ilysb


ความรู้สึกระหว่างครึ่งหลับครึ่งตื่น, หัวประมวลผลออกมาเป็นเรื่องคุณที่อยากเขียนเก็บไว้ 
 



สิ่งที่อยากบอกก็คือขอบคุณเช่นกันที่เข้ามาเพื่อมอบความรักจำนวนมากให้
 



ตอนนั้นภาพในหัวมันมีแต่คุณ ー เจ้าของนัยน์ตาคู่สวยๆ ที่ผมชอบมองตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ 
คนที่มีบรรยากาศรอบตัวที่อบอุ่น อ่อนโยนแบบที่ทำให้นึกถึงช่วงเทศกาลที่มีดวงไฟสีีส้มสวยๆ ประดับประดาแทบทุกที่อย่างช่วงเทศกาลคริสมาสต์


บรรยากาศแรกเจอทำให้รู้สึกแบบนั้น, ความรู้สึกสบายใจตั้งแต่แรกเจอ
ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งนักในการเจอกันครั้งแรกระหว่างคนแปลกหน้าสองคน


ไม่มีเลยกับคำว่าคุกคาม ไม่มีเลยกับคำว่ารุนแรง
แปลกใจกับมันอย่างบอกไม่ถูก, ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างในวันนั้นมันอยู่ถูกที่ถูกทางไปเสียหมดจนอารมณ์ดี


ล้้อเล่น ก็ไม่ใช่ทุกอย่างหรอก ระหว่างทางไปเจอก็ทุลักทุเลพอสมควร
แต่ที่ว่าอารมณ์ดีน่ะ, เรื่องจริงนะ




เพราะจริงๆ ที่อยู่ถูกที่ถูกทางน่ะ คุณกับผมต่างหาก :-)





นี่แน่ะ


คุณอ่อนโยนเสมอ ตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงตอนนี้
ผมอยากเขียนว่าผมรักและเอ็นดูคุณแค่ไหน
 
อยากบรรยายให้รู้ว่าผมคิดยังไงกับดวงตาคู่นั้นของคุณ,
รอยยิ้มคุณ,
คำพูดปลอบโยนของคุณ,
กอดของคุณ,
อยากให้รู้ว่ามันมีค่าและสำคัญขนาดไหน,
อยากให้รู้ว่าผมรักมันขนาดไหน


ในครั้งแรกที่เราเจอกัน
อาจเรียกว่าบังเอิญก็ได้ที่พวกเราดันมีอะไรคล้ายกันเต็มไปหมด
มันแตกต่างทว่าดูเป็นไปในทางเดียวกัน
ตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว ใช่ พวกเรามีอะไรเหมือนกันทั้งๆ ที่แตกต่างกัน


ก่อนหน้านั้นคุณพร่ำบ่นเรื่องรูปลักษณ์หน้าตา 
ไม่สวยบ้าง ไม่น่ารักบ้าง ไม่ดีเหมือนใครๆ บ้าง
ผมได้รู้ว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยสักนิด


ผมได้รับรู้ว่า อ้อ, แบบนี้นี่เอง
มันก็ต้องไม่เหมือนใครอยู่แล้ว ก็นี่มันคือคุณเลยนะ
คุณที่ตอนนี้กลายมาเป็นคุณของผม 


และทุกๆ ครั้งหลังจากนั้นที่คุณพร่ำพูดว่าตัวเองไม่สวย
ผมนิ่งเงียบเลือกที่จะมองคุณนิ่งๆ 
เป็นการปฏิเสธอย่างเงียบเชียบว่ามันไม่จริงเลยสักนิดสิ่งที่คุณพูดมานั่นน่ะ
ตรงไหนกัน, ไม่ได้เป็นแบบที่ว่าเลยสักนิด


นัยน์ตากลมทว่าเรียวรีแสนพอดิบพอดีคู่นั้นเป็นสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำ
เช่นเดียวกับผมหยักศกเส้นเล็กที่มักยุ่งเหยิงแต่กลับดูเป็นทรงอยู่เสมอ
ลักษณะผมที่เหมือนกันโดยบังเอิญ


มือนุ่มกับนิ้วเรียวสวยสมเป็นนักเปียโน
ผมรู้สึกได้ว่าคุณดูแลและให้ความสำคัญกับมือคู่นั้นอย่างดี
น่าทนุถนอมพอๆ กับใบหูเล็กๆ ที่เข้ากับต่างหูแบบยาวที่คุณชอบใส่


เหนือสิ่งอื่นได้คือรอยยิ้ม
ผมรักมันยิ่งกว่าสิ่งไหน


คุณดูดีและน่ารักสำหรับผมเสมอ
คุณที่แสนอ่อนโยนและระมัดระวัง
คุณคนที่แคร์ผมซะยิ่งกว่าอะไร
คุณผู้ทำให้รู้ว่าความรู้สึกของการถูกรักเป็นแบบไหน


วันที่ไม่คิดว่าจะมาถึง
วันนั้น, วันที่ตัดสินใจก้าวข้ามความกลัว
วันที่เริ่มต้นใหม่ได้ไวกว่าที่คิดไว้

วันที่มีใครสักคนยืนอยู่ในพื้นที่เดียวกัน
ยืนอยู่ในโลกของผมแบบที่ผมเต็มใจและยินดีให้เข้ามาเองโดยที่ไม่ได้ถูกบังคับเลยสักนิด
จะพูดว่าไม่พยายามก็คงไม่ได้ เพราะผมรู้ว่าพวกเราพยายามกันมาโดยตลอด


ลุกขึ้นไวกว่าชนะ ー ในความหมายของชนะใจตัวเองได้เร็วกว่าที่คิดไว้


รายละเอียดเล็กน้อยที่ผมแสนรักมัน
เพิ่มขึ้นทีละนิดละหน่อย, ทีละเล็กละน้อย
การจดจำและใส่ใจ
การถูกชมจากใจจริงและการบอกรักตอนที่อยากจะพูด
การกระทำที่ส่งตรงมาจากความรู้สึกแบบนั้นน่ะ
คุณยังคงทำมัน ไม่ต่างกับแรกๆ เลยสักนิด


สม่ำเสมอเหลือเกิน, ผมได้แต่ชมคุณในใจ ー เขินเกินกว่าจะบอก 
ไม่เปลี่ยนไปเลยในข้อนี้, ผมเอง 


แต่ว่านะ, พวกเราต่างก็เติบโต
เรียนรู้กันและกัน
ทะเลาะ ถกเถียงกัน


ในบางครั้งมันรุนแรงจนเหมือนจะผ่านไปไม่ได้
เหมือนลมที่มาปะทะกับฝน ผสมรวมกันกลายเป็นพายุขนาดย่อม มันพร้อมทำลายทุกอย่าง


แต่เมื่อเวลาผ่านไป
สิ่งเหล่านั้นเหลือทิ้งไว้เพียงละอองน้ำ
บรรยากาศฉ่ำเย็น จนรู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


มีรายละเอียดอีกมากที่อยากลงลึก เก็บเอาไว้
เขียนไว้ให้คุณรู้ ผมรู้ ว่าความรักระหว่างเรามันมากแค่ไหน 
แต่ว่านะ, เขินเกินกว่าจะเขียนอะไรแบบนั้น, แค่นี้ก็เป็นจดหมายรักแล้ว


เป็นจดหมายที่จะส่งให้ถึงมือด้วย







SHARE
Written in this book
Giver l Taker
แด่, คุณนักแบ่งเวลาของเรา
Writer
ibearinmind
Sea
Everything around myself.

Comments