ฉันจะทนกับความเศร้านี้ได้อีกนานเเค่ไหน
ดิ่งเหลือเกิน ความรู้สึกดาวน์ไปหมด
ไม่ไหวแล้ว เสียงในหัวกลับตีกันไปหมด
ฉันตายในความคิดของตัวเองเป็นหลายร้อยรอบ
เเละหวังว่าพรุ่งนี้เช้าจะไม่ลืมตามองดูโลกอีก
เหนื่อยนะ เลิกสบประมาทเราได้แล้ว

ทุกวันนี้ฉันอยู่เพื่อใคร? ฉันตั้งคำถามนี้กับตัวเอง
เเต่ก็ไม่เคยตอบมันได้เลยเหมือนกัน
อยู่ไปทำไม เพื่อใคร อยู่เเล้วได้อะไร
ฉันอาจจะเกิดมาเพื่อผิดหวังกับทุกสิ่งเลยก็ได้
ผิดหวังไปหมด ไม่เคยโชคดีกับเขาเลยสักครั้ง
นั่งอยู่ในห้องที่เต็มไปเพื่อนๆ
เเต่ทำไมรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวตลอดเวลา
ฉันจับจ้องมองหน้าต่างบานนั้น
เเล้วคิดเสมอว่า ถ้าวันนึงฉันไม่ไหว 
ฉันพร้อมที่จะกระโดดลงไป

รอยยิ้ม ยิ้มที่สดใส ที่เต็มไปด้วยความเสแสร้ง 
ฉันพยายามใส่หน้ากาก เพื่อเข้าหาคนอื่น
ทั้งๆที่อมทุกข์อยู่ตลอดเวลา ต่อให้ตอนเช้าสดใสขนาดไหน หัวเราะได้ ยิ้มได้
 เเต่ตอนดึกก็ต้องถอดหน้ากากออกอยู่ดี
ฉันพยายามเเล้ว พยายามเข้าใจคนอื่น 
พยายามเข้าใจทุกคน เเม้จะไม่มีใครเข้าใจฉันเลย

พวกคุณบอกกันว่า “เเค่นิดเดียวเอง เดี๋ยวก็หาย”
คุณจะไม่รู้รสชาติแห่งความเจ็บนี้เลย ถ้าหากคุณไม่เคยสัมผัสกับมัน มันเลวร้ายมากกว่าที่คุณคิด
ฉันต้องโกหกหน้าตายไปวันๆ เพื่อหลอกทุกคน 
ที่จริงแล้ว ฉันเกิดมาเพื่อความเจ็บปวด
I love the pain ความรู้สึกก็เช่นกัน พวกคุณห้ามเล่นมันเด็ดขาด
เพราะความรู้สึก มันไม่ใช่ของเล่นที่สามารถเล่นได้ทั่วๆไป มันไม่สนุกหรอกนะ 
อยู่ไปก็ทรมาน ในเมื่อเป็นของเล่นให้กับทุกคน
จะใช้ตอนไหนก็ได้ จะไล่ตอนไหนก็ได้ โดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกของฉันแม้แต่น้อย
ฉันลืมไปหมด .... ลืมเหตุผลว่า
ทำไมฉันต้องอยู่บนโลกใบนี้ อยู่ไปทำไม?
ในเมื่อทุกคนก็ขับไสไล่ส่งคนอย่างฉัน

เราเฮฮา ทั้งที่ข้างในมันว่างเปล่า เคว้งคว้าง
หากเจออะไรที่กระทบความรู้สึก พร้อมรับมือกับมันได้ทุกครั้ง เพราะ ฉันมีน้ำตาที่คอยเป็นเพื่อน
ใครจะรู้ ว่าใต้หน้ากากนี้ จะพบเจอกับความเจ็บปวดเเละเย็นชา มากมายเพียงไหน
หลับตาลงซะ
.
..
..
ลืมไปว่า พรุ่งนี้ฉันต้องมีชีวิตอยู่
หากเป็นไปได้ ฉันขอไม่ลืมตาขึ้นมาเพื่อพบเจอกับโลกอันเเสนโหดร้ายนี้อีกต่อไป 

เเม่คอยถามเเละเป็นห่วงเสมอว่า
 ทุกวันนี้เหนื่อยไหม ทุกวันนี้เป็นยังไงบ้าง ลำบากใจไหม มันเป็นเรื่องยากที่จะพยายามมีความสุขต่อหน้าเเม่ ทั้งที่ข้างใน มันปวดร้าวไปหมด เเม่เข้าใจ เเละรู้ว่าฉันไม่โอเคในเเต่ละวันมากเเค่ไหน  ความสุขเล็กๆที่หาที่ไหนไม่ได้ โดยเฉพาะ เวลาที่ได้อยู่กับผู้มีพระคุณกับเรา

บอกตัวเองเอาไว้ ว่าต้องใช้ชีวิตต่อไป
ต้องก้าวผ่านอุปสรรคไปให้ได้
กว่าจะผ่านมาได้ สูญเสียอะไรมาเยอะเหมือนกัน
สูญเสียคุณปู่ คุณย่า เเละคุณพ่อ
เพราะพ่อคนเดิมได้ตายไปเเล้ว พ่อได้หนีไปมีชีวิตใหม่ โดยที่ทิ้งเเม่กับฉันอยู่ด้วยความเจ็บปวด 

