ค ว า ม รู้ สึ ก จ า ง จ า ง
ในที่สุดเราก็หลุดไปจากวงโคจรของกันและกัน
โดยไม่สามารถมีเเรงดึงดูดใดๆ พาคุณและฉันให้มาพบกันอีกแล้ว
เจ็บปวด กับการที่เราคุยกันทุกวัน 
ความผูกพันที่ยิ่งนานวันก็ยิ่งเหมือนปมเชือกที่พันกันยุ่งเหยิง 
มันยากที่จะแกะปมเหล่านั้น 
นอกจากจะมีใครสักคนในความสัมพันธ์ตัดปมนั้นให้คลายตัวออก
ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่ฉัน...ใจไม่เเข็งเท่าคุณ 
เเต่ก็คิดว่าคุณตัดสินใจถูกแล้ว
เวลาของความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน เมื่อเรายังไม่พอดีกัน ก็สมควรแล้วที่จะให้โอกาสใจได้เริ่มต้นใหม่ 

แต่ความทรงจำในช่วงเวลาที่เราคุยกัน มันดีมากๆ ดีจนไม่อยากให้มันลบหายไปจากใจของฉัน
คิดถึงนะ แต่ตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ได้แต่ปล่อยความรู้สึกให้เป็นไป 
จากวันแรกของการจากลา จนถึงวันนี้ก็ยังคงรู้สึก และก็ยังอยากที่จะรู้สึกต่อไปเรื่อยๆ
แต่ไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไปได้หรอก แม้จะรู้สึกแต่มันก็จืดจางลงไปทุกวัน
ไม่ได้รู้สึกคิดถึงมาก เหมือนวันแรกๆ 
ก็คุยกันทุกวันนี่เนอะ พออยู่ๆ หายไปก็เหมือนชีวิตขาดอะไรไปสักอย่าง
ไม่มีคนคอยถามไถ่ความเป็นไปแล้ว ไม่มีแล้วความเป็นห่วงเป็นใยที่ส่งถึงกัน
ก็ต้องปรับจูนเวลาชีวิตใหม่หมด เวลาของคุณฉันทุ่มเทให้กับความฝันของฉันแล้วนะ
เศร้าแหละ แต่เศร้านานไม่ได้เพราะความฝันก็ยังต้องเดินต่อไปเรื่อยๆ
ถึงจะไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรแล้ว แต่เวลาชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไป

เข้าใจทุกอย่างที่คุณทำเเหละ แต่ถึงอย่างนั้นก็ห้ามความเศร้าไม่ได้
ห้ามความคิดถึงไม่ได้ ก็ยังชอบให้เรื่องของคุณอยู่ในความคิดนะ 
แต่เรายังมีสิ่งที่สำคัญในชีวิตรออยู่ 
ความฝันที่ต้องทุ่มเทสร้างมันขึ้นมา บดบังเรื่องราวของคุณให้หายไปทีละนิด...ทีละนิด
ไม่ได้ตั้งใจกดลบข้อความที่เราคุยกันเลย แต่มันก็ช่วยเยียวยาความเจ็บปวดได้ดีเลยแหละ
ไม่เห็นก็ไม่เจ็บไง รู้นะว่าคิดถึง แต่ถ้าได้เห็นเรื่องราวความทรงจำที่ผ่านมาก็จะต้องเสียน้ำตาแน่นอน มันก็จะยืดเวลาความเจ็บให้ยาวออกไปอีก
แบบนี้เเหละดีแล้ว...

