นี่ HBD คนแรกของวันเลยนะ
9 สิงหาคม 2561

เวลาเที่ยงคืน 2 นาที ที่ฉันไม่ได้คิดเลยว่า... มันจะเป็นวันสำคัญหรือพิเศษของใคร 

วินาทีง่วงนอนเข้าครอบคลุมฉันตั้งแต่ 2 ชั่วโมงที่แล้ว 

Messenger ที่มีรูปคนแล้วก็ลูกกลมๆเด้งโผล่มา ทำให้ฉันต้องกดเข้าไป 
คลิกอ่าน ส่งสติกเกอร์แค่นั้นแล้วออกมา 

กิจกรรมทุ่งๆประจำวันที่ไม่ใคร่จะพิเศษ ...ส่วนคนที่ช่วงนี้เข้ามาทำให้รู้สึกพิเศษ... ก็ใช้งานเมื่อ 30 นาทีที่แล้ว 
แกนอนไปแล้วน่ะสิ...ไอ้คนพิเศษ 

แต่แล้วจุดเขียวๆหนึ่ง... ก็เด้งขึ้นมาว่ากำลังใช้งาน 

ตลกดี ที่เมื่อ 7 เดือนที่แล้ว... จุดเขียวๆนี้ มีความหมายต่อสายตา 
แทบจะวินาทีต่อวินาที 
แค่เห็นว่ากำลังใช้งานก็แสนจะสุขใจ

...อยู่ๆแววตาปรือๆของฉันก็เผยยิ้มออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ... 

นานเท่าไหร่นะที่ไม่ได้คุยกัน
ฉันนั่งมองจุดเขียวๆกำลังใช้งานอยู่ของเขา ด้วยยิ้มบางๆ ก่อนจะค่อยๆหนักแน่นขึ้น เมื่อหวนย้อนไปถึงช่วงเวลาของเดือนกุมภาพันธ์...ที่ทำให้ฉันแอบชอบคุณ

ใช่...ถ้าใครเคยอ่าน "บทสรุปของเดือนกุมภาพันธ์ที่ทำให้ฉันแอบชอบคุณ" ของเราที่เขียนเอาไว้ใน Storylog 
แห่งนี้  ก็คงจะร้องอ๋อ...และทราบดีว่า เดือนนั้นมันเป็นเดือนพิเศษที่แสนจะพิเศษมากๆของเรา 

วินาทีของการทำงาน...ที่เดินเฉียดกันไปมา 
แอบมองเขาอยู่ตลอด 
จนกระทั่งลุ้นให้เขามาอวยพรวันเกิด 
เขากลายเป็นหนึ่งในคำอธิษฐานก่อนเป่าเค้กอีกด้วย 
สุขสันต์วันเกิดนะสุ 
เสียงที่เคยดังก้องไปทั้งใจในวันนั้น...เงียบลงมาแล้วหลายเดือน 

เงียบจนงัน เงียบจนลืม 

จนลืมว่าตัวเอง ตั้งใจจะจำวันเกิดเขาให้ได้ เพื่อมาอวยพรกลับในเดือนที่เขาเกิด 

เราจะไม่ขอกล่าวถึงเหตุผลและเหตุการณ์ที่ทำให้เราตัดสินใจลบเขาออกไปจากความรู้สึก 

แต่เขาก็ยังคงเป็นความทรงจำของเราได้ดังเดิมแหละ... แม้จะเป็นความทรงจำที่อยู่ลึกมากไปหน่อย แต่ก็พอจะขุดคุ้ยขึ้นมาได้ 

เราตัดสินใจ... คลิกไปที่จุดเขียวๆที่ยังไม่ดับไปนั้น
ร่องรอยของการทักทายเมื่อเนิ่นนาน ปรากฏอยู่แค่เอื้อม 
โชคดีนะ
ใช่... เราส่งท้ายอำลาเมื่อเขาต้องไปเรียนต่อ อย่างที่เคยเล่าไป แต่จุดที่ทำให้เราเลิกชอบเขา ไม่ใช่การที่เขาไปเรียนต่อแน่ๆ ขอเก็บเหตุผลนั้นเอาไว้กับตัวเองเงียบๆละกัน 

เรานั่งมองแชทเพียงครู่ ไม่รู้ว่าเนิ่นนานไหม 
แล้วอยู่ๆ...ข้อความที่เป็นแถบสีฟ้าๆก็เด้งมาขณะที่เรากำลังจะปัดแชทออก 

ฟึ้บ!

กลายเป็นว่าเราแตะข้อความฟ้าๆ และมันดันส่งไป 

ช็อค! 

