หน้าฝน

'ฝนตกอีกแล้ว'


ช่วงนี้ฝนตกบ่อย
ตกเบาบ้าง ตกหนักบ้าง สลับกันไป
ผ้าที่ตากไว้เกือบจะแห้งก็กลับมาเปียก
ละอองฝนที่มีอยู่ทั่วไปก็ทำให้ไม่สบายกันไปเป็นแถบ
มองไปที่พื้นก็จะมีน้ำนอง คอยหลอกให้เหยียบลงไปจนน้ำกระเด็นเปืื้อนรองเท้าผ้าใบสีขาวที่ตั้งใจซักมาอย่างดี
อยากไปกินข้าวร้านโปรดก็ต้องเดินไปอย่างยากลำบาก

ทุกอย่างดูวุ่นวายไม่ได้ดั่งใจไปซะหมด

คนที่โชคร้ายในช่วงนี้ก็คือคนที่ไม่ได้พกร่ม แล้วต้องเดินตากฝนไปอย่างนั้น 
คนที่โชคดีขึ้นมาหน่อยก็คือคนที่พกร่ม เลยทำให้สามารถเดินฝ่าฝนที่ตกอยู่ไปได้อย่างสบายใจ
แต่คนที่โชคดีที่สุดน่าจะเป็นคนที่แม้ไม่ได้มีร่ม ก็ยังคงมีคนคอยกางร่มให้เสมอ
แน่นอนว่าฝนมักทำให้คนเหงา

ยิ่งได้เห็นว่ารอบข้างมี "คนกางร่ม" ในขณะที่ตัวเองไม่มีร่ม มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเปียกฝนมากขึ้นเท่านั้น

ยิ่งได้เห็นว่ามี "คนกางร่มให้กัน" มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าฝนมันตกหนักมากขึ้นจนร่มของตัวเองมันแทบจะต้านทานฝนพวกนี้ไม่ไหว

ฉันพยายามเอาตัวเองเข้าไปอยู่ใน safe zone 
ที่ที่ฉันไม่ต้องมีใคร
ที่ที่ฉันมีแค่ร่มคันเดียว
เดินในร่มคนเดียวสบายจะตาย
ฉันพูดอย่างนี้กับตัวเองเสมอ

จนฉันได้เห็นคุณ ที่ถือร่มของคุณกับเค้า
คุณที่เคยบอกว่าร่มคันนึงมันเล็ก ฝนตกหนักแบบนี้คงแบ่งให้ใครอยู่ด้วยไม่ไหว

ฉันอธิบายอารมณ์ที่ได้เห็นในตอนนั้นไม่ได้
รู้แค่มันเหมือนกับกางร่มออกมาแล้วแต่ก็ยังเปียกฝนอยู่ดี
ถึงร่มจะใหญ่และแข็งแรงแค่ไหน แต่ฉันก็ยังเปียกอยู่ดี
แม้ฉันจะพยายามกลับไปอยู่ใน safe zone แค่ไหน แต่ฉันก็ยังไม่ลืมคุณอยู่ดี

แม้จะเข้าใกล้ร่มของคุณมากเท่าไหร่ ก็ยังไม่ได้เป็นคนนั้น เหมือนร่มของคุณมีไว้เพื่อเค้า 


ส่วนร่มของฉันก็เหมือนกัน

รักษาสุขภาพด้วยนะคุณ :)
ฉันหวังว่าคุณจะไม่เดินตากฝนคนเดียว 


SHARE
Writer
itoodmaew
believer
(ไม่ได้)รอ(แล้ว)นะ

Comments