The Meg หนังเดาง่าย เหมือนเราเลย

"ดูหนังกันป่ะ"

"เรื่อง?"

"ฉลาม"

"ไม่ชอบ อยากดูเรื่องอื่น"

"ตามใจ"

รู้ๆ กันอยู่ว่าตามใจของคุณหมายถึงอะไร ร้อยทั้งร้อยผู้หญิงเป็นแบบนี้ ปากอย่างใจอย่าง แต่จะว่าไปเราเองก็ผู้หญิง แต่เราเป็นพวกปากตรงกับใจ คิดอะไรได้ก็พูด อย่างเช่น "ชอบคุณนะ รู้ใช่ไหม" อะไรแบบนี้

แต่เพราะเป็นคนซื่อๆ ที่ออกจะหนักไปทางทื่อเสียมากกว่า คำสารภาพจึงกลายเป็นเรื่องตลก คุณขำไม่หยุดเลย คุณเอาแต่พูดว่า รู้อยู่แล้วน่า แล้วก็ตีเรา เราคิดว่าคุณคงจะเขิน เหมือนเราที่ไม่ค่อยกล้าสบตาคุณ

คุณน่ารัก ตัวเล็ก ทรงผมสั้นๆ ของคุณมันทำให้คุณดูเด็ก เวลาเราเดินกับคุณเราเหมือนไอ้ยักษ์ แต่คุณก็เรียกเราว่า เด็กอ้วน คุณชอบว่าเราว่ากินเยอะ ตอนเราบ่นว่าเงินไม่พอใช้ 

การดูหนังครั้งแรกของเราสองคน หนังที่ไม่เคยอยู่ในสายตาเราเลย ให้ตายสิ....เราไม่ชอบฉลาม 



"เจอกันเที่ยง"

เมื่อคืนคุณบอกเราแบบนี้ แต่พอเอาเข้าจริงเราก็สายด้วยกันทั้งคู่ ดีนะเพื่อเวลาไว้ 

เราไม่รู้ว่าเพื่อนมนุษย์คนอื่นวางตัวอย่างไรเวลาที่ได้ดูหนังกับคนที่ชอบ เราไม่รู้ว่าการนั่งดูหนังแบบตั้งใจดูของเรามันขัดใจคุณไหม แต่คงไม่หรอก เพราะเราสองคนชอบดูหนังเหมือนกัน

เราอยากนั่งโซน i แต่คุณบอกว่า e ดีกว่า อ่ะ e ก็ e 

ก่อนหนังจะเริ่มเราก็นั่งดูตัวอย่างหนังเรื่องอื่นแบบเงียบๆ มีหันมาคุยกันบ้างว่า เรื่องนี้น่าดูนะ เรื่องนั้นก็น่าดู เราว่าเราก็คุยกันมากอยู่ แต่คงสู้คู่ข้างๆ เราไม่ได้ เราก็คิดเหมือนคุณ เขาสองคนที่นั่งข้างเราคุยกันมากเกินไป คุณสะกิดแขนเรา

"แลกที่กัน เรารำคาญแทนแก"

เรายิ้ม ไม่ได้ตอบอะไร คุณทำหน้าไม่พอใจนิดหน่อย คิ้วยุ่งด้วย 

"ยิ้มอะไร"

"ขอบใจนะ เรานั่งได้ สบายมาก หนังจะเริ่มละ จุ๊ๆ นะ"

เหตุผลหลักๆ ที่เราไม่อยากดูเรื่องนี้เลยคือ เรากลัวน้ำ กลัวมากๆ เราว่ามันมีสาเหตุนะ แต่จำไม่ได้แล้ว รู้ตัวอีกทีก็กลัว ขนเราลุกซู่เมื่อหนังฉายภาพใต้ท้องทะเล ยิ่งตอนที่มีปลาหมึกยักษ์ โอ้พระเจ้า เราอยากจะกรี๊ด แต่เราก็ทำได้แค่นั่งหลับตาปี๋ จังหวะนั้นเราได้ยินเสียงคุณหัวเราะหึๆ ในลำคอ 

"เจ๊สวยเนอะ"
เราหันไปคุยกับคุณ คุณก็เออออนิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปตั้งใจดูหนังอีกครั้ง เรารู้ชื่อนักแสดงคนนี้หลัง หลี่ ปิงปิง อายุอานามก็ปาไปสี่สิบกว่าแล้ว แต่ยังสวยแซ่ปอยู่เลย 

"ไปไหนต่อ"

"ว่าจะกลับเลย"

"หิว"

"หิวเหมือนกัน"

ระหว่างรอมื้อแรกของวันสำหรับเราสองคน คุณก็คุยเรื่องของตัวเอง คุยนู่นคุยนี่ บางเรื่องก็เหลือเชื่อเกินไปหน่อยสำหรับเรา คุณตัวเล็กนิดเดียวเอง แต่ใจนักเลงน่าดู คุณแซวเราด้วยว่ากลัวเราหรอ เราก็ตอบไปตามตรงว่า ใช่ คุณก็ขำ 

"เราไม่สู้คนนะ"

"นี่ก็ไม่ทำใครก่อน"
คุณยักคิ้วกวนๆ ส่วนเราก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ไม่นานอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟ กะเพราไก่ไม่เผ็ดของเราที่เต็มไปด้วยพริก และกะเพราไข่เยี่ยวม้าที่มีไข่เค็มของคุณ 




"ถึงห้องแล้วส่งข้อความมาด้วย"

"โอเค"

ความสัมพันธ์ที่ไม่มีอะไรหวือหวา เนิบๆ ช้าๆ การดูหนังครั้งนี้ไม่มีแม้กระทั่งการจับมือ การเดินของเราก็เช่นกัน มากสุดเราทำได้แค่เดินข้างๆ แต่ส่วนมากเรามักจะเดินข้างหลัง ความจริงไม่มีอะไรเลย เราแค่เป็นคนเดินช้า 

เอาจริงเราไม่ได้หวังให้ความสัมพันธ์มันพัฒนาไปมากกว่านี้ เราว่าที่เป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว เราชอบคุณ คุณรู้สึกดีที่มีเรา ไม่ต้องมาชอบเราหรอก เราเข้าใจ คุณยังไม่พร้อมจะมีใคร แต่เรายังอยู่ข้างๆ นะ  

เราอาจจะไม่ใช่คนโปรดของคุณ แต่เราอยากเป็นเหมือนเมนูกะเพราไข่เยี่ยวม้า คิดไม่ออกว่าจะกินอะไรคุณก็สั่งมันมากินด้วยความเคยชิน ถ้าคุณไม่รู้จะคุยกับใครก็คุยกับเรา ไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำอะไรร่วมกัน แค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว
 


"ชอบเฉยๆ ชอบแบบ หันไปแล้วเห็นว่ามีคุณอยู่ เห็นว่าคุณยังอยู่ดีมีความสุข เราก็สุขใจ"

"ไม่ต้องบอกก็รู้ แกมันอ่านง่ายจะตาย"




 

 

SHARE
Written in this book
ความทรงจำที่ไม่อยากลืม
ถ้าเลือกได้เราไม่อยากลืมอะไรเลย
Writer
aitwentytwo
AI22
เราเองก็เป็นแค่วัตถุโง่ๆก้อนหนึ่ง ที่อยากมีความสุข

Comments

MyLoveButterfly
10 months ago
เดทครั้งนี้ขอเดาว่า ญ กับ ญ ใช่มั้ยค่ะ
Reply
aitwentytwo
10 months ago
ใช่ค่ะ