เรายีตาปรือๆของตัวเอง แล้วปล่อยให้มันเบิกกว้าง 
สุขสันต์วันเกิด!
ข้อความฟ้าๆนั่น...มีใจความดังข้างต้น 

เชี่ย... วันนี้วันที่ 9 สค. แล้วหรอ? 

ใช่... เรารู้สิว่าเขาเกิดวันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร ?

แต่... เราจำว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่ไม่ได้แค่นั้น  


อ้อ... เที่ยงคืน 15 นาทีแล้ว เปลี่ยนวันใหม่แล้ว ยังคิดว่าวันนี้วันที่ 8 อยู่เลย 

"ขอบคุณนะ มาไวมาก 55" 
ก็ตอบกลับมาแสนเร็วเช่นเดียวกันนั่นน่ะแหละ 
"มีความสุขมากๆนะ" เสริมทับไปอีกรอบ

"จ้า นี่ HBD คนแรกของวันเลยนะ" 
เราอึ้งไปนิดหน่อย...ก่อนปล่อยรอยยิ้ม 

"ก็เพิ่งจะผ่านวันมาแค่ 10 กว่านาที นี่นะ5555" 

"นั่นแหละ... ขอบคุณอยู่ดี" 

"จริงๆคือ มันเด้งขึ้นมาในแชทอ่ะ ลองกดไปแล้วมันส่งเอง จริงๆคือจำไม่ได้หรอกว่าวันเกิดหรือเปล่า" 

"อ่อ เยี่ยมเลย 55" 

ความรู้สึกเหงื่อแตกพลั่ก เวลาได้อยู่ตรงหน้าคุณ... หวนวนกลับมาให้รู้สึกอีกรอบ 

นี่ฉันจะบอกคุณแบบนั้นไปทำไมกันนะ...? 

บ้าที่สุดเลย! 

ฉันก็แค่กลัวไง... กลัวคุณรู้ความในใจแหละมั้ง 
กลัวคุณคิดว่า... มันเป็นความตั้งใจที่อยากจะไปสุขสันต์วันเกิดคุณคนแรก 

เหมือนกับที่คุณมาสุขสันต์วันเกิดฉันเป็นคนสุดท้าย 

ฉันก็ยังคงเก่งเหมือนเดิม... 
เก่งเรื่องอำพลางความรู้สึก 

มันมีจริงๆนะ...คนที่พยายามทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้เขารู้ว่าเราชอบ 

คนพวกนี้...คือพวกผิดหวัง
โดยสมบูรณ์แบบตลอดกาล 


แต่ก็ขำดีนะ...ความตั้งใจอันแรงกล้าจนลืมเลือนไปแล้วในวันนั้น กลับมาให้ทำโดยบังเอิญในวันนี้ 


มันคือจิตใต้สำนึกหรืออะไรกันแน่... 
ถ้าฉันเป็นคนที่มีความรู้สึกเดียวกับคนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ คงกรี๊ดลั่นไปแล้ว 

"มีความสุขสมหวังกับทุกๆเรื่องนะ" 

ทิ้งท้ายไปด้วยความตั้งใจ 
ก่อนนั่งเหม่อล่องลอยในภวังค์ความคิดถึงวันเวลาพวกนั้น 

"เป็นอะไรอ่ะ...ทำไมยิ้มแบบนั้น ยิ้มแบบพริ้มมาก"  
ฉันสะดุ้งให้กับคำทักทายของเพื่อนที่เดินผ่าน แววตาประหลาดใจปะปนรอยยิ้มเหมือนสิ่งที่ฉันกำลังทำนี่พิเศษมากๆ 
"เอ้าหรอ ฉัยยิ้มหรอ?" 

"ก็แน่สิ ยิ้มแบบ...ยิ้มมีความสุขมากอ่ะ เธอเป็นอะไร" 

ฉันไม่ยอมตอบเพื่อน ก่อนเปลี่ยนรอยยิ้มเป็นหัวเราะ และบอกว่า
"อ่านเรื่องตลกน่ะ ขำดี" 

กลบเกลื่อน

งานถนัด 

กดเข้าไปในแชทนั้นอีกครั้ง...

นี่ HBD คนแรกของวันเลยนะ
ประโยคโอบกอดรอยยิ้ม ยังคงก้องในสายตา 

เชื่อสิ...ว่าฉันจะฝันดีแน่ๆ 

คุณด้วย 

ฝันดีนะ. 
SHARE
Writer
SUPANNEEGA
letter girl
คุยกับตัวเอง

Comments