พ่อแม่ (ไม่ได้) รังแกฉัน แค่รักวัวก็ผูก รักลูกต้องตี

1

สมัยเด็กๆ 
ฉันเป็นเด็กคนหนึ่ง ที่อยาก หนีออกจากบ้านมากที่สุด! 
ฉันคิดบ่อยมาก 
แต่ไม่ได้ทำ เพราะไม่รู้จะหนีไปไหน

พ่อแม่ฉันเป็นครู และเข้มงวดมาก
พ่อแม่ ดุ ด่า บ่อย หนักๆเข้าก็ตี ฉันมีไม้เรียวประจำตำแหน่ง ด้วยนะ
ฉันไม่รู้ว่า ฉันเป็นเด็กดื้อหรือซน ขนาดไหน แต่เท่าที่รู้คือ  โดนตีตลอด และร้องไห้ประจำ

พ่อแม่ให้ฉันรับผิดชอบในชีวิตหลายอย่าง ฉันเกิดในครอบครัวข้าราชการ ไม่มีเงินมากนัก
ตั้งแต่จำความได้

2

ฉันอยากได้ จักรยาน เพื่อปั่นไป โรงเรียน พ่อแม่ไม่ได้ซื้อให้ แต่ให้ฉันนำตำลึงไปขายที่ตลาด 
ทุกเช้าวันหยุด พ่อจะเก็บตำลึงที่รั้วบ้าน ที่ปลูกไว้ มันเลื้อยไปตามเสาและรั้วหลังบ้าน ตัดแล้วมัดให้ฉันเดินไปขายแม่ค้าที่ตลาดสด ได้ 5 บาท 10 บาท มาหยอดกระปุกไว้...
จนวันหนึ่ง 
ฉันก็มีเงินพอที่จะซื้อจักรยานคันเล็กๆเป็นของตัวเอง
ฉันขี่จักรยาน พ่อเอาผักตำลึงมัดใส่ท้ายรถให้ และปั่นไปขายที่ตลาดสะดวกมากขึ้น
ฉันปั่นจักรยาน 4 ล้อ ตัวปลิว อยู่พักใหญ่
ทุกๆสัปดาห์พ่อจะแอบ บิดล้อ เล็กๆสองข้างด้านหลังให้ ลอยขึ้นทีละนิดๆๆๆ
ฉันไม่รู้ตัว ขี่ไปขี่มา ไม่นาน
ฉันก็ขี่จักรยาน 2 ล้อ ได้โดยอัตโนมัติ

3

ฉันขี้ลืมมาก และเป็นสาเหตุให้โดนตีบ่อยๆ วันไหนเอาร่มไปโรงเรียนก็ลืมเอากลับ วันไหนเอาปิ่นโตไปก็ลืมเอากลับ และฉันชอบทำกุญแจบ้านหายบ่อยๆ พ่อจึงต้องทำเป็นสร้อยคล้องคอ
ต้องมีกุญแจบ้าน พกติดตัวไว้ ตลอด จนเพื่อนๆล้อว่า ใส่ "หลวงพ่อคีย์" 
ฉันต้องพกกุญแจบ้าน เพราะฉันต้องกลับบ้านก่อนพ่อแม่ เพื่อหุงข้าว ทำกับข้าว ไว้รอ...


4

ฉันมีถุงเท้าสีฟ้า และใส่มุ้งไปโรงเรียน
เปิดเทอม ฉันจะได้เสื้อผ้าใหม่ ซึ่งเป็นของเก่าจากญาติที่โตกว่า หรือไม่ก็รุ่นพี่ เอามาเลาะชื่อคนเก่าออก แล้วปักชื่อฉันแทน ...เสื้อบางกว่ามาตรฐาน เพราะผ่านมาหลายรุ่น เพื่อนๆ ถามว่า    "ใส่มุ้งมาโรงเรียนเหรอวะแก" 
ฉันยิ้มแก้เขิน
กระเป๋านักเรียน สมัยนั้น เพื่อนๆส่วนใหญ่จะแบนเรียบ แถมไม่พอยังหนีบด้านข้างด้วยตัวหนีบสีดำ เพื่อให้ฟีบที่สุด แต่สำหรับฉัน กระเป๋าอ้วน ที่ได้รับมรดก มาจากรุ่นพี่รวมถึงหนังสือเรียนเก่า เพื่อนๆก็ถามว่า "นี่แก แบกอะไรมาโรงเรียนนักวะ ก้อนหินเหรอ?"
ถุงเท้าคู่เก่า จากสีเหลือง มอๆ ฉันก็จะลงคราม ให้ดูขาวใหม่ขึ้น ครั้งหนึ่ง ฉันใส่ครามมากไป ทำให้สีมันเข้มจนเป็นสีฟ้า.... คุณครูทักว่า "ถุงเท้าสีผิดระเบียบนะคะ"

