ไปด้วยกันไหม?

ณ แชท ๆ หนึ่งที่ไม่มีสถานะ

“จะไม่ได้เจอกันแล้วหรอ”
“รู้สึกเหมือนจะมีอะไรหายไป”

“มีงานรออยู่เยอะเลย”
“น่าจะยาว”

“คิดถึงแย่”
“แล้วไปวันไหน”

“จะตามไปด้วยหรอคะ หืม”
“ไปด้วยกันไหม?”

ก็อยากไปนะ แต่...
“มันง่ายแบบที่พูดที่ไหน”


ทำไมมันรู้สึกแปลก ๆ

เหมือนบางอย่าง...
กำลังหายไป


ระหว่างเรา
มัน
ไม่มีสถานะด้วยซ้ำ
แต่ทำไมกันนะ

เขาทำเหมือน
เราสำคัญ
ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้ว
เราไม่ใกล้เคียงคำว่าสำคัญเลย
ไม่เคย
ไม่เคยใกล้เคียงคำนั้นเลยสักนิด

โอเค
เคลียร์ก่อนนะ
แชทด้านบนนั้นน่ะ
ก็แค่ตอนก่อนเขาไป

ตอนนี้
ก็ผ่านมาสักพักใหญ่ ๆ
ที่
เขาเงียบหายไป

“ไปด้วยกันไหม?”
เขาก็แค่
ชวนขำ ๆ เท่านั้นแหละ
แต่เป็นเราเอง
ที่ดันคิดจริงจัง

ก็รู้อยู่แท้ ๆ 
ว่าเขาเป็นคนอัธยาศัยดี
แต่ดันคิดไปแบบนั้น
ตลกชะมัด

อ่านมาถึงตรงนี้...
คงคิดว่าเรากับเขา
ใกล้เคียงสถานะคนคุยล่ะสิ
แต่
เสียใจด้วยนะ
คุณคิดผิดแล้วล่ะ

เรากับเขาน่ะ
จริง ๆ มีสถานะ
สถานะ ‘พี่น้อง’
สถานะ ‘คนรู้จัก’
สถานะ ‘คนสนิท’
ฯลฯ

เอาเป็นว่า...
เป็นได้ทุกสถานะ
แต่
ไม่ใช่สถานะที่
จะพัฒนาเป็นคนรักได้ง่าย ๆ

สถานะที่บอกมาน่ะ
เราก็ไม่อยากจะยอมรับหรอกนะ
แต่เขาดันให้เราแค่นี้น่ะสิ
ก็คงต้องยอมรับแค่นี้

แต่ก็นะ
เหมือนโลกเล่นตลกกับเรา
ดันเหวี่ยงเขากลับมาหา
พร้อมกับประโยค
ที่เหมือนให้ความหวัง

“สบายดีไหม”
“มีอะไรก็บอกนะ”

“สบายดี”
“พี่ล่ะ”

“ก็ดี”
“แต่งานเยอะเอาเรื่องเลยค่ะ”

“สู้ ๆ นะ”
“เดี๋ยวก็ผ่านไป”

“ขอบคุณนะ”
“ต้องไปแล้วนะคะ”
“สู้ ๆ เหมือนกันนะน้องสาว”

และแล้ว...
ความหวังของเรา
ก็ดับวูบอีกครั้ง


ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความสุข
และความเจ็บปวดในชีวิตนะคะ...พี่




SHARE
Written in this book
mood
:)
Writer
LALXNLALYN
human
ig : your.lalin

Comments