น้ำตาเเม่ไหลพรากไม่หยุด พยายามรั้งพ่อไว้สุดชีวิต สองมือหนักอ้ากว้างเพื่อจะทำร้ายร่างกายเเม่  หญิงสาวเพียงวัย7ขวบ ยืนดูด้วยน้ำตา
พยายามหักห้ามทุกวิถีทางเพื่อให้เเม่ไม่เจ็บไปมากกว่านี้

เหนื่อยจัง เป็นอย่างงี้บ่อยเหลือเกิน
ท่องเอาไว้ซ้ำๆ เดี๋ยวมันจะผ่านไป
หัวใจดวงน้อยๆ เเทบสลาย พังไปหมด
โดนเหยียบซ้ำๆ จนกลายเป็นเศษขยะ
ไม่ได้อยากคิดมากหรอกนะ ในเมื่อมันกลายเป็นตัวฉันในวันนี้ไปหมดเเล้ว :(

อยากนอนอยู่เฉยๆ ไม่อยากทำอะไร
อยากนอนให้หมดลมหายใจไปเลย
หายใจไปทำไม ทำไมไม่หยุดหายใจไปเลยหล่ะ?

ฉันไม่ได้ขอให้ใครเข้าใจในตัวฉันเเม้เเต่น้อย
ฉันขอเพียงแค่ ถ้าหากไม่ได้ให้กำลังใจกัน
ก็อย่าซ้ำเติม และดูถูก เพื่อให้คำสบประมาทนั้น เป็นตัวฉันที่คิดมากไปมากกว่านี้เลยนะ 
ขอร้องหล่ะ ขอร้องจริงๆ นี่คือสิ่งสุดท้าย สำหรับคนไร้ค่าสำหรับฉัน หากพวกคุณไม่สามารถทำมันได้ ขอเพียงเเค่อย่ามายุ่งกับฉันเลยก็พอ 

ไม่ได้ฆ่าตัวตายสักที
เเต่ก็โดนคำพูดของพวกคุณฆ่า ฆ่าฉันทั้งเป็น
ฆ่าจนเเทบจะลุกขึ้นสู้ไม่ไหวเลยทีเดียว

หากว่าวันไหนฉันไม่ไหว ฉันพร้อมจะไป
อย่ามาเสียใจ ในวันที่ฉันหมดลมหายใจ แล้วอย่าอาลัยวิงวอน เพราะฉันไม่ได้มีค่าสำหรับใครๆ

เพลงที่ชอบฟัง ก็กลับไม่สนุกขึ้นทุกที
อาหารที่ชอบก็ น่าเบื่อไปเรื่อยๆ
หนังที่ชอบดู ก็กลับไม่เปิดดูเลยสักครั้ง
Depression 
      หรือที่เรียกว่า “โรคซึมเศร้า” คือตัวฉันเอง

















SHARE
Writer
Roseapplec
Writer
Welcome to Roseapple world นามปากกา : Roseapplec

Comments

Mumiizz
2 months ago
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ✌🏻
Reply
poprvr
2 months ago
มีหลากหลายความรู้สึกที่เข้าใจอย่างลึกซึ้ง และหลายความรู้สึกที่ต่างกัน ผมคงไม่ได้เข้าใจมันทั้งหมด เพราะบาดแผลที่เราเจอมานั้นไม่เหมือนกัน
คุณไม่ใช่คนอ่อนแอหรือไร้ค่า คุณแค่เจอเรื่องร้ายๆ มามาก
พักซักหน่อยครับ รักตัวเองให้มากขึ้น แคร์สิ่งอื่นให้น้อยลงบ้าง คอยดูแลตัวเองรอวันที่กลับมายืนได้อีกครั้ง
ในช่วงที่ความรู้สึกมันหนักหน่วง การพบจิตแพทย์เพื่อบำบัดหรือทานยาอาจจะช่วยบรรเทาความทรมาณให้เรามีแรงกลับมาสู้กับมันได้บ้าง
อยากให้เชื่อว่ายังมีผู้คน กิจกรรม หรือสถานที่ซักที่ในโลกใหญ่ๆ ใบนี้ที่จะทำให้คุณรู้สึกมีคุณค่าและพบเหตุผลที่คุณควรอยู่บนโลกใบนี้ และหวังว่าคุณจะค้นพบสิ่งนั้นเจอซักวันครับ
เป็นกำลังใจให้ครับ ^^
(และขอบคุณที่แชร์เรื่องราวให้รู้ว่าผมไม่ได้เผชิญมันอยู่คนเดียวครับ)
Reply
PeeradaPerry
2 months ago
เข้าใจและเป็นกำลังใจให้นะคะ จะต้องมีสักวันที่เรายิ้มได้จากความรู้สึกเราจริงๆ
Reply
Klongarom
2 months ago
Same but I love Mom
Reply
plamxx
2 months ago
เหมือนกัน เราก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ทำไม 😂
Reply