5

"มาเรียนหนังสือนะคะ ไม่ใช่มาเป็นแม่ค้า"
ถุงขนมตกตามพื้นและซุกไว้ใต้โต๊ะ...ฉันต้องคอยเดินเก็บ ไปทิ้ง เพราะมันเป็นผลผลิตจากฉันเอง  มันมาจากห่อขนมที่ฉันขาย บ๊วยเค็ม บ๊วยหวาน ถั่วเคลือบโอวัลติน ถั่วเคลือบงา ขนมหัวเราะ และข้าวเกรียบสด (กือโป๊ะ) ข้าวเกรียบที่ทอดร้อนๆในตอนเช้า กว่าจะหมดเที่ยงก็เหนียว แต่ยังขายดีเพราะน้ำจิ้มฝีมืออร่อยมาก ข้าวเกรีนยบสดเหนียวๆเพื่อนๆจะเรียกว่า "หนังตีน" นั่นเป็นฉายาของฉันไปเลย  ฉันต้องแอบขาย เพราะถ้าคุณครูจับได้จะโดนทำโทษ มีครั้งหนึ่ง ฉันเคยโดนจับได้ ต้องออกไปยืนหน้าห้อง คุณครูมักจะบอกว่า "ที่นี่โรงเรียนนะคะ ให้มาเรียนหนังสือ ไม่ใช่มาเป็นแม่ค้า"
ฉันยิ้มอ่อน...
แต่ฉันก็ยังไม่ล้มเลิกอาชีพนี้ ยังแอบทำต่อแต่แนบเนียนกว่าเดิม...
ทุกเย็นหลังจากกลับจากโรงเรียน ฉันก็จะมานั่งนับเงินที่ขายได้ในแต่ละวัน และหยอดกระปุกไว้ 
พ่อแม่จะทำขนมให้ฉัน ส่วนหน้าที่ฉันคือแพ็กขนมใส่ถุง แล้วใช้เทียนลนปิดปากถุง บ๊วยเค็มจะใส่ถุงละ 3 เม็ด บ๊วยหวานเม็ดๆจะใส่ถุงละ 5 เม็ด.... บ๊วยขายดี กินได้ไม่เบื่อ...ได้กำไรเยอะ

6

เส้นด้าย ถอนฟัน
เวลาปวดฟัน ฉันเดินไปบอกพ่อแม่... แม่จะเอาด้ายมาพันไว้ แม่บอกว่า มัดไว้ก่อน เดี๋ยวมันจะหลุดไป... แล้วปล่อยด้าย ยาว ยาวจนถึงหน้าทีวี ฉันเดินกลับมานั่งดูทีวี ปลายด้ายอยู่ในมือแม่ สักพัก กว่าจะรู้ตัว แม่ก็กระตุกด้าย พร้อมฟันของฉันหลุดกระเด็นไป ฉันร้องไห้ ปากมีเลือดไหลอาบ... แต่ฉันก็ดีใจที่มีฟันเก็บไว้ อธิษฐานแล้ว โยนฟันล่างขึ้นหลังคา ฟันบนโยนลงข้างล่าง หลายครั้งที่ฉันโดนหลอกแบบนี้ แต่ก็ไม่เคยจำสักที ไม่เคยไปหาหมอฟัน....

