October in the rain

1ตุลาคม
00:01 น.,


ในค่ำคืนที่ฝนโปรยปรายและไม่มีท่าทีจะหยุด  
marlboro black menthol ในมือถูกเผาหมดไปมวนแล้วมวนเล่า 
หยาดฝนมาพร้อมกับกลิ่นดิน กลิ่นหญ้า ปะปนรวมกับกลิ่นมิ้นท์และควันจางๆที่ลอยค้างเติ่งบนอากาศ 

มวลอากาศเย็นและเม็ดฝนที่สาดเข้ามาถึงระเบียง ทำให้เขาต้องดับบุหรี่ 
ตัดสินใจเข้ามาหยิบวิสกี้ขึ้นมาจิบเพื่อทดแทนความอบอุ่นให้มวลร่างกาย 
แต่วิสกี้ที่มีฤทธิ์แรงแค่ไหน ก็ไม่อาจให้ความอบอุ่นทางใจได้
ฟังดูน้ำเน่าเหมือนละครช่องหลากสี แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันคือความจริง  
     

สายฝนเริ่มโหมกระหน่ำ ดังเช่นความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดที่เพิ่มสูงขึ้น 
สติสัมปชัญญะและความยับยั้งชั่งใจเริ่มลดน้อยถอยลง 
สมองไม่รักดีที่ถูกกดทับด้วยฤทธิ์ของน้ำเมา กลับสั่งการให้เขาหวนคิดถึงอดีต 

คิดถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดของหญิงสาว 

หญิงสาวที่ทำให้เขารู้จักงานเขียน ‘การปรากฏตัวของหญิงสาวในคืนฝนตก’ ของฮารุกิ มูราคามิ
หญิงสาวที่ทำให้เขาหลงรักหน้าฝนและเดือนตุลาคม อย่าหัวปักหัวปำ
และเป็นคนเดียวกับหญิงสาวที่ทิ้งความเจ็บปวดไว้ให้เขา ท่ามกลางหยาดฝนโปรยปราย
ทุกอย่างเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด

อ้อมกอดของเธอมีพิษร้ายแรง 
มันทำให้ลุ่มหลง มัวเมา และล่องลอยยิ่งกว่าดูดปุ๊นเสียอีก 
มันวิเศษเสียจนความอบอุ่น ความร้อนรุ่มจากพิษของวิสกี้ที่ไม่ว่าจะมีมากแค่ไหน ก็ไม่อาจเทียบได้


จากเม็ดฝนที่ปรอยปราย เริ่มเหลือเพียงหยดน้ำที่ค้างเติ่งบนยอดไม้
ดังเช่นอดีตอันหอมหวาน ที่หวนคิดถึงได้ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอันขืื่นขม 

สติสัมปชัญญะเริ่มกลับมา พร้อมกับฉากตอนจบของภาพยนตร์ 500 days of summer 
และคำพูดของตัวละคร ‘ซัมเมอร์’ ลอยมาในโสตประสาท
‘some people are meant to fall in love but not meant to be together.’  
 
ชายหนุ่มได้แต่ภาวนาให้ซัมเมอร์เป็นเพียงตัวละครจากภาพยนตร์เรื่องโปรด 
แต่มนุษย์ย่อมรู้ โลกไม่เคยปรานีความรู้สึกใคร
ท้ายที่สุด เขาคือ ‘ทอม’ และหญิงสาวคือ ‘ซัมเมอร์’ ในชีวิตจริงอย่างปฏิเสธไม่ได้   
เรียนรู้กันได้ไม่นาน แต่สุดท้ายก็ต้องจากลา
ตัวเขาและหญิงสาวก็เช่นกัน  

ซ้ำร้าย เธอยังคงมาปรากฏตัวในความทรงจำทุกครั้งในคืนที่ฝนตก
โดยเฉพาะช่วงเวลาที่สติสัมปชัญญะของชายหนุ่มถูกทำลายด้วยของมึนเมา  


และไม่ว่าจะตกอยู่ในห้วงเวลาใดก็ตาม 
เขาคิดแต่เพียงว่า อยากทำให้หญิงสาวเลิกปรากฏในคืนฝนตกเสียที
แต่หนทางดูช่างริบหรี่

ชายหนุ่มไม่ใช่ขงเบ้ง 
ห้ามลม ห้ามฟ้า ห้ามฝนไม่ได้

ห้ามสมองไม่ให้คิดถึงเธอก็เช่นกัน 
ดูเป็นภารกิจที่ยากยิ่งกว่าการที่ต้องปีนเขาเพื่อพิชิตยอดเอฟเวอเรสต์เสียอีก



— แด่เธอ...หญิงสาวที่มักปรากฏตัวในคืนฝนตก

Playing
https://youtu.be/4g-lKrpDY9Q

ฤดูฝน — Paradox
SHARE
Writer
Incognito
Hmee, sometime others
"ถ้าขึ้นไปเห็นอะไรบนพระจันทร์แล้ว เราคงหมดอารมณ์ที่จะฝันถึงพระจันทร์อีกต่อไป"

Comments