Sunflower in the Rain
     ฤดูฝนทุกๆปี เป็นความรู้สึกที่เหงาแปลกๆนะ อาจจะเพราะอยู่คนเดียวมานาน

     ทุกๆปีก็เหมือนเดิม

     ปีนี้ก็เช่นกันซินะ

     ข้างนอกหน้าต่าง มีฝนตกโปรยปราย ท้องฟ้ามืดครึ้ม

     รู้สึกเหงาใช่มั๊ย เศร้าน่าดูเลยนะ

     ฤดูฝนที่เปลี่ยวเหงา

     แต่ปีนี้ อาจจะไม่เป็นเหมือนเดิมแล้ว ก็ได้นะ

     หญิงสาวในชุดสีเหลือง กระโปรงสีน้ำตาล

     เธอคือดอกทานตะวันที่เข้ามาเบ่งบานให้ฤดูฝนในปีนี้ชุ่มฉ่ำไปถึงหัวใจ

     1 เดือนผ่านไป เราสองคนชอบกันและกันแล้วใช่มั๊ย?

     เสียงเพลงที่เธอร้องผ่านสายโทรศัพท์ ยังคงติดตรึงอยู่ในใจ

     ถ้อยคำที่พร่ำบอกว่าคิดถึงกันนั้น มันจริงใช่มั๊ย?

     รอยยิ้มของเธอที่ทำให้ฉันแทบละลายไปพร้อมกับสายฝนที่โปรยปราย

     แต่ไม่ใช่

    นี่คือวันลาจาก


     "(เราคิดกับเธอเหมือนเพื่อนน่ะ)ๆๆๆๆๆๆ...ๆ"

     เป็นประโยคที่ดังก้องอยู่ในหัวซ้ำไปมา

     วันที่แยกทาง ฝนก็ได้ตกลงมาในค่ำคืนนั้น เหมือนสัญญาณบอกว่ามันจบแล้ว

     แค่นี้เหรอ 1 เดือนแห่งความชุ่มฉ่ำ กับหน้าฝนที่แสนวิเศษและแตกต่างจากปีที่ผ่าน

     ดอกทานตะวันก็ยังคงเบ่งบาน ฝนยังคงตกลงมา แต่หัวใจกลับ...

     ก็ยังดีนะที่ไม่เหมือนปีก่อนๆ
 
     มันก็เป็นความทรงจำที่ดีล่ะนะ แต่เจ็บปวดเหลือเกิน


     

     
SHARE
Written in this book
Dark Chocolate

Comments