7

ตัดผมเป็นลม
ช่างตัดผมประจำบ้านก็คือแม่ แม่จะเป็นคนตัดผมให้ฉันเอง และตัดเป็นทรงรี ห้อยไปด้านหลัง ทรงผมที่ไม่เหมือนใคร แม่บอกว่า ทรงคุณหนูผักกาด ดาราเด็กในเรื่อง ตราไว้ในดวงจิต ละครยอดฮิตสมัยนั้น  ลานตากผ้าหลังบ้านคือ ร้านซาลอน ของแม่ ฉันยืนใส่กางเกงในตัวเดียว กอดอกให้แม่ตัดผมให้ ทั้งร้อน ทั้งคัน แม่ขู่ว่า "ถ้ายืนไม่นิ่งแม่จะตัดหูขาด!!"
สิ้นเสียงแม่ ฉันก็เป็นลม ล้มทั้งยืนไปเลย....


8


ฉันไปโรงเรียนสายประจำ
ฉันเป็นหนึ่งในนักเรียนที่ต้องร้องเพลงชาติหลังจากคนอื่นๆร้อง ต้องไปยืน หน้าเสาธงแยกต่างหาก ในขณะที่เพื่อนๆเข้าห้องเรียนแล้ว ภารกิจช่วงเช้าเป็นอะไรที่วุ่นวาย ถึงฉันจะตื่นเช้าแค่ไหนเพราะฉันมีพื้นหน้าบ้านที่ต้องขัดล้าง อึ และฉี่ของ น้องพลอย เนลลี่ เจ้าแต้ม หมาที่เลี้ยงไว้ รวมถึงแมวด้วย ฉันต้องให้อาหารโดยการบดตับคลุกข้าวให้พวกมัน ต้องหุงข้าว กวาดบ้าน ถูบ้าน ก่อนไปโรงเรียนทุกเช้า หน้าที่ประจำอีกอย่างของฉันคือ ฝึกเจ้าพวกนี้ให้ รู้เรื่อง น้องพลอย พุดเดิ้ลขนฟู ฉลาดที่สุด ยืน เดิน กระโดดข้ามห่วง ไหว้  รู้เรื่องหมด เหลือแค่พูดภาษาคนไม่ได้ ฉันไม่ได้โม้นะ ฉันฝึกเองกับมือ


9

รีดผ้ากองโต
ทุกวันหยุด เสาร์-อาทิตย์ ภารกิจ อันใหญ่ยิ่งคือ ฉันต้องรีดผ้ากองโต ของคนทั้งบ้าน พ่อ แม่ น้องสาว บางครั้งรีดเป็นครึ่งวัน เพราะทุกคนต้องใส่เสื้่อผ้า ที่รีด เพื่อไป โรงเรียน 
ทุกคนมีภารกิจ พ่อแม่จะเขียนหน้าที่ มอบหมายงานต่างๆไว้บนกระดาษไวท์บอร์ด บานใหญ่ที่ติดไว้ข้างฝาบ้าน ทำกับข้าว หุงข้าว ไปจ่ายตลาด กรอกน้ำใส่ขวดแช่ตู้เย็น ล้างจาน เอาข้าวให้หมา ถูกบ้าน กวาดบ้าน กวาดหยักไย่ ขัดพื้นหน้าบ้าน เอาหมาไปฉี่ ดูเหมือนจะเป็นกิจกรรมที่ไม่มีวันหมดไป....

10

พ่อแม่จะพาไปเอง
ฉันไม่ค่อยได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆเลย ปิดเทอม เทอมหนึ่ง เพื่อนชวนไปน้ำตกเพื่อฉลองสอบเสร็จ เพื่อนๆทั้งห้อง ต้องมาขอพ่อแม่เพื่อให้ฉันไปด้วย เพราะฉันรู้ถ้าฉันขอไปเองคงไม่ได้ไป


แต่ฉันก็ไม่ได้ไปอยู่ดี พ่อแม่ไม่อนุญาต ฉันร้องไห้เสียใจมาก จากนั้นเพื่อนๆก็ไม่ค่อยชวนฉันไปไหนอีกเลย
ทุกๆเย็นเพื่อนๆจะต้องไปขี่มอเตอร์ไซต์เล่น และไปหาขนมกินกัน
แต่ฉันไม่เคยได้ไป เพราะต้องรีบกลับบ้านก่อน 5 โมงเย็น
ฉันอยากดูหนัง หรือไปเที่ยวที่ไหน ก็ต้องไปกับพ่อแม่ พ่อแม่จะพาไปเอง 
รวมถึงเสื้อผ้า รองเท้า ข้าวของในชีวิต แม่จะหามาให้เอง ฉันไม่ต้องซื้อหรือ เลือกเองเลย

