แฟนเก่า..
เพื่อนโทรมาบอกว่า แฟนเก่าแกลูก1แล้วนะ 
จำได้? เราบอกไปว่ารู้แล้ว 

แฟนคนแรกหลังจากที่เลิกคบกันไป8หรือ9ปีแล้วนะ เราไม่แน่ใจ ตอนนั้นเรายังจำความรู้สึกได้ดี 
เราเจ็บมาก จากความผิดหวัง 
โดนหักหลังเราไม่มีแม้เวลาตั้งตัว 
เค้ามีคนอื่นทั้งที่ยังคบกับเรา รู้โดยไม่ต้องมีใครบอก เรารู้เพราะมันมีบางอย่างสะกิดใจให้ถามออกไป


เราโทรไปหาและถามไปว่า....
เรา “เธอมีคนอื่นเหรอ บอกเรามาเถอะ อย่าให้เราดูโง่ไปมากกว่านี้เลย”
เราได้รับความนิ่งกลับมา เรารู้ว่าเค้าไม่เคยโกหกเรา หากเราถาม..
เรา “บอกมาเถอะ เราขอแค่นี้”
แฟน “เราขอโทษ เราไม่เลิกกับเธอนะ ไม่เลิกเด็ดขาด”
เรา “เพื่ออะไรเหรอ ถ้าเธอไม่ชอบเค้าแล้วจะไปคบกับเค้าทำไม”
แฟน “เราไม่ได้รักเค้า เรารักเธอ เธอเป็นรักแรกของเรานะ เราชอบเทอมาตั้งแต่ประถม ทุกคนรู้
แต่เราพลาดไปแล้ว เราขอโอกาสสักครั้งนะ ขอร้อง”
เรา “เราจะให้โอกาสเธออีกครั้ง ครั้งเดียวเท่านั้น”
 

ในตอนนั้นที่เราเคยพูดว่าให้โอกาสอีกครั้ง
เป็นครั้งแรกที่เราให้โอกาส และจะเป็นแค่ครั้งเดียวจริงๆ  ไม่ใช่ว่าให้โอกาสเค้าเท่านั้น แต่เป็นให้โอกาสตัวเองด้วย ให้เราได้มีเวลาทำใจกับรักครั้งแรก เหมือนเราจะรู้ว่ามันจะต้องจบ..

การให้โอกาสไม่ได้ทำให้เรารักกันมากขึ้น แต่มันกับทำให้รักเราที่ให้เค้ามันไม่เหมือนเดิม มันอยู่กับรักที่คอยระหวาดระแวง และด้วยความรู้สึกเจ็บลึกๆ เรารู้ว่ามันยากที่เราจะเหมือนเดิม
แต่เรายังให้โอกาส..

จนวันหนึ่งจำได้ว่าเป็นวันวาเลนไทน์ เราบอกแฟนไปว่าเราไม่ว่าง คงไม่ได้ไปไหน ...
แต่เราไป...เรานั่งรอกับเพื่อนที่ร้านอาหารร้านนึง ประมาณช่วงค่ำๆ รอเวลา..ได้เจอกับตาตัวเอง 
ให้ตัวเองเด็ดขาดมากกว่านี้...
และเมื่อถึงเวลาแฟนเลิกงาน เราโทรไปหาแฟนว่าเรากำลังจะเข้าไปหาที่บ้าน เราไปและเจอผู้หญิงคนนั้นที่บ้านแฟนเรา (เค้าอยู่ด้วยกัน) แฟนพาผู้หญิงคนนั้นไปเก็บของ..
แต่ไม่ทันเราไปเจอก่อน มีเพื่อนเรา เพื่อนแฟน และผู้หญิงคนนั้น เราถามต่อหน้าทุกคนว่า  

เรา “ตกลงว่าเธอจะเอายังไง บอกมาเลยจะได้จบๆสักที” เราได้รับความเงียบจากทุกคน แต่เราเป็นคนตรงๆ เราต้องการได้ยินคำพูดที่มันชัดเจน 
ผู้หญิง “เรารู้ว่ายังไงเค้าก็เลือกเธอ เค้าไม่เลิกกับเธอ”.   เราบอกแฟนเรา “งั้นเธอต้องพูดมา ว่าจะเอายังไงพูดมา พูดมาตอนนี้ให้จบ” แฟนเราเงียบ

ผู้หญิงเดินขึ้นไปเก็บของ ทุกคนเงียบกันไปหมด หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นเก็บของเสร็จ เดินลงมา แฟนเราถอดสร้อยที่ผู้หญิงคนนั้นซื้อให้คืนไป 
และผู้หญิงกลับไป 

เรากับเพื่อนแฟนและเพื่อนเรา คือเพื่อนกลุ่มเดียวกันหมด ก็ขับรถออกไปนั่งคุยกันที่ไหนสักที่นึง ปล่อยแฟนเราไว้ที่บ้านคนเดียว แฟนเราก็ขับรถหาพวกเรา แต่ทุกคนก็ไม่ได้สนใจ เพราะไม่ชอบที่แฟนเราทำแบบนี้ จนเกือบเช้ามืดแฟนเรามาเจอ....

และจากสิ่งที่เราเห็นมันทำให้เราตัดสินใจได้ดีเลยแหละ แฟนเราบอกให้ย้ายที่ทำงานมาอยู่ด้วยกัน อยู่ใกล้กันก็ได้...
เราปฏิเสธ เพราะเจอแบบนี้คงไม่มีใครกล้าทิ้งอนาคตตัวเอง เพื่อมาอยู่กับคนที่เลือกความสบาย.....

