Welcome to Wizarding World
อีกครั้ง...

เป็นอีกครั้งที่ตัดสินใจเลือกหยิบ 'เด็กชายผู้รอดชีวิต' Harry Potter มาอ่าน

เป็นครั้งที่เท่าไหร่นั้นไม่แน่ใจ แต่ "ให้ตายสิ!" ฉันร้องอุทานกับตัวเองเบา ๆ เมื่อก่อนฉันพลาด แถมมองข้ามสุดยอดหนังสือระดับโลก 7 เล่มนี้ไปได้ยังไงกันนะ 
ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกเวทมนตร์
เมื่อตอนเป็นเด็ก ฉันมีเพียงฝันเดียว 

'I wish...'

เวลามีใครก็ตามถามว่าความฝันนั้นอยากเป็นอะไร คำตอบ คือ

'A WITCH'

ฉันอยากเป็นแม่มด เป็นฝันที่ตลกดี ภาพจำแม่มดในตอนนั้นยังเป็นสาวแก่หน้าตาเกรี้ยวกราด น่ากลัว จมูกยาวแหลมงองุ้มแต่ก็ยังยืนยันว่าอยากเป็นเพียงเพราะ...

เธอเสกอาหารสำเร็จได้

เธอเสกให้สิ่งของทำงานเองได้

เธอเสกนู้นนี่นั่นได้มากมาย

เธอมีไม้กวาดขี่ท่องโลกได้

ที่สำคัญ เธอหายตัวได้!!

โตขึ้นมาสักหน่อย ภาพจำเรื่องแม่มดดูสดใสขึ้น มีแม่มดสาวสวย น่ารัก ๆ ให้ชื่นใจ โดยเฉพาะละคร 'สาวน้อยในตะเกียงแก้ว' ภาคแรกที่แคทรียารับบทเป็นแม่มดน้อยสุดคิ้วท์ 

แต่แปลกที่ขณะนั้นไม่คิดจะไปทำความรู้จักพ่อมดน้อยผู้รอดชีวิตคนนั้นเลย ทั้ง ๆ ที่ขณะนั้นมีภาพยนตร์ออกมาให้ชมแล้วด้วยซ้ำ ทำไมนะ ความน่ารักของหนุ่มแดนไม่ดึงดูดใจเราสักนิดเลยหรอ?

หกภาคผ่านไป ฉันก็ไม่เคยไปทำความรู้จักโลกฮอกวอตส์ ฉันว่ามันดังมากตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา รอบ ๆ ตัวมีคนไม่น้อยที่คุยกันเรื่องนี้ ที่บ้านมีแผ่นซีดีตั้งแต่ภาคถึงภาคสาม แต่ฉันไม่เคยดูจบ เคยพยายามเปิดดูหลายครั้ง แค่เปิดเรื่องไม่เกินสิบนาที ถ้าไม่หลับก็คงจะเปลี่ยนแผ่นไปเรื่องอื่นแล้ว 

แปลก แปลกมากจริง ๆ และคิดว่าตัวเองคงไม่ชอบ Harry Potter เป็นแน่ หรือครูใหญ่คงยังไม่ส่งจดหมายเชิญฉันเข้าโรงเรียนสินะ เลยเลิกสนใจเรื่องนี้ไปตั้งแต่นั้น

แต่ยังอยากเป็นแม่มดอยู่นะ ใช้เวลาไปกับการวาดการ์ตูนแม่มดขี่ไม้กวาดพาดผ่านดวงจันทร์อยู่บ่อย ๆ ยังดูละครสาวน้อยในตะเกียงแก้วทุกภาค ดูการ์ตูนหลายเรื่องที่เกี่ยวข้อง แม่มดน้อยโดเรมีก็ด้วยแหละ ยังอ่านหนังสือแนวโอมมะลึกกึกกึ๋ยพึลึกกึกกือเต็มไปหมด หรือแม้กระทั่งเรื่องราวประวัติศาสตร์การล่าแม่มดในอดีต 

ยังชอบแม้กระทั่งภาพยนตร์ล่าแม่มดโดยสองพี่น้อง 'ฮันเซลแอนด์เกรเทล' ที่ดัดแปลงมาจากนิทานกริมม์ 

แม่มดในภาพยนตร์ Into the wood ที่รับบทโดยป้า Meryl Streep 

แม่มดตัวเขียวแห่งออซ 'Wizard of Oz'