11

ของเล่นจากธรรมชาติ
ฉันมีบ้านต้นไม้ และสระว่ายน้ำ พ่อขุดไว้สำหรับเลี้ยงกบ หลังบ้านมีต้นมะขามใหญ่ พ่อทำบ้านต้นไม้ไว้ให้ฉันกับน้องและเพื่อนๆบ้านใกล้ๆกัน ได้ขึ้นไปเล่น ทุกวันหยุด เราจะเอาขนมและหนังสือขึ้นไปอ่านไปเล่นบนนั้น ฉันไปเก็บลูกมะม่วงหิมพานต์ และเม็ดมะม่วง มาเผากินเอง เก็บมะเขือเทศสดๆจากสวน ในรั้วไปขาย ห่อผลฝรั่ง และชมพูมะเหมี่ยว เพื่อกันกระรอกมาแย่งเรากิน
ฉันกับครอบครัวจะไปเก็บหอยที่ลำธาร แม่น้ำ ไม่ไกลจากบ้านนัก มันคือหอยคล้ายๆหอยลาย ใช้ตะแกรงร่อน เก็บมาไว้ผัด หรือนึ่งกิน เป็นวันที่สนุกมากๆ ได้หอยมาเยอะ 
มีครั้งหนึ่ง แม่ขี่มอเตอร์ไซต์มีฉันซ้อนท้ายเพื่อเอาหอยกลับมาเก็บที่บ้านแล้วค่อยกลับมาอีกรอบ แม่ต้องขี่ขึ้นเนินเขา เนินสูงชันมาก แม่บอกว่ามันคือทางลัด ให้เชื่อมือแม่ 
ฉันตะโกนลั่นว่า "ไม่เอาๆ ขอลงก่อน กลัว!!" 
"แม่บอกว่าเชื่อมือแม่เถอะน่า" 
ขึ้นไปได้ครึ่งเนิน รถไหล ลงมา ฉันเป็นลม และกลิ้งตกลงมาจากรถ สลบไป รู้สึกตัวอีกที ตอนได้ยินเสียงแม่และผู้คนดังก้อง แม่ร้องไห้ เรียกอยู่ข้างๆ มีชาวบ้านมุงดูรอบตัวฉัน....ฉันตื่นขึ้นมา แม่ถามว่าเป็นไงบ้าง เรา หัวเราะกันลั่นเลย....

12

ฝึกงานปิดเทอม
ตอนมัธยม ช่วงปิดเทอม  ฉันไม่ได้ไปเที่ยวเล่นที่ไหน พ่อจะส่งตัวฉันไปบ้านป้า  
ป้าเป็นเจ้าของร้านค้าปลีก-ส่ง ที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอเล็กๆ และฉันต้องไปช่วยป้าขายของ ป้าดุมาก เข้มงวด และขยันสุดๆ ทุกวัน ตี 3 ฉันจะถูกปลุกให้ตื่นมาเปิดร้านจัดของ ขายของทั้งวัน ค่ำๆถึงปิดร้านและต้องเก็บของให้เป็นระเบียบ ป้าขยันเพราะลูกค้าเยอะ ทั้งเหนื่อยทั้งง่วง แม้ป้าจะดุ เพราะคำพูดห้วนๆ แต่ป้าก็ทำแกงส้มผักบุ้งที่ฉันโปรดให้ทานเป็นประจำ ทุกวันนี้ป้าเกษียณอายุแม่ค้าแล้ว แต่ก็ยังทำแกงส้มให้ฉันทาน เสมอๆ ทุกครั้งทีี่ฉันไปเยี่ยม...


