ผ่านไปเหมือนทุกที
นานเท่าไหร่เเล้ว
ที่ไม่ได้มีอารมณ์จะพิมพ์อะไรดึกๆเเบบนี้

อาจเพราะหวั่นไหวกับสายฝนชุ่มฉ่ำที่ไม่คิดว่าจะได้เจอในช่วงเวลาที่ร้อนอบอ้าวมาตลอดเกือบสัปดาห์

ไม่รู้เหมือนกันว่า
อากาศเย็นของหน้าหนาว
มันหายไปตั้งเเต่เมื่อไหร่ 
รู้ตัวอีกทีก็ร้อน
กระพริบตาอีกทีฝนก็ตก
หลายอย่างเข้ามาหายไป
เข้ามาเเล้วก็หายไป
ผ่านไปไวเหมือนโกหก

เหมือนที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าตั้งเเต่คืนไหน
หรือเพราะอะไร
เธอถึงมาวนเวียนอยู่ในหัว
มาอยู่ในทุกๆการใช้ชีวิตของผม
ตลอดเวลาเเบบนี้ 

เเปลกใจที่ไม่คิดว่าจะเป็นเธอคนนี้
คนที่ตอนเเรกก็ไม่ได้คิดอะไร
ก็แค่เพื่อนคนนึง
ที่คุยกันได้ บ่นกันได้ สนิทกันได้
น่ารักบ้าง ดุบ้าง ตามปกติ
จนรู้ตัวอีกทีทุกครั้งที่เจอ
ผมกลับสนใจเธอเป็นพิเศษ
ดีใจเเปลกๆทุกครั้งที่ได้คุย
รู้สึกอยากเจอ
อยากเดินเล่น
อยากปั่นจักรยาน
อยากนั่งเเลกเปลี่ยนเรื่องราว
ของผมกับเธอให้มากกว่าตอนนี้ 

จนรู้สึกตัวว่า
เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
เหมือนทุกที

เหมือนทุกที
ที่ผมไม่เคยหยุดลมหนาวไว้ได้

เหมือนทุกที
ที่ผมไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอะไร
ร้อน
หนาว
หรือว่า


ผมเเค่เหงา



SHARE
Writer
now02am
คิดถึง
เธอบอกให้ฉันบ่นบ้าง จะได้เรียบเรียงอะไรที่อยู่ในหัว

Comments