Depressed
     การลุกไปทำงานในตอนเช้ายากพอๆกับการพยายามเคี้ยวข้าวในปาก มันไม่รับรู้รส แทบไม่รับรู้กลิ่น ไม่มีเหตุผลที่ต้องกินมันลงไป ไม่รู้เหมือนกันว่าบางวันได้กินหรือเปล่า ห้องน้ำเหมือนเป็นห้องนอนเบอร์สองแทบแยกจากกันไม่ได้ การเดินทางที่แสนน่าเบื่อในตอนเช้า การทำงานที่มีแต่ความผิดพลาด เสียงผู้คนรอบข้างราวกับเสียงของปีกแมลง ดังระงมจนรู้สึกปวดหัว การแยกตัวกลายเป็นสิ่งที่ถูกเลือก 

     คนที่บ้านเริ่มเป็นกังวล เพื่อนสนิทเริ่มบอกว่าผอมลงไปมาก จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าชั่งน้ำหนักล่าสุดเมื่อไร เที่ยวล่าสุดกับเพื่อนตอนไหน รายการโปรดกลายเป็นหมัน เพลงที่ชอบฟังกลับไม่เหมือนเดิม หนังสือเล่มโปรดถูกกองทิ้งไว้มุมห้อง 

    หลายครั้งที่ร้องไห้พอๆกับการหายใจ รอยแผลตามร่างกายเยอะขึ้นเพื่อลดความรู้สึกข้างใน สิ่งที่คิดถึงมากที่สุดคือเตียงนอน อยากคลุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม อยากหลับตานอนแต่กลับทำไม่ได้

     เช่นเดียวกับการลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนตี 3 ซึ่งการเป็นเรื่องปกติพอๆกับการข่มตาให้หลับในคืนนี้ กี่ครั้งแล้วที่ความคิดบ้าบอเริ่มจัดปาร์ตี้ ราวกับมีพายุหมุนในหัว ความตายกลายเป็นตัวเลือกแรกๆเสมอ หนึ่งในสิ่งที่ฉันหยุดไม่ได้ก็คือความคิด และมันเป็นอย่างนี้มาเกือบครึ่งปี

     ...พอกันที...


SHARE
Written in this book
Good for nothing
What can you do when your good isn’t good enough?
Writer
Sheepzilla
weirdo , batty
I’m a hex girl (1996s) :-) Who love to write short story and collect cool stuff. cat maniac, music and games , cry baby. ‘I’m fucking expert about making myself sad’ but sometime you've got to be kind to yourself. well, anyone who can make a tasty food is a good person. 💕

Comments