วันนี้เปิดเพลงของคุณ บังเอิญเจอเพลงๆ นึงมันละมุนมากเลยล่ะ
ใจความตอนหนึ่งในเนื้อเพลงบอกว่า
"ในความจริงแล้วตัวฉันไม่ควรจะทำอย่างนี้ใช่หรือเปล่า
แต่ใจมันพ่ายแพ้ความอยากรู้ของตัวเอง
ในมือตอนนี้ฉันพบความลับในใจที่เธอไม่เคยบอก
และมันบันทึกเอาไว้ด้วยตัวเธอเอง
และน่าจะปิดมันไปตั้งนานแล้ว
ทำไมฉันถึงยังถือมันอยู่
ใจหนึ่งละอาย อีกใจก็อยากรู้
จะมีเรื่องฉันบ้างไหม สักหน้าใดหน้าหนึ่ง
ประโยคเดียวที่พูดถึง แม้คำเดียวก็ได้
ที่เจอกันวันนั้น สำคัญสักเท่าไร
จดบันทึกไว้บ้างไหม แม้คำเดียวก็ได้
ถ้าเธอได้อ่านความในใจของฉัน
ไม่จำเป็นต้องหาชื่อเธอ
เพราะมันจะอยู่ในทุกๆ หน้าเสมอ
จะมีเรื่องฉันบ้างไหม สักหน้าใดหน้าหนึ่ง
ประโยคเดียวที่พูดถึง แม้คำเดียวก็ได้
ที่เจอกันวันนั้น สำคัญสักเท่าไร
จดบันทึกไว้บ้างไหม แม้คำเดียวก็ได้"
ใช่แล้ว มันคือเพลง  The Diary ของ ณัฐพล ศรีจอมขวัญ feat. นะ Polycat 
สำหรับฉันแล้ว ตอนนี้ทุกๆ หน้าของไดอารี่พูดถึงแต่คุณ
อยากรู้จังว่าในสักหน้าหนึ่งของไดอารี่ของคุณจะมีเรื่องราวของฉันบ้างไหมนะ

ทวิตเตอร์ของใครคนหนึ่งกล่าวไว้ว่า
"มันเจ็บปวดมากนะ กับการที่เราตัดคนที่สำคัญคนนึงออกไปจากชีวิต กลายเป็นคนแปลกหน้าซึ่งกันและกัน"
เราทุกคนล้วนมีรายละเอียดเฉพาะที่บ่งบอกความเป็นตัวเอง รายละเอียดที่ทำให้เราไม่สามารถแทนที่ใครคนหนึ่งด้วยคนอีกคนได้
ถ้าข้อความเหล่านี้เป็นจริง....
ฉันเพียงเเต่หวังว่าคุณจะคิดถึงฉันในแบบที่ฉันเป็น 
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำเพื่อคุณ
ถ้าเป็นไปได้...อยากให้ฉันได้เป็นคนพิเศษในความทรงจำของคุณนะ 

สุดท้ายแล้วความรู้สึกที่ฉันมีต่อคุณมันก็เริ่มจางลงเรื่อยๆ
ความคิดถึงที่เมื่อก่อนมาพร้อมกับน้ำตา มาเดี๋ยวนี้น้ำตาก็ไม่ได้ไหลทุกครั้งแล้วนะ
เข้มแข็งขึ้นมากแล้วหล่ะ 
หวังว่าสักวันหนึ่ง ฉันจะมีรอยยิ้มให้กับเรื่องราวของคุณ
แต่ตอนนี้ขอคิดถึงคุณแบบที่เป็นตอนนี้ไปก่อนนะ

ขอบคุณรูปภาพ : pixabay.com
SHARE
Written in this book
ความรัก
Writer
MsJ
writer
no comment

Comments

Hawaii_Rose
3 days ago
เป็นกำลังใจให้นะคะะ ตอนนี้ตัดสินใจตัดใจจากความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน อารมณ์ประมาณนี้เลย เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะ 🙂
Reply
MsJ
3 days ago
ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้เหมือนกันนะคะ
ให้เวลาช่วยเยียวยาทุกอย่าง 😀
Hawaii_Rose
3 days ago
เขียนมาให้อ่านอีกเยอะๆนะคะ อ่านแล้วอินเลยค่ะ จะรอติดตามค่ะ 👍👏😉
Reply
MsJ
3 days ago
ขอบคุณนะคะ 😙
Hawaii_Rose
3 days ago
✍️👍👏
Reply
RYCHANAT
3 hours ago
เหมือนเอาประสบการณ์ของเรามาเขียน ตรงแทบทุกอย่าง TT เป็นกำลังใจให้นะคะ

Reply