กำลังใจจากแม่
เมื่อ1เดือนกว่าๆที่ผ่านมาฉันทะเลาะกับเพื่อน
จนแยกตัวออกมาเดินคนเดียว
ถามว่าเดินคนเดียวเหงามั้ย?เหงา เหงามากเลยๆนะ
แต่ถ้าเราไม่ทำแบบนี้เราก็ต้องทนอยู่ใน
กลุ่มไปแบบนั้นกลุ่มที่ทุกคนไม่คุยกับเรา 
ตีตัวออกห่าง 


เราแยกตัวออกมาน่ะดีแล้ว 
ถึงจะเหงาเวลากินข้าวทำอะไรคนเดียวแต่
อย่างน้อยเราก็สบายใจที่อยู่ในจุดๆนี้ 
จุดที่เราสบายใจแต่เหงา
แม่บอกเสมอว่าตอนเราออกจากบ้านไปเรียนเราเดินทางไปคนเดียว เพื่อนเป็นคนร่วมเดินทางถึงฝั่งจากนั้นเราก็ต้องแยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่แม่บอกให้ฉันอดทนอีกแค่ปีเดียว
ฉันก็จะจบมัธยมปลายแล้ว
 ถ้าฉันไปมหาลัยหวังว่าคงไม่เจอเหตุการ์ณ
แบบนี้ ฉันกลัวการเปิดรับใครเขามา
 ไม่กล้าแม้แต่เข้าสังคม 
กลัวเขาทำร้ายจิตใจของฉัน 
ฉันกลัว กลัวการพบเจอผู้คนแปลกหน้า
เรื่องเพื่อนทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้
ฉันติดอยู่วังวนที่มีแต่ความกลัว



แต่แล้วคนที่พยายามช่วยเหลือฉันคือแม่
แม่กอดรับฟังฉันพูดทุกอย่างออกไปจนหมด
แม่บอกร้องไห้ให้พอใจ 
ไม่เป็นไรนะ
หนูเก่งอยู่แล้วคนเก่งของแม่
แม่เชื่อว่าหนูจะผ่านมันไปได้

SHARE
Writer
stapxl
TW : @stapxl
ผมจะเป็นพระจันทร์ที่อยู่เคียงค้างดวงดาวแบบคุณ

Comments