13

ฉันเป็นหัวขโมย
ราวๆ ประถม 5 ฉันเคยขโมยของโดยเจตนา เป็นความสนุก คึกคะนอง การไปซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ตในเมือง เป็นอะไรที่สนุก มีของแปลกๆใหม่ๆมากมาย เพื่อหลอกเด็ก สมัยนั้น หมากฝรั่ง เป็นแท่งสี่เหลี่ยม อย่าง หมากฝรั่ง Lotte ออกใหม่ เป็นของแปลกสำหรับฉันในยุคนั้น และฉันอยากได้ แต่แม่คงไม่ให้ซื้อแน่นอน มันไม่มีประโยชน์ ออกจะมีโทษมากกว่าด้วยซ้ำ ฉันจึงวางแผนกับน้อง และลูกเพื่อนแม่อีก 2 คน โดยฉันจะเป็นคนหยิบใส่กระเป๋าเสื้อ เดินออกมาผ่านช่องจ่ายเงิน ให้น้องๆดูต้นทางให้ ....ฉันเดินออกมา พ้นจุดจ่่ายเงินได้เพียง 3 ก้าว มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาจับแขนไว้ แล้วถามว่า "หนูขโมยของเหรอ" เธอไม่ได้ใส่ชุด รักษาความปลอดภัย ชุดธรรมดา เหมือนคนปกติ แต่เธอคือ รปภ.นอกเครื่องแบบ
ฉัน ตกใจสุดขีด !! ใจสั่น หน้าซีด มือเย็น 
แต่ก็ตอบปฏิเสธ เสียงแข็ง บอกว่า  "ฉันจะเอามาให้แม่จ่าย ไม่ได้ขโมย แต่หาแม่ไม่เจอ"
น้องๆวิ่งไปหาแม่ๆ
ฉันโดนจับขึ้นไปชั้นบนสุดของห้าง เพื่อพบผู้จัดการ บอกว่า "รู้มั้ย? ขโมยของต้องโดนตำรวจจับ"
ฉันก็ยังคงปฏิเสธ และร้องไห้ ขอหาแม่ ให้พาไปหาแม่

หลังจากนั้น ผู้จัดการ ก็เรียกพบ ผู้ปกครอง 
ผู้จัดการ "ลูกคุณขโมยหมากฝรั่งนะครับ"
แม่: นี่คุณ จับลูกชั้นมา แบบนี้มันผิดนะ ลูกชั้นไม่เคยมีประวัติขโมยของใคร พอๆ คืนให้หมดของไม่ซงไม่ซื้อมันแล้ว"
"ไปกลับ" แม่สั่งพร้อมกระชากแขนฉันกลับบ้าน
ถึงบ้าน
แม่ไม่พูดอะไร สั่งให้ฉันถอดเสื้อผ้าให้หมด และตีฉันไม่ยั้ง ทั่วทั้งตัว .... 
ฉันร้องไห้ หนักมาก แม่ตีจนนับไม่ถ้วนว่าทั้งหมดกี่ครั้ง แต่ฉันลายไปทั้งตัว...แม่ตีทั้งน้ำตา หลังจากตีเสร็จ แม่ก็เอายามาทาให้ แม่บอกว่า "แม่ไม่เคยสอนให้ลูกเป็นขี้ขโมย"


14

พ่อ เป็นนักประดิษฐ์ ซ่อมแซมสิ่งของเครื่องใช้ในบ้าน จนทุกคนในบ้านให้ฉายาว่า "MacGyver" หรือว่า "ยอดคนสมองเพชร" เป็นซีรีย์ดังสมัยนั้น ติดงอมแงมทั้งบ้าน ทุกครั้งที่จะมีการซ่อมอะไรพ่อจะมีฉันเป็นผู้ช่วยที่ต้องคอยหยิบส่งเครื่องไม้เครื่องมือช่างให้ตลอด
แม่ เป็นแม่ครัว โดยจะมีฉันเป็นลูกมือ จนกระทั่ง ฉันกลายเป็นเชฟประจำบ้าน 

แม้ฉันยังเด็ก ฉันต้องรับผิดชอบหลายอย่าง  หลายครั้งที่ฉัน บกพร่อง ก็จะโดนดุ โดนตี 
น้องสาวแม่เคยเห็นฉันโดนตี และบอกแม่ว่า 
"อย่าตีเด็กมันเลย มันต้องทำหลายอย่าง ไหนจะเรียนหนังสืออีก เด็กๆบ้านอื่นเค้าเรียนหนังสือกันอย่างเดียวเองนะ" 
แต่ฉันก็โดนอยู่ดี!

