ความเหงากับปมที่ฝังใจในวัยเด็ก
น้อยใจ
ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไหมเถิงอยากได้รับการดูแล ใส่ใจ
มันน้อยใจ มันเหงา เห็นคนมีแฟน รู้สึกอยากมีบ้างเวลาที่เห็นเขาแสดงความรักต่อกัน อยากลองสัมผัสบาง เดี่นจับมือกันเล่นๆ
พอเห็นแบบนั้นแล้ว มันทำให้นึกเถิงความเหงาตอนสมัยเป็นเด็ก ก่อนเข้าเรียนปะถม เพราะเราไม่ได้เรียนอนุบาล ตอนเด็ก เถิงพ่อไม่ชอบอยู่บ้าน แต่พ่อเป็นคนเจ้าระเบียบ กำชับแม่ไม่ให้เราออกไปวิ่งเล่นอย่างเด็กคนอื่นเขา เราได้แต่มองคนอื่นเขาเล่นกัน พอดีตอนนั้นในบ้านเรามีสองครอบคัวอยู่บ้านเดิวยกัน คือน้าของเรา สามีน้าและลูกสาวน้า สามีน้าเถิงจะเป็นคนที่เงียบพูดน้อย แต่สามีน้าเป็นคนที่ชอบเล่นกับเด็กที่สุดในบ้านแล้ว
เราอยากได้น้ามาเป็นพ่อมากกก เวลาที่น้าไม่ได้ไปทำงาน น้าจะชอบเล่นกับน้อง และ เราได้แต่มองดู ในใจก็อยากให้เราเข้าร่วมเล่นด้วยบ้าง
เพราะในบ้านมีครอบคัวน้ามีน้องสาวทำให้ชีวิดวัยเด็กเราพอไม่เหงาบ้าง เราก็อยากโดนโอ้ แบบนั้นบ้าง
อยากถูกพาไปเดี่นเล่นบ้าง อยากให้ครอบคัวอบอุ่น เราอยากให้น้าเดี่นจูงมือเราไปเล่นเหมือนที่พาน้องสาวไปบ้าง เราอยากให้น้ารับเราเป็นลูกคนหนึ่ง พอมีงาน เทสะกาลอะไร เราก็อยากไป
แต่ความจริงคือได้แต่มองดูครอบคัวน้า ออกไปเทิ่วยอย่างมีความสุบ เชิ่งนอกจากพ่อนอกจะไม่พาไปแล้ว พ่อยังห้ามแม่ไม่ให้แม่พาเราไป และ ก็ห้ามไม่ให้เราไปกับน้า ปกกะติเราก็ไม่ชอบครอบคัวตัวเองอยู่แล้ว เกีลยดพ่อ เราเลวไหม? ก็พ่อแม่ชอบมีปัญหา เหมือนไม่ใช่คู่ผัวเมย เหมือนพ่อเป็นเจ้าทาสและแม่เป็นทาสอ่ะ ยิ่งสพาบครอบคัวเป็นแบบนี้ สิ่งเดิวยที่พอจะเป็นที่ยึดเหนิ่วยใจได้บ้างก็คือ การได้มองดูครอบคัวของน้า เข้าใจโมเมั้นนี้ไหม
แต่แล้วใจก็แตกหลาย ครอบคัวน้าอาไสอยู่กับเราได้ปะมารสองสามปี ก็ย้ายออกไปอยู่บ้านใหม่ ตอนนั่นเราปะมารอายุ4ขวบมั้ง
ความรู้สึกตอนนั้นไม่อยากให้ไป ชีวิตตอนนั้น
เหงา พ่อแม่มีปัญหาแล้วเราจะหันหน้าไปหาใคร
แต่ความจริงคือ น้าทังสองก็ไม่ได้เคยปลอบใจเราเรื่องนี้นะ เพราะตอนนั้นเรายังเด็กมาก เขาคงไม่รู้ และ เราก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้คือความเจ็บปวด พอตัดพาบมาตอนนี้ มันทำให้รู้สึกว่าเราตอนเด็กก็ได้แต่มองครอบคัวคนอื่นเขามีความ
สุบพ่อแม่เขารักกันดี อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่มันก็ไม่ได้เหมือนพ่อแม่เรา พอตอนนี้โตแล้วเราก็ต้องมามองดูวัยรุ่นคนอื่นเขารักกันเหรอ?
แค่ไม่อยากเห็น เพราะเห็นแล้วทำให้นึกเถิงปมในใจตอนเด็ก



สิ่งที่ขาดหายไปในตอนเด็กจนตอนนี้ก็ยังไม่ถูกเตีมเต็ม
ตอนนั้นเรายังเด็กไร้เรียงสาเกีนไป ทำตัวเหมือนขอทานไปขอความอบอุ่นจากครอบคัวคนอื่น มัน น่าสมเพช ตอนนี้ต่อให้เหงาแค่ไหน
ต่อให้ชอบ หลื รักใครสักคน ก็จะไม่ไปขอความรักจากใคร สาบานกับตัวเองจะไม่กับไปเป็นเด็กคนนั้นเด็ดขาด ยิ่งคิดยิ่งหน้าสงสารเด็กคนนั้น 
SHARE
Written in this book
Notopic
Writer
ISFJ
skyline and sun
some things in my mind

Comments

LonelyShadow
1 year ago
ชอบมาก
Reply
ISFJ
1 year ago
ชอบเพราะ?
ISFJ
1 year ago
ชอบเพราะ?