เสียงหัวเราะ
หลังจากคืนบัตรฟรีแลนด์ นั่งคุยกับพี่นุ้ยนุ่ย แล้วก็นั่งรถกลับ แวะซื้อโวลต์ให้ร่างกายสดชื่น สิ่งที่นึกขึ้นได้ว่าร่างกายต้องการเสียงหัวเราะชนิดเข้มข้น ชื่อของปาจึงลอยวนเข้ามาในหัว

ผมนัดกินข้าวกับปา แต่ปาบอกว่าลงจากออฟฟิศไม่ได้ เพราะชินหายไปนานมากไม่ยอมขึ้นออฟฟิศ

ผมนั่งรถไปตึกทิปโก้ และรู้เลยว่าชินกับพี่เจตต้องอยู่ที่ร้านมิชลิน ถูกเพ๋ง ทั้งสองนั่งอยู่ตรงนั้น โต๊ะหน้าทีวีเครื่องเดิม นี่มันภาพเดิมชัดๆ

เราเดินไปคุยกันไป ทุกเรื่องที่อยากเล่า ประสบการณ์ช่วงระยะสั้นๆ ของการทำงาน และเราก็มายืนคุยกันหน้าศาลพระแม่ลักษมี ยืนคุยกันมองดูรถที่จอดติดอยู่หน้าตึก นี่มันความบันเทิงจริงๆ

แล้วผมก็ปลีกตัวไปกินข้าวกับปา สตรีผู้ที่เพิ่งผ่านการผ่าฝีที่ก้นมาหมาดๆ ผมก็เคยเป็นฝีที่ก้นมาเช่นกัน เราจึงแชร์ความรู้กันสนุก

เราเดินไปนั่งที่ร้านโกโบริ แล้วบทสนทนาที่ไม่รู้จบจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ท้องฟ้าที่ดูหม่นก็พาลสดใสพร้อมแสงแดดเปรี้ยง รถลาที่แล่นเข้าออกในซอยก็หนาตาในช่วงเย็น

เราเปลี่ยนเรื่องคุยเป็นร้านน้ำมะพร้าวปั่นที่วันนี้มีลูกจ้างออกมาปั่นน้ำขาย ปกติจะเป็นป้าเจ้าของร้านหรือลุง แต่นั่นแหละ เรานินทาแทบจะเสียงดังที่สุด เสียงดังในระดับฉ่งฉ่างที่ผมคุ้นเคย ที่มันช่างผาสุขจริงๆ

เราเดินกลับขึ้นไปออฟฟิศเก่าของผม แล้วเราก็เริ่มพูดคุยถึงเพลงลูกทุ่ง หมอลำ ที่กำลังโด่งดังหรือมียอดวิวสูง มันสนุกไม่หยอก สนุกจนเราเปลี่ยนมาเปิดดูภาพงานบุญ ภาพรถแห่ในต่างจังหวัด เรานั่งดูภาพเหล่านั้น ความสนุกสนานของผู้คนที่ออกมากระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่งตามท้องถนน ทุ่งนา ถนนคอนกรีต เราคุยถึงความมหัศจรรย์ของรถแห่ มูลค่าหรือเงินทุนในการทำรถแห่

ความผาสุขในแบบต่างจังหวัดที่เมื่อมีเทศกาลงานบุญ รถแห่จะถูกเลือกมาสร้างความสุขสำราษให้ผู้คนที่มาร่วมงาน นี่มันสนุกสุดขีดจริงๆ

รถแห่ที่พัฒนาเป็นรถบรรทุกสิบล้อขนาดใหญ่ มีเครื่องดนตรีครบชุด มีเครื่องเสียงดังกระหึ่ม มีไฟย้อม มีไฟสตูดิโอ มีการบันทึกภาพด้วยโดรน และอุปกรณ์สั่นสะเทือน เห้ย นี่มันโปรดักชั่นขนาดย่อมๆ ความบันเทิงบ้านนาไม่โลว์เทคอีกต่อไป

มูลค่าต้นทุนความบันเทิงนี้ คาดว่าเริ่มต้นที่หนึ่งแสนบาทในการว่าจ้างออกงาน

เราหลงไหลในความสนุกหรรษาเหล่านี้ มันมหัศจรรย์ แท้จริงแล้วเราโหยหาความบันเทิงให้แก่ชีวิต

ปาเปิดภาพรถแห่ที่มีเด็กวัยรุ่นออกมากระโดดโลดเต้นตามท้องถนนในต่างจังหวัด แล้วเราก็เริ่มมองหาวัยรุ่นที่มีใบหน้าเข้าท่าเข้าทาง มองหาวิถีชีวิตที่รื่นรมย์ ซึ่งจะเห็นได้จากการแชร์ขวดเบียร์ที่ยื่นส่งให้แก่กัน พวกเขากระดกดื่มกัน ขวดนั้นสู่ปากนี้และสู่ปากนั้น นี่มันคือการตอกย้ำความเป็นสังคมจริงๆ

เราใช้เวลาอยู่กับการเสพภาพแห่งความสุขนี้ร่วม 2 ชั่วโมง มันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงหัวเราะที่แท้จริง และเสียงเพลงที่เจือปนไปด้วยภาษาถิ่นสวยงาม

นำสู่การรู้จักวลีรถแห่ที่ว่า โดดเด้าเก้าชั้น

สบายใจแล้ว ได้หัวเราะแบบ non-stop หลายชั่วโมง และประสบการณ์ที่บ้าบอคอแตก

สนุกนี้หาได้ที่ไหนอีก.
SHARE
Writer
Pakpumi
I am a capybara
Whiskey, Songs, Sun.

Comments