หน้าตากูเหมือนคนที่ไม่รักเค้าแล้วหรอวะ?
เป็นผมบ้างไม่ได้เหรอครับ ที่ได้อยู่ข้างๆคุณประโยคข้างบน เหมือนคนขี้แพ้เลยว่าไหม?
แต่ทำยังไงได้ล่ะ มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆนั่นแหละ

: มึงไม่คิดจะสืบเรื่องเค้าก่อนทักไปบ้างเหรอวะ ?
; ให้กูสืบอะไรวะ อยู่ไหน ทำอะไรอยู่ ? กูกลัวเค้าคิดว่ากูชอบเขาว่ะ
: เออ แล้วมึงไม่ได้ชอบเค้าหรอ ถึงทัก ไปคุยกับเค้าอ่ะ 
; กูก็ชอบเค้านั่นแหละ แต่กูก็ทักเค้าไปแล้วนะ
: มึงทักไปว่าไง
; อยู่บ้านไหม ? ไปวิ่งเป็นเพื่อนหน่อยสิ เบื่อวิ่งคนเดียว
: เรื่องจริง? แล้วเค้าตอบว่า
; ไม่ได้อยู่บ้านอ่ะ มาอ่านหนังสือสอบ 
: นี่ไง มึงไม่เช็คก่อนไง 
; อ้าว กูต้องเช็คก่อนเหรอว่าเค้าอยู่บ้านรึป่าว ถ้ารู้อยู่แล้วกูจะทักไปทำไม ?
บางเรื่อง มึงต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้ 
; เช่น เรื่องที่เค้ามีคนในใจอยู่แล้วน่ะเหรอ กูรู้อยู่เต็มอก : แล้วมึงจะดึงดราม่าทำเหี้ยอะไร ?

ทุกครั้งที่กินเหล้าเป็นเค้าคนเดียวที่วนเวียนอยู่ในความคิดกู แก้วที่1 จนถึงงานเลิก ไม่เคยไปไหน ดีหน่อยช่วงที่ยังพอมีสติ หลอกตัวเองได้ว่า “อีกหน่อยกูก็คงทำได้ หมายถึงไม่คิดถึงเค้าแล้ว”

: แล้วตอนนี้มึงทำได้รึยัง?
; หน้าตากูมีคนที่ไม่ได้รักเค้าแล้วหรอวะ
: loser จังวะ 
; เออ ยอมรับแพ้ๆเลย คนในใจกูไม่เคยเป็นคนอื่น.








SHARE

Comments