พรุ่งนี้เอาหนังสือเล่มไหนใส่กระเป๋าดี
ตั้งแต่เมื่อวาน มือถือผม "อ๊อง" จนต้องเปิด ๆ ปิด ๆ นึกในใจว่าต้องเสียเงินอีกแล้วรึเนี่ย ความนอยด์สะสมมาตั้งแต่ก่อนนอน จนตื่นมาก็ยังนอยด์ และความอ๊องของเครื่องก็ลุกลามไปจนถึงนาฬิกามือถือไม่เดิน แอปค้าง รีเซ็ตจนนึกว่าเครื่องจะเจ๊งซะแล้ว วันหยุดทั้งที ไหงมันต้องมีเรื่องให้คิดเยอะก็ไม่รู้ โธ่.. / อาการอ๊อง ๆ มันเริ่มตอนเขียนลง storylog นี่แหละ เป็นอาถรรพ์อะไรหรือเปล่าเนี่ย บรื๋อ~ 
.
พรุ่งนี้เป็นวันทำงาน ผมจัดกระเป๋าเมื่อตอนบ่าย เอาของที่ไม่ใช้แล้วออกมาทิ้ง เช่น ตั๋วรถเมล์ ตั๋วเรือ ซองหลอดดูดน้ำ ซองขนม ถุงพลาสติก สลิปร้านค้าที่ซุกไว้ทั่วกระเป๋ามาทิ้ง ลืมไปเลยว่าได้ลูกอมมา แล้วก็เก็บไว้จนลืม เดชะบุญที่มดไม่ขึ้นกระเป๋า หลังจากทิ้งซากแล้วผมก็จัดแจงเอาของที่ใช้เป็นประจำใส่ลงไป
.
สิ่งหนึ่งที่ผมมักใส่กระเป๋าไว้ นอกจากเครื่องเขียน สมุดโน๊ต ร่ม เสื้อกันฝน ถุงใส่เหรียญ หูฟัง ที่ชาร์จมือถือ งาน(ถ้ามี) เหรียญวิ่งมาราธอน(?) และหนังสือสักเล่มสองเล่ม
.
ผมไม่ใช่คนอ่านหนังสือแบบรักการอ่านจริงจัง ที่ต้องอ่านวรรณกรรมที่มีชื่อเสียง หนังสือดีร้อยเล่มที่ควรอ่าน ไม่ใช่แบบนั้นเลย ผมชอบอ่านอะไรง่าย ๆ สบาย ๆ เคยมีเหมือนกันที่ผมพยายามอ่านหนังสือที่ซีเรียส แต่จนแล้วจนรอดก็อ่านไม่จบ ยิ่งหนังสือแปลที่ว่าดี ๆ ผมอ่านไม่รู้เรื่องเลย
.
พัฒนาการทางการอ่านของผมเป็นไปแบบสาละวันเตี้ยลงทุกวัน ๆ (คือคิดว่าเมื่อก่อนน่ะดีกว่านี้นะ หนังสือแปล หนังสือวิชาการหนัก ๆ พออ่านได้) แต่ทุกวันนี้หนังสือที่ผมอ่านอยู่ในสถานะบทสัมภาษณ์บ้าง ความเรียงบ้าง เรื่องสั้นก็ต้องเป็นแบบสรรพนามบุรุษที่ 1 เล่าเรื่องเองและต้องไม่พรรณนาดินฟ้าอากาศมาก เข้าเรื่องไวเท่าไหร่ยิ่งดี ประมาณว่ามีอะไรในใจก็เล่ามา ๆ ผมจะฟัง 
(ล่าสุดคืออ่านหนังสือบทสัมภาษณ์ แล้วนึกย้อนไปถึงหนังสือเล่มนึง คนพูดกับคนเขียนคนเดียวกันนี่แหละ ผมอ่านที่สัมภาษณ์อ่ะ เข้าใจง่ายกว่าที่แกเขียนเป็นหนังสืออีกนะ)
.
จะเว้นไว้บ้างก็หนังสือที่เกี่ยวกับงาน อันนี้ผมยอมอ่านไม่ว่าจะยากสักปานไหน แต่ถ้ามาสำนวนหลังสมัยใหม่มาก ๆ เช่น มีความพร่าเลือน มีความทับซ้อนใบริบทของ มีความลักลั่นและ... คืออ่านแล้วผมมืดตึ้บมาก แต่ก็ซื้อนะ วันดีคืนดีก็หยิบมาอ่าน หรือถ้าต้องพูดเรื่องนั้น ๆ ก็จะพยายามอ่านให้เข้าใจ แต่ถ้าชีวิตปกติ... ก็เก็บไว้ในตู้ก่อนละกัน
.
ผมอ่านหนังสือได้มาก ก็ตอนนั่ง (ยืน) ในรถไฟฟ้าตอนไปทำงาน จำได้ว่าตอนเรียนหนังสือ เทอมนึงผมอ่านหนังสือจบไปเกือบ 20 เล่มก็เพราะใช้เวลาช่วงนี้แหละ หนังสือที่อ่านก็เล่มบาง ๆ ไม่หนามาก ประเดี๋ยวรถไฟโคลงหรือเลี้ยวมันจะไปฟาด ตา/หู/จมูก/โสต/ศอ/นาสิก ผู้โดยสารท่านอื่นเอา
.
ผมมีในกระเป๋าแล้วเล่มนึง เป็นเรื่องสั้น ว่าจะหาอีกเล่มก็ไปหยิบ ๆ มา เป็นหนังสือจากร้านมือสอง ซื้อมานานแล้วแต่ยังอ่านไม่จบ เนื้อหาพูดถึงชีวิตประจำวันของพระเซน ผมอ่านบางบท ก็รู้สึกเย็นใจ เอาเล่มนี้แหละใส่กระเป๋าไปด้วย
.
หวังว่าสี่วันนี้ น่าจะอ่านจบบนรถไฟฟ้าเช่นเคย
SHARE
Writer
Samankit
นักนอน
ไม่หลับ

Comments

Morejor
2 years ago
เหรียญวิ่งมาราธอนนี่พีก
Reply
Samankit
2 years ago
เก็บไว้เป็นเครื่องราง เหรียญแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย 55