ขอให้รักยังคุ้มครองเราอยู่
ผู้คนร้อยพัน
การจราจรที่ติดขัด
กลิ่นควันจากท่อไอเสีย
ใบหน้าที่ไม่ได้สัมผัสไอแดด
แผลรองเท้ากัดที่ข้อเท้า
สมุดไดอารี่ปกสีแดงเล่มเก่า
และระยะทางเฉียดพันกิโลเมตร

ไกลบ้าน
ไกลครอบครัว
คงเหลือแค่ความคิดถึง

คิดถึงพ่อที่กำลังนอนอ่านหนังสือ
คิดถึงแม่ทีี่ทำกับข้าวอยู่ในครัว
คิดถึงหมาที่กำลังไล่งับหางตัวเอง
คิดถึงแมวที่กำลังอาบแดดบนหลังคา
คิดถึงรสชาติกับข้าวของคนเดิิิมๆ
คิดถึงบ้าน
คิดถึงสวนยาง
คิดถึงเตียงนอน

อยากกลับไปหาจัง

ใกล้วันแม่แล้ว 
สบายดีกันหรือเปล่านะ

ได้แต่ฟังเสียงผ่านโลหะที่เย็นเฉียบ

สบตาผ่านจอสี่เหลี่ยมที่มีรอยแตกร้าว


ตอนนี้

แอบเสียใจที่ตัวเองเลือกมาเรียนไกลเหลือเกิน

แต่ทำไงได้
ในเมื่อเราเปลี่ยนอะไรไม่ได้

มันก็เหลือเพียงแค่เดินไปให้สุดทางเท่านั้น

ไปต่อเถอะ 

เหนื่อยได้ ท้อได้ 

แต่อย่าลืมว่ามีคนรออยู่

จงศรัทธาในความรักของพวกเขา

เพราะความรักจะคุ้มครองคุณอยู่เสมอ





SHARE
Writer
theloststar
ผู้สูญหาย
where they can't hurt us

Comments

raw11
2 months ago
You can do it.
Reply
theloststar
2 months ago
miss you too เด้อ