[Book Talk] Sum

Sum
เขียนโดย David Eagleman
แปลโดย ณัฐกานต์ อมาตยกุล
สำนักพิมพ์ ไจไจbooks

เช้าวันที่อ่าน SUM จบเป็นวันที่เพื่อนคนหนึ่งถามคำถามในกลุ่มสนทนาที่ชอบไปแอบอ่านว่าทำไมแทบทุกวัฒนธรรมบนโลกถึงมีความเชื่อคล้ายๆกันเรื่องชีวิตและโลกหลังความตาย..........

เราแอบเข้าไปตอบเพื่อนเงียบๆว่ามันอาจเริ่มต้นมาจากความพยายามรับมือและจัดการปรากฏการณ์ที่ควบคุมไม่ได้

อีกคำตอบหนึ่งที่ได้จากกลุ่มคือบางทีมันอาจเริ่มต้นจากการที่ใครสักคนพยายามรักษาห้วงเวลาชีวิตที่ยังคงมีคนที่เขารักรายล้อมอยู่เอาไว้เสมอ

ไม่ว่าคำตอบที่ถูกต้องจะเป็นแบบไหนหรือมีจริงหรือไม่ก็ตาม เราคิดว่าเบื้องหลังของทุกความเชื่อคือความปรารถนา ปรารถนาจะรักษา ปรารถนาจะดำรงอยู่ ปรารถนาจะควบคุมจัดการ

ผู้คนจึงจินตนาการถึงโลกหลังความตายที่ยังไม่รู้จัก, ถ่ายทอดความปรารถนาออกมาเป็นความเป็นไปได้ของชีวิตหลังความตายที่ยังไม่เกิดขึ้น มากกว่าที่จะพิจารณาลงไปในโลกของความเป็นที่เราเฝ้าแต่ปรารถนาและจัดการจนเบื่อหน่ายและคุ้นชิน - แต่น่าเสียดาย - ทุกจินตนาการของความตายไม่อาจหลีกเลี่ยงส่วนผสมของเรื่องราว ประสบการณ์และความปรารถนาของความเป็น

40 เรื่องราวความเป็นไปได้ของความตายใน SUM, นัยหนึ่งก็คือ 40 ความเป็นไปแล้วของความเป็นที่ตัดสลับกันไปมาในความมีชีวิตที่เราคุ้นเสียจนไม่ได้นึกถึงก่อนหน้านี้

เราจึงตกตะลึง แสยะยิ้ม โกรธเกรี้ยว เสียใจ ขบขันพะอืดพะอม ขมขื่น เมื่อพบว่าเรื่องราวในโลกหลังความตายนั้นไม่ได้สวยงามกว่าโลกของความเป็น, ยิ่งไปกว่านั้น มันก็ไม่ได้เลวร้ายมากกว่ากันแม้แต่น้อยราวกับเรื่องตลก

เพราะผลรวมของความตาย คือทั้งหมดของความหมายของความเป็น......
SHARE
Written in this book
book talk/ movie talk
บันทึกเล็กๆ ถึงหนังสือที่อ่าน

Comments