หลังจากนั้นเราก็เลิกกัน เราไม่อยากแบกความรู้สึกเสียใจ เจ็บปวด อีกแล้ว 

เพราะผู้หญิงไม่ปล่อย และผู้ชายไม่เด็ดขาดพอ

รักมากแค่ไหนเราก็ต้องรักตัวเองเหมือนกัน

ผู้ชายบอกให้เรารอได้ไหม? ให้เค้ามีทุกอย่าง
ครอบครัวเราจะได้ไม่รังเกียจเค้า...
มีจากผู้หญิงคนนั้นเหรอ?

“เราบอกว่าเพื่ออะไร? เธอน่าจะรู้นิสัยเราดี
ถ้าเราเลิกกันเราจะไม่หันกลับไปหาอีก 
ถ้าเธอกลับมาเราก็คงไม่กลับไปหาเธออยู่ดี และหลังจากนี้ไปไม่ว่ามีเรื่องอะไรก็ตาม เธออย่าโทรมาหาเราอีก ถ้าเธอโทรมาเมื่อไหร่เราจะเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ เธอจำคำพูดเราไว้ให้ดี อีกอย่างมันไม่เกี่ยวกับครอบครัวเราหรอก คนรักกันไม่ว่ามีเรื่องอะไรต้องช่วยประคองกัน อยากสบายก็ช่วยกัน สร้างด้วยกันได้ พ่อฉันยังชอบเธอเลย เพราะเธอขยัน แต่เธอกับฉันคงไม่ใช่ความรัก ถ้าใช่ความรักจริงๆเธอจะไม่ทำลายความรักที่เธออยากได้มันมาตลอด”. เราได้ยินเสียงผู้ชายคนนึงร้องไห้ 
มีเสียงสะอื้น เราได้ยิน เราก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน....


หลังจากที่เลิกกันผ่านไป4เดือน ในวันเกิดเรา 
มีโทรศัพท์เบอร์สาธารณะโทรเข้ามาหาเรา 
เรารับสาย มีผู้ชายคนหนึ่ง อวยพรวันเกิดเรา 
เราถามว่ามีอะไรรึเปล่า เค้าบอกแค่อยากโทรมาอวยพรวันเกิดให้เรา คิดถึงเรา...
เราบอกไปว่า “ไม่จำเป็นหรอก เราไม่ต้องการ ทุกอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้คือสิ่งที่เธอเลือกเอง เราให้เธอเป็นคนเลือก แล้วเราเคยบอกไปแล้วถ้าโทรกลับมาเมื่อไหร่เราจะเปลี่ยนเบอร์โทรศัทพ์. เราไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกันอีกแล้ว ขอวางสายนะ” เราได้ยินเสียงเงียบ หลังจากวางสายไปเราก็เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์จริงๆ จนถึงตอนนี้ 

จนประมาณปีที่แล้ว มีการติดต่อมาอีกครั้ง
เราถามว่าเอาเบอร์เรามาจากไหน 
เค้าบอกจากเพื่อนของเรา เพื่อนที่ไม่เคยรู้เรื่องระหว่างเรา มีคนที่รู้อยู่ใกล้เค้าเค้าไม่เคยกล้าที่จะขอ เพราะเพื่อนที่รู้จะไม่ให้เด็ดขาด
เค้าถามว่าเราสบายดีมั้ย เราบอกว่าเราสบายดี 
แล้าเราก็บอกไปว่า ขอวางก่อนนะทำงานอยู่ 
เราก็วางสายไป...

‘หลังจากนั้นเสียงไลน์ดังขึ้น มีคนส่งไลน์มา เป็นรูปนาฬิกาที่เราเคยซื้อให้ตอนวันเกิด ถามว่าจำได้มั้ย ยังใส่อยู่เลย”
เราพิมพ์กลับไปว่า “จำได้ เก็บไว้ทำไม ทิ้งมันไปได้แล้ว”

หลังจากนั้นเราไม่เคยตอบอีกเลย เราบล็อก...
จะให้กลับไปคุยอย่างเพื่อนเราทำไม่ได้
จากเพื่อน มาเป็นแฟน และจากแฟนไปเป็นเพื่อน
มันคงไม่ใช่แล้ว เราให้อภัยแต่จะให้คุยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราทำไม่ได้ ถ้าเจอกันเป็นไปได้ก็ไม่ต้องมาทักกันจะดีกว่า ต่างคนต่างอยู่ 
ไม่เจอกันก็ดีแล้ว เมื่อไหร่ที่เจอความรู้สึกความเจ็บปวดที่เราได้รับมันก็กลับมา มันเหมือนความรู้สึกแค้นๆในใจ  ทั้งที่เราบอกให้อภัย....






















SHARE
Writer
Sunshineday_
Life
Everything is goona be alright 🍂🍁

Comments

ongsa
12 months ago
ใจแข็งแท้
Reply
Sunshineday_
12 months ago
มันต้องแข็งง่ะไม่งั้นไม่จบ เราก็ทุกข์ แต่ถ้าจบอย่างน้อยเราก็ไม่ต้องไปอยู่กับความรู้สึกนั้นอีก หลายปีอยู่นะกว่าทำได้ง่ะ
Kanyakittikul
12 months ago
อยากให้ผู้หญิงทุกคนเข้มแข็งเหมือนคุณ จะได้ไม่เสียเปรียบผู้ชายที่จิตใจโลเล
Reply
Sunshineday_
12 months ago
จริงๆมีมุมอ่อนแอค่ะ;) แต่ต้องรักตัวเอง ขอบคุณมากๆค่ะ🙂