เคยคิดไว้ว่า ถ้าสิงหาคมแล้วจะเลิกรอ
ถ้าเดือนสิงหาคมมาถึง ก็ครบรอบหนึ่งปีพอดีที่เราจากกัน
ฉันเองก็ผัดวันประกันพรุ่งมาเรื่อยๆ ว่าจะเลิกรอคุณ เมื่อครบหนึ่งเดือน สามเดือน หกเดือน จนเวลาล่วงเลยมาถึงหนึ่งปีแล้ว มันแน่ชัดมากว่าคุณคงไม่กลับมาอีก ฉันคงต้องตัดใจอย่างจริงๆจังๆเสียที

ฉันยังคงติดตามเรื่องราวของคุณอยู่ห่างๆ จากภาพที่คุณโพสในหน้าไทม์ไลน์ของเฟสบุ๊ค
คุณยังเป็นคนเพื่อนเยอะเหมือนเดิม 
มีคนชวนไปไหนนู่นนี่อยู่เรื่อย และคุณก็ชอบโพสมันเพื่อเก็บไว้ เป็นสมุดบันทึกเรื่องราวต่างๆในชีวิต
เหมือนที่คุณเคยบอก
คุณไม่ชอบที่ฉันแต่งภาพ เพราะชอบเก็บบรรยากาศในตอนนั้นๆเอาไว้ ให้เหมือนจริงที่สุด
แต่เดี๋ยวนี้ คุณไม่ค่อยแชร์เพลงแล้ว เมื่อก่อนเวลาคุณโพสเพลงอะไร ฉันยังชอบแอบเข้าไปพังบ่อยๆ
บางครั้งก็เผลอคิดไปว่าคุณจะหมายถึงฉันบ้างหรือเปล่า

ปีนี้ ฉันก็ยังอยู่ที่เดิม ยังไล่ตามความฝันของตัวเองที่ยังทำไม่สำเร็จ
ฉันเองก็พบผู้คนมากมาย
บางคนก็ผ่านมาแล้วผ่านไป บางคนก็พยามจะมาแทนที่คุณ
ฉันยังไม่ได้เปิดใจให้ใครใหม่ แต่ก็ไม่ได้รอให้คุณกลับมาเหมือนอย่างที่เคยรออีกแล้ว
เหมือนจะตัดใจได้ แต่ลึกๆก็ยังกลัว ว่าถ้ายังติดตามเรื่องราวของคุณอยู่แบบนี้
จุดจบสุดท้าย คงไม่พ้นได้มองดูวันที่คุณเปิดตัวคบกับคนใหม่แน่ๆ ถึงวันนั้นไม่รู้จะทำใจได้จริงๆหรือเปล่า

คุณคงไม่รู้ว่าตอนนั้น ที่วันเกิดของคุณเวียนมาถึง ฉันกังวลแทบตาย 
ต่อสู้กับตัวเองอยู่นานว่าจะพิมพ์อวยพรคุณเหมือนเพื่อนคนอื่นๆดีมั้ย 
สุดท้ายก็ไม่ได้พิมพ์ 
เพราะกลัวคุณจะลำบากใจ แต่ที่กลัวมากกว่าคือถ้าคุณไม่มาตอบเลย หรือตอบอย่างเย็นชา เหมือนคนไม่สนิทกันแล้ว ฉันก็คงปวดใจมาก เลยไม่พิมพ์ไปดีกว่า
แต่ก็มาเสียใจเองที่พอวันเกิดของฉันมาถึง คุณก็ไม่มาอวยพรเช่นกัน

ฉันเลือกกดไลค์ภาพคุณอย่างระมัดระวัง เลือกภาพที่คนมากดเยอะๆ จะได้ไม่ดูตั้งใจจนเกินไป ทั้งที่จริงก็อยากจะสื่อว่าลึกๆฉันไม่เคยโกรธคุณและยังหวังดีอยู่เสมอ คุณเองก็มากดไลค์ฉันในบางภาพอยู่เหมือนกัน

แต่การที่คุณยังมากดไลค์ภาพ มันทำให้ฉันกลัวมาก กลัวว่าถ้าวันนึงโพสภาพอะไรไป แล้วคุณไม่มากดไลค์อีก จะทำยังไง แปลว่าคุณลืมฉันได้อย่างสนิทใจแล้วหรือเปล่า กลัวว่าจะรับความจริงนั้นไม่ไหว ตอนหลังฉันเลยไม่กล้าโพสภาพอะไรเลย ฉันนี่มันบ้าจริงๆ

สุดท้ายฉันคงทำอะไรไม่ได้นอกจากบ่น และเป็นสต๊อกเกอร์ของคุณอยู่ห่างๆแบบนี้ โดยหวังว่าวันนึงฉังคงปล่อยคุณไปได้จริงๆเสียที 
คุณเองก็รู้จักคนเยอะ วันที่ฉันต้องเจ็บปวดคงอยู่ไม่ไกลแล้วแน่ๆ อาจจะถึงเวลาที่ฉันต้องปล่อยวางจากคุณอย่างจริงจังเสียที เพื่อปกป้องหัวใจของตัวเอง
……





SHARE

Comments