"อิทธิพลของความรู้สึก"
      เราคิดว่าเราไหวกับสิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ จนกระทั่งได้คุยกับใครบางคนที่เรารู้สึกไว้ใจและพึ่งพิงเขาได้ แน่นอนว่าคนนั้นคือคุณนั่นเอง

      เชื่อมั้ยว่า ทันทีที่เราเล่าให้คุณฟัง เราก็ดันร้องไห้ออกมา ณ ตอนนั้นเลย

      ...เลยได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วตัวเราเองไม่ไหวขนาดไหน แต่เพราะที่ผ่านมาเราไม่ได้แสดงมันออกไปให้คนภายนอกได้รับรู้ เราหลอกตัวเองว่าเข้มแข็งพอ เลยไม่ยอมรับความจริงที่กำลังตะโกนบอกอยู่ภายใน

      แค่คำพูดไม่กี่คำจากคุณ ก็ทำให้เราร้องไห้ออกมาได้ เหมือนได้ระบายความรู้สึกออกมา เหมือนได้ปลดปล่อยออกจากอะไรซักอย่างที่กักขังเราไว้จนไม่มีความสุขในชีวิตประจำวัน

      สารภาพว่าลึก ๆ เราก็ชอบแหละ ที่มีคุณมารับฟังและแบ่งเบาภาระกันแบบนี้ แต่อีกใจเรากลับไม่ชอบมันเอาซะเลย


เราไม่อยากให้ใครมามีอิทธิพลกับใจมากเกินไป



      เพราะกลัวว่าซักวันถ้าเขาไปแล้วเราจะขาดที่ยึดเหนี่ยวใจอีก มันเคว้งมากจริง ๆ ตอนที่ไม่มีสิ่งไหนให้ยึดเหนี่ยว เหมือนแรงบันดาลใจในการอยากใช้ชีวิตมันหายไป


      ไม่ได้หมายถึงอยากตายอะไรแบบนั้น แต่หมายถึงใช้ชีวิตไปวัน ๆ แบบไร้จุดหมายน่ะ เข้าใจมั้ย?


      
ถ้าเป็นไปได้เราก็อยากเข้มแข็งได้ด้วยตัวเอง 


      ...แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้...

      ยอมรับว่าลึก ๆ เราก็อยากได้คนมาปลอบมาโอ๋บ้าง แต่พอเริ่มรู้สึกกับใครหรือมีใครมาโอ๋จริง ๆ เรากลับเป็นฝ่ายถอยห่างซะเอง เพราะกลัวการเริ่มต้นความสัมพันธ์ กลัวว่าจะรักษาไว้ไม่ได้


      ก็นะ เจ็บมาเยอะ ก็ต้องเซฟใจตัวเองบ้าง

      ...เมื่อไรใจจะเข้มแข็งพอกับเรื่องของคุณ...
SHARE
Writer
Leslie_R
Lost Stars
Even though we're no longer together, I still love only you...

Comments