คุณต้องการดอกไม้ดอกนั้นจริงๆหรือ?
คุณเห็นดอกไม้ดอกหนึ่งที่สวยมาก
คุณอยากครอบครองดอกไม้ดอกนั้นจริงๆ
หรือเพราะคุณกำลังถูกลวงด้วยบางสิ่ง
เช่น ประการแรก คุณอาจถูกลวงด้วยค่านิยมที่ถูกปลูกฝังมาตลอดระยะเวลาตั้งแต่เกิดมาจนปัจจุบัน ค่านิยมอาจบอกคุณว่า ดอกไม้ที่ฉลาดคือดอกไม้ที่มีค่า ดอกไม้ที่สวยคือดอกไม้ที่มีค่า ดอกไม้ที่รวยคือดอกไม้ที่มีค่า ดอกไม้ที่มีผึ้งมาตอมเยอะๆคือดอกไม้ที่มีค่า คุณควรต้องได้ ต้องครอบครองดอกไม้ที่มีค่า 
หรือประการที่สอง คุณอาจถูกลวงด้วยผู้คนรอบๆตัวที่ถูกปลูกฝังค่านิยมในประการแรกที่กล่่าวไป เมื่อผู้คนเหล่านั้นเห็นดอกไม้ที่ตรงตามคอนเซ็ปว่า “มีค่า” ตามที่ถูกปลูกฝังมาแล้วก็แสดงความต้องการอยากครอบครองดอกไม้ดอกนั้น คุณเห็นผู้คนพยายามครอบครองดอกไม้ คุณเลยรู้สึกว่า ต้องครอบครองบ้าง เปรียบดังกระแสน้ำที่พัดพาคุณไป จิตใจคุณไม่เข้มแข็งพอที่จะยืนอยู่นิ่งๆท่ามกลางกระแสน้ำที่ไหลไปตามทางเดียวกัน หรืออาจจะไม่ใช่กระแสน้ำพัดพา แต่เป็นความต้องการเหนือกว่าผู้อื่นของคุณเอง คุณเห็นผู้คนกระเหี้ยนกระหือรืออยากได้ดอกไม้ดอกนั้น คุณจึงรู้สึกว่าถ้าคุณได้ดอกไม้ที่คนต่างพากันอยากได้มาครอง คุณชนะคนจำนวนมากได้ คุณทำให้คนจำนวนมากมองตาละห้อยในสิ่งที่คุณครอบครอง 

สองประการข้างต้น เป็นสาเหตุที่คุณอาจกำลังถูกลวง
สรุปสั้นๆว่า “เขาว่ากันว่าดี ดังนั้นเธอควรจะมีมันนะ”

คำถามคือ จริงๆแล้วคุณอยากครอบครองดอกไม้นี้จริงๆหรือ?  แต่คุณอาจตอบไม่ได้ คุณอาจไม่รู้ความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง ซึ่งบางทีคุณจะรู้ว่าคุณอยากได้ดอกไม้จริงๆหรือไม่ก็เมื่อ “คุณได้ดอกไม้ดอกนั้นมาอยู่ในมือแล้ว” วันหนึ่งคุณพบว่าจริงๆแล้วคุณไม่ได้ต้องการดอกไม้ดอกนี้เลย คุณเสียเวลาทุรนทุรายอย่างสาหัสไปกับสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ต้องการจริงๆ

แต่กระนั้น ถ้าคุณอ่านมาถึงตรงนี้ เราอยากบอกว่า
คุณอาจต้องการดอกไม้ดอกนั้นจริงๆก็ได้ แต่คุณไม่เก่งพอเท่าคนอื่นๆที่จะคว้าดอกไม้มา หรือ คุณไม่มีความสามารถพอที่ทำให้ตนเองคู่ควรกับดอกไม้ คุณเลยเลือกที่จะลวงตัวเองว่า “เราถูกลวงแต่จริงๆแล้วเราไม่ได้ต้องการดอกไม้หรอก” แล้วคุณจะได้ปล่อยมือจากการพยายามคว้าดอกไม้ ไม่ต้องเหนื่อยในการแข่งกับคนอื่นเพื่อแย่งชิงดอกไม้ดอกนั้นอีกต่อไป คุณอ่อนแอเกินกว่าจะยอมรับความเจ็บปวดว่าตนเองคว้าดอกไม้ดอกนั้นไม่สำเร็จ พูดง่ายๆคือ “คุณปกป้องตนเอง”


คุณคงสงสัยว่า สรุปแล้ว เราต้องการดอกไม้ไหม?
เราควรไขว่คว้าดอกไม้ต่อเพราะต้องการจริงๆ หรือ ปล่อยมือจากดอกไม้เพราะที่จริงแล้วไม่ได้ต้องการ
หรือเราต้องการดอกไม้แต่หลอกตัวเองว่าไม่ต้องการ เพราะไม่อยากเหนื่อยพยายามกันแน่ 

เรารู้ว่ามันยาก กับ ความสับสนที่เกิดขึ้นและการตัดสินใจในทางที่ควรจะเลือกเดินต่อไป

แต่ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร เราอยากบอกคุณว่า อย่าเครียดนักเลย มันก็คือเรื่องที่เกิดขึ้นกับใครหลายๆคนจนอาจเป็นเรื่องปกติของชีวิต ที่กว่าเราจะรู้ว่าตนเองตัดสินใจผิดก็เมื่อเวลาผ่านเลยไป ทำได้แต่มองย้อนกลับแต่เดินกลับไปไม่ได้ 

SHARE

Comments