กลิ่นแม่มดโผล่มานิดหน่อยก็ตามไปหมด

เอาเข้าจริง โดยส่วนตัวก็ชอบพวกfairy tale นิทานปรำปรา นิยายตระกูลกริมม์ นวนิยายแนวแฟนตาซีอะไรทำนองนี้อยู่แล้ว บางอย่างไม่เกี่ยวกับแม่มด จะเป็นปีศาจซาตานตนไหน หากมีเวทมนตร์คาถาสามารถร่ายมนตร์ได้ ก็มักเหมารวมเสพหมด ยกเว้นหมอผีไทยมั้ง อันนี้ไม่นับนะ 

แต่ทำไม๊ ทำไม ยังตั้งคำถามกับตัวเอง ทำไมฉันถึงไม่เลือกป้าเจเคสักทีก็ไม่รู้ กระทั่งภาคเจ็ด คราวนี้เพื่อนหลอกพาไปดูหนัง นั่งดูไปจนจบ บอกได้เลยว่าไม่อิน ในหัวก็มีแต่คำถามว่าคนนั้นใคร อะไร ยังไง เพื่อนก็ค่อย ๆ เกริ่น ๆ ร่ายที่มาที่ไปให้ฟังหลังจากดูจบ ตั้งแต่ภาคแรกจนภาคเจ็ดจุดหนึ่งที่เพิ่งเข้าไปดูมา ก็ยังคงไม่อินอยู่ดี 

เจ็ดจุดสองมาแล้ว ไม่คิดว่าจะไปดูหรอก ตอนนั้นเพิ่งเข้าปีหนึ่งใส ๆ ไม่รู้จักใครมากมีเพื่อนสนิทอยู่คนเดียว แต่ดั๊นมีเพื่อนในเอกคนนึงอยากดูแล้วเป็นเพื่อนที่เรียนร่วมห้องกันมากับเพื่อนสนิทเรา เลยมาชวนไปดูด้วยกัน ไม่ชวนธรรมดาจองตั๋ว3Dมาให้เรียบร้อยพร้อมโปสเตอร์ภาพยนตร์คนละใบ อีเพื่อนสนิทก็ดั๊นไม่เคยดูแฮร์รี่มาเหมือนกัน เฝ้าแต่ถามฉันว่าเป็นหนังแนวไหน อะไรยังไง สนุกไหม บลา ๆ 

บันเทิงดีไหมมีเพื่อนสนิทที่ไม่ใช่ไม่อินแฮร์รี่แต่ไม่รู้จักเลย เราเลยคบกันได้ไง แต่นั่นแหละ วันนั้นเลยทั้งสองก็โดนลากไปดูภาคเจ็ดจุดสองจริง ๆ ขณะที่ภาคเจ็ดจุดหนึ่งที่ไม่อินเมื่อปีก่อนหน้านั้นก็ลืมไปหมดแล้วที่เพื่อนเคยสาธยายให้ฟัง แต่คิดจะทำการบ้านก่อนดูไหม ก็ไม่! ความไม่อินเลยไปแค่ดูเอาสนุก ผ่าน ๆ ไม่ต้องเข้าใจที่มาที่ไปมันหรอกน่า เป็นจริงดังคาด ดูจบไปก็ยังไม่คิดจะกลับไปดูอีกหรือหาภาคอื่นมาดูเพิ่ม 

เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนปีสาม ด้วยความชอบสิงในหอสมุด ด้วยสาขาวิชาที่เรียนจะต้องได้อ่านงานเขียน งานวรรณกรรมบ่อยครั้ง เวลาว่างจึงใช้ไปกับการเลือกหนังสือจากโซน fiction มาอ่าน

อะไรสักอย่างที่วันนั้นไม่รู้จะเลือกอะไรอ่านดี เล่มนี้อ่านแล้ว เล่มนั้นอ่านแล้ว อันนี้ก็แล้ว ๆๆ จนไปสะดุดเชลฟ์หลังสุดอักษร 'ฮ.' ก่อนจะขยับไปวรรณกรรมภาษาอังกฤษ

'แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ ศิลาอาถรรพ์'

หนังสือเล่มสีส้ม ปกเป็นรูปการ์ตูนเด็กผู้ชายตัวผอมอยู่บนไม้กวาด นี่จะเป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้อ่านหนังสือเล่มนี้ 

'เคราเมอร์ลินเป็นพยาน!' แค่บทแรกก็ไม่อาจวางหนังสือเล่มนั้นลงได้เลย ศาตราจารย์ดัมเบิลดอร์ส่งจดหมายเชิญฉันเข้าโรงเรียนแล้ว ตัดสินใจยืมกลับไปอ่านต่อ เช้าวันต่อมาก็ยืมเล่มสองต่อทันที ใช่! อ่านจบในคืนเดียวนั่นแหละ แต่เล่มสองคงบางไปรึป่าวนะ จบเร็วมากจนกระวนกระวาย อยากให้เช้าเร็ว ๆ จะได้ไปคืนและยืม เล่มสามเล่มสี่พร้อม ๆ กัน

