ถุงเปล่า ที่ไม่มีจดหมาย

นี่อาจเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ได้รับจากคุณ
ฉันดีใจ แต่ก็เข้าใจว่านี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ฉันไม่คาดหวังกับสิ่งของใดใด
แต่คาดหวังกับความรู้สึกที่อยู่ข้างใน
เราเปิดออกดู เราหยิบของขวัญออกเพื่อหาจดหมาย
แต่ไม่ว่าเราจะหาเท่าไหร่...มันไม่มี

คุณและฉันผ่านคืนวันด้วยกันมากมายบ้างสุข บ้างทุกข์ แม้ว่าจะทุกข์เสียมากหน่อย
ทุกข์ทั้งที่คนอื่นกระทำ และทุกข์ที่เราสร้างให้แก่กัน
เวลาเหล่านั้น ฉันเคยคิดว่ามันคุ้มค่า ที่เราจะแลกมันกับการเติบโต
คุ้มค่าที่จะใช้เพื่อเรียนรู้กัน 
และวันนึง เราคงจะมีความสุขที่สุด
ที่จิ๊กซอว์ที่บิดเบี้ยวไม่ตรงร่องกัน มันขยับกันจนลงล็อคได้

แต่ฉันอาจลืมไป จิ๊กซอว์ทั้งสองนั้น มันบอบช้ำเหลือเกิน

วันนึงเราหมดความพยายามที่จะรักกันอีกต่อไปแล้ว
ไม่สิ คงเพราะฝ่ายหนึ่งหมดลงไปแล้วมากกว่า
การพยายามฝ่ายเดียวมันจึงไม่มีประโยชน์อะไร
ระหว่างเส้นทางที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
มันทำให้คุณทิ้งความทรงจำบางอย่างไประหว่างทาง โดยที่ฉันไม่รู้
หลายครั้งที่ฉันรู้สึกท้อแท้อยากกลับ
บางครั้งก็บอบช้ำมากมาย
แต่ยังโอบกอดความทรงจำเอาไว้แน่น
เมื่อหันไปยังเห็นคุณที่เดินมาด้วยกัน
ทำให้ฉันไม่อยากยอมแพ้

แต่แล้ววันหนึ่ง คุณบอกฉันว่าคุณจะไปแล้ว 
แล้วคุณก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
คุณคงเดินทางกลับ โดยมีความทรงจำที่คุณทิ้งไว้เป็นร่องรอยระหว่างทาง
เหมือนเจ้าหนูที่แอบทิ้งเศษขนมปัง

คุณหายไปราวกับไม่เคยอยู่ตรงนี้
เหลือเพียงฉัน ที่ก็ไม่รู้ว่ามาทำอะไรที่นี่
นี่คือรางวัลของความอดทนงั้นหรือ
ถ้าเพียงแต่ฉันรู้เร็วกว่านี้ ฉันคงกลับไปเส้นทางเดิมของฉันได้ทัน
ก่อนที่ใครบางคนจะมาทำลายฉันเป็นครั้งที่สอง
ดั่งเช่นครั้งนี้
,,,
ฉันผู้โง่เขลา
และถุงว่างเปล่าที่ไม่มีจดหมาย


ฉันพาตัวเองตกลงมาในหลุมแห่งความหมองหม่นอีกครั้ง
แต่ฉันก็ไม่แน่ใจ ว่าหลุมนี้มันลึกเท่าเดิม..หรือลึกกว่าเดิมกันแน่
SHARE
Writer
runrainrun
lily<3
Please believe that I would do anything to see you happy and so I do the only thing I can - I release you.

Comments