ฤดูร้อน
#คอลัมน์

ใจมันชอบเสพสุขกับโต๊ะเกาอี้ใต้ร่มไม้ หรือเพิงพักร้านน้ำชาอะไรพวกนั้น เสมอเหมือนการรวมเอาทั้งคนและอาหารเครื่องดื่มเข้าไว้ด้วยกัน

2-3 ปี ที่ผ่านมา หนังสือที่ถูกซื้อหาจะเป็นหมวดท่องเที่ยวเสียส่วนใหญ่ ผมไม่ค่อยสนใจไกด์บุ๊คพวกนั้น แต่ก็ก้ำกึ่งอยู่พอควร เพราะหนังสือท่องเที่ยวก็ต้องมีบอกมีสอนอะไรที่ควรและห้ามกับสถานที่นั้นๆ แต่ที่ถือว่ามากกว่าคือการเล่าในความรู้สึกของผู้เขียน มุมมองที่เขามอง และความแตกต่างหรือการเปลี่ยนแปลง

สิ่งที่ผมหลงไหลในสถานที่ท่องเที่ยว หรือเมืองที่ไปเยือน คือความเก่าแก่ที่มีอายุยาวนาน ผมมีภาพจำว่ามันจะมอบความอบอุ่นที่เหมือนหลุดออกมาจากฉากหนังเรื่องโปรดที่ผมเคยดู แต่ก็น้อยนักที่จะได้ดั่งใจตามที่นึกคิด

ต้องมาหาเศษหาเลยกับเพื่อนที่เดินทางไปด้วย แต่ความผาสุขในอุดมคติก็ยังไม่ผุดเกิดขึ้นแต่อย่างใด เหมือนผมจินตนาการอยู่ฝ่ายเดียว ทว่าขณะเดียวกันการได้เสพบรรยากาศของบ้านเมืองนั้นๆก็เป็นการปลอบใจได้ดี

เพียงแค่นั่งนิ่งๆ เหม่อมองสิ่งที่เคลื่อนไหวผ่านหน้าไป ทั้งผู้คน ภาษาที่เขาใช้พูดคุยกัน อาหารการกินที่มีให้แวะชิม และรถลาที่แล่นไปมา มันตอบสนองในมุมที่ค้นหาอยู่พอควร

อาหารจานด่วนในแต่ละท้องที่ก็น่าสนใจไม่น้อย เป็นฟาตส์ฟูดที่ควรค่าแก่การได้ลองกิน ไม่ต้องจัดจานให้สวยงาม ไม่มีพิธีรีตองในการกิน กินได้ตามอัธยาศัยที่คิดว่าอยากจะกิน และเพลิดเพลินไปกับเรื่องราวต่างๆ ที่ผู้คนในร้านพูดคุย แน่นอนว่ามันเสียมารยาทที่จะแอบฟังเรื่องของคนอื่น แต่นี่คือหนทางเรียนรู้สังคมที่เขาเป็นอยู่ไม่ใช่หรือ

สิ่งที่ผมหลงไหลอีกอย่าง นั่นคือการบอกเล่าของผู้เขียน อันเป็นข้อมูลที่ผมใช้งานได้จริง เป็นความมหัศจรรย์ที่มีโอกาสได้ใช้ความรู้ในชีวิตจริงได้เสียที เช่นการรู้ที่มาของสถาปัตยกรรม หรือรูปร่างหน้าตาของพวกเขา เช่นเดียวกับการรู้รากเหง้าของตัวเองว่ามาจากที่ใดจนรวมเป็นความหลากในผืนแผ่นเดียวกัน

แค่สนุกกับการได้จินตนาการเกี่ยวกับสถานนี่นั้นๆ ก็ส่งเสริมเกิดการอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทัน อยากจะเก็บกระเป๋าออกเดินทางไปดูด้วยตาตัวเอง ผมว่านี่เป็นเวลาอันควรแล้วที่จะเป็นฤกษ์งามยามดีในการออกเดินทาง

แต่บอกไว้ก่อนข้อหนึ่ง อย่าอยู่นาน อย่ารู้จักที่นั่นมากเกินไป เพราะความเจ็บปวดที่นั่นจะฝังร่างแผ่ซ่านเข้าตัว จากที่คุณรู้สึกสนุกกับการได้มาเยือนจะกลายเป็นขยาด ไม่คิดจะมาอีก ซึ่งก็อีกนั่นแหละ ทุกที่ล้วนมีความเจ็บปวดจนชวนปวดกบาล ดังนั้นเตรียมตัวเตรียมใจพร้อมรับกับสิ่งเหล่านี้ไว้ หรือเลือกที่จะไม่สนใจไปเลยก็ดีไปอย่าง ถึงอย่างไรการได้ออกเดินทางท่องเที่ยวจะช่วยให้เราแกร่งได้ เป็นคุณสมบัติที่มาควบคู่กันภายในตัว

จินตนาการ โลกอุดมคติ คือแรงขับในการหาคำตอบในโลกจริง ...ไปกันเถอะ.
SHARE
Writer
Pakpumi
I am a capybara
Whiskey, Songs, Sun.

Comments