หิว กิน เหนื่อย นอน
หิว กิน
เหนื่อย นอน

วันนี้มีหนึ่งเรื่องที่อยากจะมาแชร์เพื่อนๆ
คือเป็นเรื่องที่ฟังมาตอนเช้า และรู้สึกว่า ‘เห้ย เบลรู้ โลกต้องรู้!!!!’

เรื่องของเรื่องก็คือ วันนี้วันดีตื่นเช้า เข้าแอพ CALM นั่งสมาธิ 5555555
เดียววววว
อย่าเพิ่งคิดอะไรไปมากกว่านั้น เรายัง beginner อยู่ นั่งหลับบ้างอะไรบ้าง
แต่รวมๆก็ถือว่าเป็น จุดเริ่มต้นที่ดี
หัวข้อที่เค้าพูดวันนี้มันกินใจ ก็เลยอยากจะมาบอกต่อ

หายใจเข้า และหายใจออก อย่ารีบ อย่าอ่านเหมือนกินอาหารจานด่วน
อ่านเหมือนนั่งสมาธิ ใช้สติ
เพราะเราบางครั้งถ้ารีบ เรามักจะสูญเสียมากกว่าได้
อ่านแล้วก็ใจเย็นๆ ไปทีละประโยค

(5 min read)

เริ่มเลยแล้วกันนะ

หัวข้อก็คือ AWARENESS หรือ การรับรู้
รับรู้ ปัจจุบันของตัวเอง

when you hungry, EAT
when you tired, SLEEP

เวลาที่หิว กิน
เวลาที่เหนื่อย นอน

ฟังดูง่ายใช่ไหมละ
แต่น่าตกใจที่หลายๆครั้งเราลืมเรื่องที่ง่ายที่สุดเหล่านี้
และที่แย่ไปกว่านั้นคือ เราไม่ใช่แค่ลืม เราคิดไม่ถึงด้วยซ้ำ (แต่เราคิดถึงนะ)


ใช่ จะมีสักกี่คนที่ปฎิเสธว่า ..
เราลืมกินเวลาเรายุ่ง ถึงแม้ท้องจะร้อง
เรากินเยอะไปเวลาที่เครียด ถึงแม้ท้องจะแตกแล้ว
เราลืมที่จะเข้านอน ถึงแม้วันนั้นจะเป็นวันที่เหนื่อยมากก
เราลืมยิ้มในวันที่ทุกข์ที่สุด

“นั้นแหละ เรามักจะลืมเรื่องที่สำคัญที่สุดในเวลาที่จำเป็นที่สุด”

เหล่านี้ไม่ใช่หรอคือเรื่องที่ง่ายที่สุด เบสิคพื้นฐานของชีวิต
และใช่ หลายๆครั้งเราทำมันหล่นหาย และเราไม่แม้แต่จะรับรู้ด้วยซ้ำ!!
กว่าจะรู้ตัวอีกที บางคนก็จมอยู่กับความซึมเศร้าไปซะแล้ว

หิว กิน
เหนื่อย นอน
ง่ายเน๊าะ แต่แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆพวกนี้เราก็ยังลืม มองผ่านมันไป

ที่นี้ก็ไม่ต้องไม่ต้องพูดถึงการรับรู้ ปัญหาเรื่องใหญ่ๆในชีวิตเลย
เวลาที่เราเครียด ไม่ว่าจะจากงานหรือความสัมพันธ์
เราก็หลอกตัวเองที่จะ ‘รับรู้’ และ ‘ยอมรับ’ ถึงแม้ว่าบางทีมันอาจจะถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยน


ใช่ คนส่วนใหญ่ ‘ตระหนักถึง’ สิ่งที่เกิดขึ้นทางกายภาพ เรื่องที่เกิดขึ้นภายนอก
เราหกล้ม เราเห็นแผล เรารู้ว่าเราเป็นแผล
เรารักษาแผลหลังจากที่เรา ‘รับรู้’ ถึงแผลนั้น

ความจริงก็คิด
เราไม่ค่อย ‘ตระหนักถึง’ สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นภายในตัวเอง
ไม่ว่า จะเป็น ทางความคิด หรือ อารมณ์ เพราะเหล่านั้นจับต้องไม่ค่อยได้
เมื่อมันเป็นเรื่องของภายใน เวลาที่ใจ อารมณ์ ความรู้สึก เราบอบซ้ำ
ไม่ต้องพูดถึงการรักษาหรอก เพราะ เรามักจะไม่รู้ถึงความบอบซ้ำตั้งแต่ต้นด้วยซ้ำ
ทำให้เราอยู่กับมันซ้ำๆไปเรื่อยๆ และแผลก็ดูเหมือนจะเรื้อรังขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งๆที่บาดแผลทางใจก็ไม่ได้เจ็บปวดน้อยไปกว่าบาดแผลภายนอกเลย
ยอมรับเถอะ
บางครั้งมันออกจะดราม่ามากกว่าด้วยซ้ำ

เรื่องตลกก็คือ เราตัดสินใจอะไรหลายๆอย่างในชีวิต บนบาดแผลที่มองไม่เห็นเหล่านี้
เราจะรู้ได้ยังไงว่าจะต้องเลือกไปทางไหน ตัดสินใจอย่างไร ถ้าไม่เคยค้นใจตัวเองดูจริงๆ


‘AWARENESS’ หรือ ‘การรับรู้’ เป็นก้าวแรกของการเปลี่ยนแปลง
เพราะ เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถ้าเราไม่แม้แต่รับรู้ถึง ความต้องการหรือความจำเป็นที่จะต้องเปลี่ยน 
SHARE
Writer
Striver
Roamer of the realm
แว่นใหม่ ในโลกใบเดิม

Comments

Kornz
9 days ago
ชอบครับ

Reply