ไม่กี่วัน ฉันก็อ่านจบทั้ง 7 เล่ม สามเล่มสุดท้ายยืมมาพร้อมกัน ซึ่งหนักมาก แต่ความพยายามก็สูงมาก มากถึงขนาดสามารถหอบเล่มห้าเตร็ดเตร่ไปด้วยกันทุกที่ ห้องเรียน โรงอาหาร ตลาด บนเขา (เพื่อนชวนไปอ่านหนังสือสอบ ส่วนดิฉันหอบแฮร์รี่ขึ้นไป)

ติดงอมแงมมากอย่างไม่น่าเชื่อ จนมาตั้งคำถามว่าทำไมฉันถึงโง่ขนาดนี้ ไม่สนใจตั้งแต่แรก ทำไมถึงพลาดภาพยนตร์สนุก ๆ แบบนี้ ใช่ หลังจากอ่านจบแล้วก็ไปหาแฮร์รี่ตั้งแต่ภาคหนึ่งถึงเจ็ดจุดสองมาดูใหม่ เป็นความตั้งใจล้วน คราวนี้ไม่ใช่ไม่อิน เพียงแค่รู้สึกว่ามันสมควรแล้วที่เป็นภาพยนตร์ที่กวาดรายได้มหาศาลแบบนั้น มันก็สนุกมาก ๆ นั่นแหละ เขาก็ทำออกมาได้ดีมาก ๆ เลยทีเดียว แต่แค่รู้สึกว่าที่เราอ่านในหนังสือสนุกกว่า มันถึงทำให้ไม่อาจวางหนังสือลงได้ และต้องยืมมาอ่านต่อจนครบ จบ แค่นั้นเอง

ฉันมีจินตนาการที่กว้าง จากการที่ไม่ได้ดูภาพยนตร์มาก่อน ถึงเล่มเจ็ดที่ดูภาพยนตร์มาแบบมั่ว ๆ เมา ๆ นั้นมันก็ไม่อาจทำลายตัวละครในโลกหนังสือที่อ่านมาจากเล่มหนึ่ง แล้วค่อย ๆ เติบโตนี่ลงได้เลย

ฉันจมดิ่งลงไปกับน้ำหมึกจากปลายปากกาของป้าเจเค จำได้ว่าช่วงนั้นไม่ว่าจะทำอะไร จะพูดจะจาจะร่ายคาถาตลอด จนเพื่อนเอาแต่ว่าเราเพี้ยนไปแล้ว 


เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่มดไปแล้วจริง ๆ 

ด้วยเหตุผลเดิม ที่ยังไม่เปลี่ยนแปลง คือ อยากหายตัวได้ อยากขี่ไม้กวาด (ขี่ตอนนี้ไม้กวาดอาจจะหักได้นะ คงต้องสั่งทำรุ่นพิเศษที่เป็นโลหะอย่างดีเท่านั้น) อยากเสกนู้น เสกนี่อีกนั่นแหละ แม้ว่าจะต้องเรียนหนักขึ้น จะต้องสอบว.พ.ร.ส (วิชาพ่อมดแม่มดระดับสามัญ) ให้ผ่าน 

อย่างไรก็ดี แม้ว่าตอนนี้จะเข้าเรียนที่โรงเรียนฮอกวอร์ตแล้ว จบแล้ว กลับมาใช้ชีวิตอยู่ในโลกมักเกิ้ลแล้วก็ตาม

ฉันเพิ่งค้นพบว่า...

ตอนนั้นฉันคงสอบตกว.พ.ร.ส เป็นแน่ และฉันก็เจอกับพ่อมด แม่มดในโลกมักเกิ้ล

ใช่ สาบานได้เลย ว่าพวกเขาคือพ่อมด แม่มดในโลกแห่งความเป็นจริงนี่แหละ

To be continued...




//ตอนต่อไปขออนุญาตขึ้นเรื่องใหม่ ในชื่อว่า "พ่อมดแม่มดในโลกแห่งความจริง" ดีกว่านะ รู้สึกจะเวิ่นเว้อเยอะจนตาลาย 








SHARE
Writer
ItimZ
Smile Maker :)
A chubby girl who live in Wonderland! ;) It's always TEA time.

Comments