Take me home


       เธอรักกลิ่นหวานอุ่นของเนยถั่วอบใหม่, กลิ่นเย็นชื้นของกระไอฝนปกคลุมบนยอดหญ้า,
และกลิ่นกายของแม่เวลาตระกองกอด

       เปลือกตาสีไข่มุกค่อยๆ เปิดแง้ม กระพริบสองสามทีเพื่อขับไล่ความง่วงงุน จนกระทั่งตื่นจากฝันดีเต็มตา

       —ฝันว่าพ่อกลับบ้านพร้อมดอกทานตะวัน ฝันว่าแม่อุ้มเขาขึ้นจากเปลญวณ ฝันว่าพี่สาวคนสวยกำลังอบขนมปังเนยถั่ว

 
       เด็กสาวเพิ่งตระหนักได้ว่าความเหงาช่างโหดร้าย



       อากาศข้างนอกตัวรถเย็นจัด ความต่างของอุณหภูมิกลั่นตัวเป็นหยดน้ำเกาะตามหน้าต่าง เธอใช้นิ้วมือลูบมันเล่นก่อนจะสะดุ้งตกใจตอนที่เกือบพลาดเป้าหมายการเดินทาง


       ลมหนาวพัดมาวูบหนึ่ง สะท้านไปทั้งร่าง แทบจะกัดกินผิวเนื้อ 


      เธอซุกมือสองข้างลงในกระเป๋าเสื้อโค้ทตัวหนา ลดพื้นที่ผิวสัมผัสจากความเย็นจัด มองจากไกล ๆ ก็เห็นเนินเขาลูกนั้น —เห็นบ้านไม้สักหลังหนึ่งกับรอยยิ้มอันคุ้นเคย

      โผเข้ากอดคุณยายที่ไม่ได้เจอมานาน โผเข้ากอดความอบอุ่นที่มีอุณหภูมิไม่ต่างจากตัวเอง โผเข้ากอดเจ้าแมวสามสีวัยชรา และล้มตัวลงนอนบนความเป็นจริง



      เราต้องเติบโตไปพร้อมกับความแตกสลายหรือ ? เคยมีคนถามฉันแบบนั้น 
      ฉันเลยตอบว่า โลกกำลังสอนเราอยู่ต่างหาก ทุกบทพิสูจน์ที่เขามอบให้นั้นมีค่าเสมอ
      จงกัดฟันสู้ ผ่านพ้นไป จดจำไว้ และใช้ชีวิตให้มีความสุขในทุก ๆ วัน   
 
      
     









SHARE
Writer
aortic_hiatus
My mind
Revenclaw / traveling on USS enterprise / member of halfblood camp

Comments