ตั้งแต่ประถมยันมัธยม 
ถึงแม้จะมีความรับผิดชอบมากมาย ขายทุกอย่างที่ขายได้ ไปขายของที่ตลาดนัด นั่งพับถุงกระดาษเอาไปขายร้านกล้วยแขก แต่ฉันก็เป็นเด็กเรียน  เพราะพ่อแม่สอนฉันเอง สอนไปตีไป ทำการบ้านพร้อมน้ำตา....

ฉันไม่รู้ว่าเด็กบ้านอื่น พ่อแม่เลี้ยงอย่างไร แต่บ้านฉัน พ่อแม่เลี้ยงแบบนี้ แบบรักวัวให้ผูกรักลูกให้ดี อาจไม่ใช่วิธีที่ดีทีสุด...
ฉันเคยคิดว่า พ่อแม่ทำไม โหดจัง!!
อยากหนีออกจากบ้าน....

จนตอนนี้ ฉันรับราชการ และมีความสุขกับชีวิต
หลายๆสิ่งในชีวิตวัยเด็ก สอนให้ฉันเติบโต มาในแบบที่ ฉันภูมิใจในตัวเอง ฉันมีงานที่ดีทำ แม้จะไม่มีเงินเดือนมากมาย ฉันมีเงินพอจะซื้อบ้าน และดูแลพ่อแม่ได้ เพราะฉันไม่ได้อยากมีอยากได้ อะไรมากนัก ฉันรู้ค่าของเงิน และไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย  ฉันเรียนจบมาด้วยทุน...และหาเงินเรียนต่อปริญญาโทเอง ทำงานไปด้วยเรียนด้วย 
ฉันไม่ค่อยรู้จักแบรนด์เท่าไหร่ เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า ฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจมากนัก  เพราะดูที่ประโยชน์ใช้สอยเป็นหลัก ถ้าจะมีก็มีสักชิ้นสองชิ้น ตามความเหมาะสม....
ฉันมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้คนรอบข้าง และรู้จักให้...
ฉันทำหลายสิ่งหลายอย่างเป็น และเป็นฉันอย่างที่เป็นในทุกวันนี้ 
ทำให้ฉัน ดูแลตัวเองและคนที่รักได้ 

ฉันว่าไม่ใช่เพราะใคร....
แต่เพราะ พ่อแม่ 
พ่อแม่ (ไม่ได้) รังแกฉัน
แค่รักวัวก็ผูก รักลูกก็ตี



SHARE
Writer
LuckyJammy
Appraiser
ประเมินค่าด้วยหัวใจ

Comments

Ampmie
8 months ago
เก่งฝุดๆๆๆค่ะ ...
Reply
LuckyJammy
8 months ago
แหมะ !ชมเอาใจ?
PIMPhuritchayaa
8 months ago
ชอบอ้าา~~
Reply
LuckyJammy
8 months ago
ขอบคุณค่ะ ดีใจอ่า
Kanyakittikul
8 months ago
เป็นเด็กดีวีรกรรมเยอะมาก เก่งและขยันตั้งแต่เด็ก โตขึ้นมาจนถึงปัจจุบันและอนาคต สดใสแน่นอนคะ เขื่อแน่ว่าคุณพ่อและคุณแม่คงภูมิใจในตัวคุณ
Reply
LuckyJammy
8 months ago
พ่อ น่าจะไม่รู้ตัว ในสิ่งที่แกเป็น 555
LuckyJammy
8 months ago
เรื่องแย่ๆ ก็เยอะนะคะ แต่จำได้แต่เรื่องดีๆ ทุกคนมีวีรกรรมค่ะ ถ้าจดจำได้ลองเอามาถ่ายทอดสิคะ คิดว่าน่าสนใจไม่น้อย
Kanyakittikul
8 months ago
ทุกคนมีข้อดีและข้อเสีย ถ้าเรารักเขาก็พยายามมองข้ามข้อเสียของเขา คนได้ขื่อว่าเป็นพ่อย่อมรักลูกที่เป็นสายเลือดของตัวเองแต่อาจไม่แสดงออก แต่สิ่งที่พ่อทำหรือแสดงออกทุก
อย่างมันมาจากความรักและความปราถนาดีคะ