รู้ทีหลัง เจ็บกว่า
น่าขำตรงที่ ตอนเเรกเราก็ไม่ได้คิดอะไร เผลอๆอาจลืมไปเเล้วก็ได้ เเต่พอได้ยินเรื่องราวหลายๆเรื่อง พอนำมาประติดประต่อกัน อ๋อ.. เข้าใจเเล้ว ว่าไม่ใช่เรา เเต่เป็นเขาคนนั้นนี่เอง ตลกสุดๆ ตลกที่ตัวเองคิดว่าเรามีเเต่เขา เเละเขาก็น่าจะมีเเต่เรา เหอะ เเต่ไม่เลย มันกลับกันตรงกันข้าม
พอมารู้ทีหลังนี่ หน้าชาสักพักเลยล่ะ ตกใจเล็กน้อยไปจนถึงมาก เเละก็เกิดความเศร้าขึ้นมาในใจ เเล้วสักพักฉันก็ร้องไห้ น่าขำสิ้นดี ทำไมตัวเองต้องมายึดติดอะไรกับเรื่องเเบบนี้ ทำไมเรื่องเรียนถึงไม่จดจำเเบบนี้บ้าง ทำไมต้องมาจำเรื่องร้ายๆเเบบนี้กันนะ 55555555 
SHARE
Written in this book
ระบมอาบาย
Writer
Mybattery
student
" เเบตเตอรี่ของคุณกำลังเสื่อม🔋"

Comments