P'MEw..04
R-MEw ---> P'MEw

จริง ๆ แล้วเราก็ไม่ได้มีบทสนทนากันมานานนะ
ไม่นาน ก่อนที่จะได้เจอกัน เหมียวมาคอมเมนต์ในโพสต์โดยแทนตัวเองว่า'พี่'
ก็แปลกใจเล็กน้อย ก็ไม่ได้อะไร
จนเมื่อพอเราได้เจอกันเหมียวก็แทนตัวเองว่า พี่..งืออ ดีจางงง x )))

ช่วงเข้าพรรษานี้ได้มีโอกาสไปเวฯด้วย จริง ๆ ใจก็หวังว่าจะได้พี่แหละ
ตอนไปช่วยงานที่จุดลงทะเบียน ก็บังเอิญได้เจอพี่เข จริง ๆ ต้องว่าเขาบังเอิญเจอหนู55
ก็พูดคุยกัน ได้ความว่ามากับพี่ ตอนนั้นก็ดีใจ..แบบก็ดีใจ ที่อาจจะได้เจอพี่
เลยสรุปว่าหนูขอไปช่วยงานพี่แล้วกัน
ตอนนั้นหนูเลยผละจากงานตรงนั้นทันที ทำเหมือนว่าอยากเจอมาก..หืมม
และเดินตรงไปที่ครัวฯ ที่พี่เขบอกว่าพี่อยู่ตรงนั้น

พอถึงครัว ก็ได้ยินเสียงพี่ เอ้า เอ้า มาจากข้างใน
ยังเป็นคนที่สัมผัสไวเหมือนเดิม อุตส่าห์ว่าจะเซอร์ไพรสฺ 
เลยแสร้งพูดทักทาย ฮาโหลล ลากยาวไป ดีใจจังที่ได้เจอ^_^
พี่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงโต๊ะข้างใน ถามเป็นทำนองแปลกใจว่าหนูมาได้ไง 
คิดถึง..มาให้กอดหน่อยไม่ทันได้ตอบอะไรมาก หนูก็ตรงไปกอดพี่ตามคำขอ ฮิฮิ
หนูไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าหนูจะได้กอดพี่ด้วย และเป็นพี่เองที่ขอกอดหนู
ถึงพี่จะต่างจากคนอื่นที่หนูให้ใจ อาจจะมีหลาย ๆ ครั้ง หรือแทบทุกครั้งที่รู้สึกกลัวพี่
แต่พอได้กอดพี่ กลับทำให้สัมผัสได้ถึงความใจดี มีเมตตาของพี่

พี่ต้องว่าหนูเว่อร์แน่ ๆ คงคิดว่าจะอะไรขนาดนั้น
ช่างเถอะ หนูก็ไม่อยากคิดว่าพี่จะคิดอะไร บางทีก็เราะร้ายเหลือเกิน
พี่ก็เป็นพี่อย่างนี้ ที่หนูรู้สึกรัก ทั้ง ๆ ที่กลัว 
เหมือนเด็กกลัวผู้ใหญ่ที่ดุ ๆ แต่ก็โตพอที่สัมผัสได้ว่าพี่เป็นคนใจดี คนดีคนหนึ่ง


พี่คงไม่รู้เลย ว่าครั้งหนึ่งพี่เคยมีอิทธิพลกับใจหนู ในเชิงแบบสภาวะหนึ่งของจิต
จริง ๆ มันก็describeความเป็นพี่ได้ยากเหมือนกันนะ
บางอย่างที่ถูกกับจิตหนู มันก็ดึงทำให้หนูหลง
บางอย่าง..ก็ทำให้หนูเสียใจ
ก็คงเข้าตรอกว่า รักมากทุกข์มากแหละ

ตอนนั้นหนูเป็นตัวเองกับพี่มาก ทั้งดีและไม่ดี
พี่ก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่มีอารมณ์ ความคิด..พอ ๆ กันแหละ
บางทีก็เหมือนจะเข้าใจพี่ เข้าใจในแบบตัวเองก็เป็นอย่างนั้น ในด้านที่ไม่ใช่ดีนะ
พี่คงไม่รู้ว่าครั้งนั้นหนูเสียใจมาก 

คือหนูคงไม่อธิบายอะว่าเสียใจเพราะอะไร
เพราะทุกอย่างมันเป็นธรรมชาติของจิตใจ
ที่เมื่อมีการยึด ก็ย่อมมีทุกข์ตามมา..เป็นธรรมดา

จนเว้นช่วงที่หนูไม่ได้คุยกับพี่..
เมื่อมาเจอกันอีกครั้ง หนูก็ยังรู้สึกดีกับพี่เหมือนเดิมนะ
รู้สึกดีเวลาที่ได้อยู่ใกล้ แต่ก็มีความรู้สึกกลัวเคียงคู่ไปด้วย 555

หนูคิดว่าทุกความสัมพันธ์มันควรมีจุดที่balance
เพื่อไม่ให้ยึดแน่นเกินไปจนเจ็บมือ ก็คงประมาณว่าดำรงความรู้สึกให้เป็นกลาง
หนูคงไม่เป็นตัวเองทั้งหมดกับพี่อย่างเมื่อก่อน
บางทีอาจจะไม่สุขมากเหมือนตอนนั้น แต่เมื่อไม่สุขมาก ก็ย่อมไม่ทุกข์มาก

หนูว่าอย่างนี้มันก็ดีนะ
ก็ยังรัก และรู้สึกดีด้วยเหมือนเดิม

หนูก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งนั่นแหละที่รู้จักตัวเองมากกว่าเมื่อวาน 
และเมื่อเรียนรู้ก็อยากจะทำให้พรุ่งนี้ทุกข์น้อยลง
 
เหมือนอย่างที่หนูไม่รู้เลยว่าครั้งล่าสุดที่หนูจากพี่ จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เจอ
แต่ถึงรู้ก็คงทำอะไรไม่ได้ บางอย่างก็ควบคุมไม่ได้
ก็บอกตัวเองว่า มันก็ดีที่เราไม่ได้จากกันอย่างสมบูรณ์แบบ
ไม่ต้องบอกลาอย่างเป็นทางการ ไม่มีกอดลา ไม่เจอหน้ากัน อย่างที่ใจหนูต้องการ
 เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น ก็คงทำให้หนูยึดติดพี่มากขึ้น..


SHARE
Writer
PLOYplanet
Sister
| erratic | contemplative | justice | neutral |

Comments