[Book Talk] นายคำ Word Masters โดย ชูศักดิ์ ภัทรกุลวณิชย์


1.
ถ้าจะถามว่าเราชอบอะไรมากที่สุดในฐานะมนุษย์ ภาษาคงเป็นคำตอบที่มีความถี่ในการถูกเลือกจากเราเป็นอันดับต้นๆ จะว่าเพราะเป็นสิ่งที่ถนัดก็ไม่ใช่ เพราะภาษาและการสื่อสารก็คืออันดับต้นๆของเรื่องที่เราไม่เอาไหน จะว่าเพราะมันสวยงามก็ไม่เชิง เพราะหลายต่อหลายครั้งกรงขังทางภาษาที่คอยจำกัดจำเขี่ยความคิดและความรู้สึกอยู่ในคลังคำที่ไม่เคยมากพอตลอดเวลาก็ทำให้เราแสนจะอึดอัดใจ แต่เราก็ชอบภาษา ชอบความซับซ้อนแสนประหลาดเวลาที่คำหนึ่งถูกพูดโดยมีนัยได้เป็นสิบแบบ ชอบเวลาที่วลีสั้นๆบางวลีชวนให้เรานึกถึงเรื่องเล่ารางเลือนแต่เก่าก่อนโดยไม่มีความเชื่อมโยงใดๆต่อกัน ชอบความทะยานอยากของผู้คนที่จะควบคุมและก้าวไปให้เหนือกว่าสิ่งที่เรียกว่ากรงขังทางภาษา ชอบนั่งดูผู้คนค่อยๆ ปล้ำปลูกความคิด ความเชื่อของตัวเองลงไปภายใต้การนิยามของภาษา ชอบนั่งอ่านระบำตัวอักษรของผู้คนที่พาตัวเองเข้าไปแตะใกล้ขอบของความเป็นนายในภาษาหรือนายของคำ

2.
ตามนิยามทางภาษา นายคือผู้เชี่ยวชาญต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือคือผู้ควบคุมสิ่งใดสิ่งนั้น หรืออาจหมายถึงผู้อยู่สูงสุดเหนือสิ่งหนึ่ง, คำว่านายสำหรับเราจึงเป็นคำใหญ่คำโต - แต่คุ้นหูเหลือเกิน เพราะนักเขียนหลายต่อหลายคนที่เราชอบต่างก็เคยถูกขนานนามให้เป็น "นายของภาษา" ผู้เสมือนหนึ่งควบคุมภาษาและตัวอักษรได้อย่างใจ - พร้อมๆกันเพราะมันดูแสนจะใหญ่โต คำขนานนามว่าเป็น "นาย" สำหรับเราจึงเป็นเรื่องอหังการ์และน่าขำอยู่สักหน่อย โดยเฉพาะเวลาที่เราเขียนงานไม่ออก - และกำลังจินตนาการว่านักเขียนคนโปรดสักคนกำลังเขียนงานไม่ออก - แล้วได้ยินใครสักคนเอ่ยว่านักเขียนเป็นนายของภาษาใกล้ๆ หูสักที และที่ตลกยิ่งกว่า คือถึงที่สุดแล้วเราเองที่กลับมาผงกหัวหงึกๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่านักเขียนคนนั้นคนนี้เป็นนายของภาษาที่แท้จริงเวลาที่งานของเขาทำให้เราดำดิ่งและร้องไห้

3.
เราเป็นคนอ่านหนังสือที่นิสัยเสียและขี้เกียจระดับวายร้ายคนหนึ่ง การหยิบหนังสือมาอ่านอย่างตั้งใจให้จบดีๆสักเล่มหรือลองอ่านหนังสือแนวใหม่ๆ จึงกลายเป็นเรื่องยากมาก ยิ่งถ้าเป็นหนังสือเล่มที่ถูกเคี่ยวเข็ญแนะนำให้อ่านยิ่งต่อต้านจนพาลอ่านไม่ลง โชคดีอยู่บ้างที่เรามักจะใจง่ายกับปกหนังสือสวยๆและชื่อหนังสือแปลกๆ ที่ไม่ค่อยทำให้ผิดหวัง หรือโชคดีกว่าในบางครั้งที่ได้เจอหนังสือสักเล่มที่ทำให้เราอยากตามไปอ่านหนังสืออีกหลายๆ เล่ม
เหมือนตอนที่อ่าน "อ่านหนังสือเล่มนี้เถอะที่รัก" แล้วได้ตามไปอ่าน "ตึกกรอสส์"
เหมือนตอนที่อ่าน "กระทู้ดอกทอง" แล้วได้ตามไปอ่าน "บันไดแห่งความรัก"
เหมือนตอนอ่าน "ริอ่าน" แล้วได้ตามไปอ่าน "รุกสยามในนามของพระเจ้า"
เหมือนตอนนี้ที่อ่าน "นายคำ" แล้วอยากตามไปอ่าน The Grass is Singing และงานของนักเขียนละตินอเมริกันอีกหลายๆชิ้น.....

4.
เราว่าการเขียนหนังสือให้สนุกเป็นเรื่องยากที่สุดอย่างหนึ่ง หากจะมีเรื่องที่ยากกว่าได้คงจะเป็นการเขียนหนังสือเพื่อให้คนตามไปอ่านหนังสือสนุกๆ เล่มอื่นๆ ที่ไม่ใช่หนังสือของตัวเองนี่แหละ
ดังนั้นถึงแม้ว่า "นายคำ" หรือนายของภาษาที่ยังคงเป็นคำใหญ่คำโตและชวนขำในบางที
เราก็อยากยกฐานะ "นายคำ" นี้ให้อาจารย์ชูศักดิ์ด้วยความนับถือและชื่นชมที่มากเท่ากับที่มีต่อนักเขียนแทบทุกคนที่เราเคยรู้จักอย่างไม่มีข้อกังขาใดๆ
คิดว่าทุกคนที่ได้ลองอ่านก็อาจรู้สึกแบบเดียวกัน
SHARE
Written in this book
book talk/ movie talk
บันทึกเล็กๆ ถึงหนังสือที่อ่าน

Comments