จะไม่มีน้ำตาให้ร้องแล้วนะ!
มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันร้องไห้มากมายเหลือเกิน
เป็นช่วงเวลาที่ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้

เรื่องราวของฉันมันไม่ได้แย่มากหรอกมั้ง ถ้าเทียบกับคนอื่น
แต่ฉันอ่อนแอเหลือเกิน
ทุกครั้งที่มีเรื่อง ฉันมักจะโทษตัวเองเสมอ ฉันเกลียดตัวเอง
แต่มีคนเคยบอกว่า ฉันเป็นคนดีเกินกว่าที่ใครจะกล้าทำร้ายได้

แต่กับคนคนนี้ คนที่ฉันเป็นตัวเองไปซะทุกอย่าง เป็นตัวเองจนกลายเป็นคนนิสัยไม่ดี มันคงเป็นด้านมืดที่ฉันไม่ค่อยแสดงให้ใครเห็นมั้ง และสิ่งที่ฉันเป็น 
มันก็ทำร้ายจิตใจเขา

ฉันเจ็บนะ เพราะมันทำให้ฉันเกลียดตัวเองมากกว่าเดิม และเรื่องนี้เป็นบทเรียนให้ฉันรู้ว่า
 บางทีฉันควรจะกลืนความคิดแย่ๆของตัวเองลงไป 
 คำว่าเข้าใจของฉัน อย่ามั่นใจว่าตัวเองเข้าใจเค้าจริงๆ
 เลิกเอาอารมณ์ตัวเองเป็นที่ตั้งได้แล้ว

เรากลับมาคุยกันอีกครั้ง คุยกันแบบที่มีบาดแผลอยู่ในใจ ทุกอย่างมันคงไม่เหมือนเดิมแล้ว และฉันก็คงเรียกร้องอะไรเดิมๆไม่ได้อีกแล้วมั้ง

ทำไมฉันถึงยังยื้อไว้นะ ความรักหน่วงๆแบบนี้ แต่ถึงมันจะหน่วงแค่ไหน
สุดท้ายฉันก็ยังรักเค้ามากอยู่ดี

ไม่ไหวหรอก เจ็บมากเลย
แต่สุดท้าย เราก็ยังเลือกที่จะเดินต่อไปอยู่ดี มองไม่ออกเลย ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไง กลัวเหมือนกันนะ


SHARE
Written in this book
Love story
Writer
R-Yuk
Writer
Missing U

Comments

MiRinDreamGirl
6 months ago
กอดนะคะ เราเชื่อว่าคุณจะผ่านมันไปได้นะคะ เข้มแข็งไว้นร้าา
Reply