I don't wanna love you anymore.
ฉันไม่รู้ว่าสิ่งใดมันทำให้ฉันคิดถึงคุณขนาดนี้
อาจเป็นเพราะสตอรี่ในไอจีคุณเมื่อวาน
หรือไม่ก็คงเป็นเพราะฝันของฉันเมื่อคืน

คุณน่ารักมาก
มากกว่าครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันเสียอีก
จะว่าไปมันก็หลายปีมาแล้ว
ตอนนี้คุณก็ดูมีความสุขดีกับคนของคุณ

และก็ดูจะเป็นคนเดียวกับที่หลายปีก่อนคุณบอกกับฉันเพียงว่าเขาเป็นแค่'เพื่อน'ของคุณนั่นแหละ..

เพราะงั้นคงไม่แปลกนักที่ในวันนี้ฉันจะให้คำตอบเรื่องของคุณกับใครต่อใครว่าสิ่งที่ฉันเหลืออยู่คือความเกลียดชังเท่านั้น

ฉันไม่เคยลืมความจริงที่ว่าฉันเกลียดคุณ 
และเราไม่สามารถกลับมาเป็นเพื่อนกันได้ 
แม้แต่เป็นแค่คนรู้จักฉันยังกระอักกระอ่วนใจ
แต่ ณ ตอนนี้ ฉันกลับไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ฉันยอมรับว่าฉันคิดถึงบทสนทนาเรียบๆ
วันครบรอบของเราและรอยยิ้มของคุณ
ฉันคิดถึงแม้กระทั่งน้ำเสียงที่คุณใช้ตอนเราทะเลาะกัน

อืม..
ฉันคิดถึงคุณ

นับจากที่ความสัมพันธ์ในครั้งนั้นมันพังไม่เป็นท่า
ขอสารภาพว่าฉันเปิดใจยากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว
อาจเพราะไม่เคยมีใครทำให้ฉันรู้สึกได้เท่าคุณ
บางคนก็เหมือนจะทำได้
แต่สุดท้ายก็แค่เกือบเท่านั้น

หรือนี่อาจจะเป็นเรื่องที่ดีอยู่แล้ว
เพราะใจนึงฉันก็ไม่ได้อยากจะรักใครขนาดนั้นอีก

ในวันนั้นฉันรักคุณขนาดที่ลืมรักตัวฉันเอง
ยอมให้คุณใจร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า
ฉันเข็ดกับความรู้สึกบ้าๆแบบนั้น
และไม่ยังพร้อมหากมันจะเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง

มีหลายครั้งที่ฉันคิดถึงคุณ
ฉันฝันถึงคุณ
เล่าเรื่องคุณให้ใครต่อใครฟัง
แต่ก็จบท้ายด้วยการบอกว่าฉันเกลียดคุณ

ฉันสับสนตัวเองอยู่เหมือนกันว่าความรู้สึกแบบนี้หากเรียกเกลียดจะถูกต้องหรือไม่
หรือฉันเพียงหาข้ออ้างมาทำให้การคิดถึงคุณมันไม่ใช่เรื่องผิดเท่านั้น

แต่คุณไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันจะไม่กลับไปหาคุณให้เขาคนนั้นตั้งคำถาม
และจะพยายามไม่รู้สึกอะไรแบบนี้อีก
เพราะมันคงไม่ใช่เรื่องดีกับตัวฉันเองเท่าไหร่นัก

ฉันหวังเพียงว่าวันหนึ่ง
คุณจะคิดได้ว่าสิ่งที่คุณทำมันใจร้าย
และอยากให้คุณลองพบเจอด้วยตัวเองสักครั้ง
ไม่ต้องครบทุกการกระทำที่คุณเคยทำกับฉัน
ขอเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นก็พอ

เพราะฉันก็ไม่ได้อยากเห็นคุณร้องไห้
เหมือนอย่างที่หลายปีก่อนฉันเคยบอกคุณ
ไม่ได้อยากให้คุณเสียใจหรือลืมรักตัวเอง
แบบที่ฉันเคยเป็น..

เพราะงั้นไม่ต้องรับรู้ความใจร้ายทั้งหมดนั่นหรอก
ให้คุณได้ยิ้มเยอะๆเหมือนเดิมน่ะดีแล้ว
แต่แค่ขอให้นึกถึงความรู้สึกฉันบ้าง
นานๆทีก็ได้

หรือหากคุณจะนึกถึงฉันแล้วร้องไห้ออกมา
ฉันก็ยินดีทั้งสิ้น

เพราะไม่ว่าคุณจะยิ้มได้หรือร้องไห้
ฉันก็คงเกลียดคุณแบบนี้ไปเรื่อยๆอยู่ดี
อย่าดีใจไปนักเลย.



















 
















SHARE

Comments

Origamidollx
3 months ago
เราอาจไม่เกี่ยว หรือเกี่ยวไม่รูเลย จากมุมนี้ แค่รู้สึก ช่องทาง ของสื่อ และทุก ที่เสมือนไม่มีสักอย่างที่เข้าใจได้ (สับสน) ทั้งที่ฉัน ไม่มีทางรู้แต่ เพราะ อะไรไม่ใช่ป่วย อ่านไม่เข้าใจ ฉัน งง
Reply
Bodkwam
3 months ago
โครตชอบบทความนี้เลยมันเหมืินกับเอาความรู้สึกเราไปเขียน ขอบคุณจริงๆที่เขียนแทนเราที่เขียนให้เราอ่าน จริงๆแล้วเราก้ไม่เคยลืมเขาเหมือนกัน เราอยากไห้เขารุ้สึกเหมือนเราแต่ไม่ต้องทั้งหมดที่เราเคยได้รับ แค่ยังนึกถึงแล้วอยากกลับมาก็พอ...
Reply
PoBWooN
3 months ago
อ่านจบ นึกถึงเราเองเลย
ทุกอย่างมันเคยเกิดขึ้นกับเราหมดแล้ว
แต่เราได้เรียนรู้กับมันว่า นี่แหละชีวิต...ก็เป็นแบบนี้มั้ง แล้วก็เดินหน้าต่อไป
the show must go on!!!
Reply
Saturnday07
3 months ago
เขียนได้ดีมากเลยค่ะ ตรงกับความรู้สึกของเราในตอนนี้มาก ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้เราคิดอะไรได้หลายอย่าง :-)
Reply
Moddam
2 months ago
:)
Reply