้เครียดเลยนะเอาจริงๆ..ไร้สาระไหม...

หรือเราจริงจังกับชีวิตมากไป..
ก็แค่ครั้งเดียวในชีวิตเอง..ครั้งเดียว..ในชีวิต
ชีวิตเลยนะ..


คณะอะ..ที่ไหนก็ได้ เพราะมันสอนเหมือนกันหมดอะ
แต่มอ.เอกที่เราอยากไป สังคมมันไม่ได้ใหญ่ อีกอย่าง
เราอยากได้ภาษา
มอ.รัฐก็เรียนภาษาได้นี้น่า มันขึ้นอยู่กับตัวเราไม่ใช่หรอ ไม่ต้องเรียนแพงๆหรอก? เขาก็บอกอะนะ..

มันก็จริง..

เราน่ะ ในเรื่องภาษา ไม่ว่าจะภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่น เราไม่เก่งศัพท์ รู้นะใช้ยังไง แต่จำไม่ได้ เพราะเราไม่ได้ใช้พูดในชีวิตประจำวัน

มอ.เอกแห่งนั้นเลยตอบโจทย์เรื่องการที่มีชาวต่างชาติเรียนด้วย
เราอยากให้มีสถานการณ์บังคับให้เราพูด.. เพราะเรารู้ตัว..เรียนแต่ในหนังสือ ดูหนังอังกฤษไปก็ไม่ช่วย..เพราะเราไม่ได้ใช้..สุดท้ายก็จะลืมไป...

เราผิดหรอ ที่อยากพาครอบครัวไปเที่ยวต่างประเทศเป็นหนึ่งในแรงผลักดันเล็กๆให้อยากเรียนภาษา

หรือเราคิดผิดเพราะเหตุแค่นี้ทำให้ต้องลำบากไปการเรียน2ภาษา?

เราคิดว่าเราวางแผนไว้แล้วสะอีก..


แต่ไม่ว่ายังไงเราจะเลือกเดินในเส้นทางที่เราวาดไว้..
พัง..ก็จะไม่เสียใจเพราะเลือกเอง
เสียงในระหว่างทางคือตัวที่ทำให้เรามีทางเลือกในการติดสินใจ..ไม่ใช่อ่อนไหวกับมันทุกอย่าง
ประสบการณ์ของคนอื่นคือการที่เรารู้ว่าทางนั้นมันจะเป็นยังไงต่อ..แต่บางครั้งก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะเชื่อ100%..
ต้นไม้แต่ละต้นมันไม่เหมือนกันหรอก..

จงคิดทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาให้เหมือนตัวเลือกและทางในการเดินต่อไป
นึกถึงตัวเองและครอบครัวเยอะๆ

ชีวิตอยู่ด้วยตัวเราเอง..แต่มันไม่ได้หมายความว่าจะอยู่ลำพังบนโลกใบนี้..



ยักษ์ตนหนึ่ง
SHARE
Writer
AkaF
ยักษ์ชั่งฝัน
มีคนบอกว่า คนเราน่ะเปลี่ยนไปทุกวัน...นั้นเลยทำให้เราเขียนบันทึกวันนั้นไว้..เพื่อที่จะได้มองย้อนกลับมาว่าวันนี้..เราจะยังคิดเหมือนกันอยู่รึเปล่า

Comments