all the same .
คุณเคยมองคนติดยาเป็นคนแบบไหน
คุณเคยมีความคิดเห็นกับเขาอย่างไร
คิดว่าคุณคงมีคำตอบในใจ แต่น้อยคนนักที่ตอบโดยที่เคยรู้จักหรือพูดคุยอย่างใกล้ชิดกับคนกลุ่มนี้จริงๆ


แปรสมการของยาเสพติดแบบตรงๆ คือยาชนิดหนึ่งที่'เสพ' แล้ว 'ติด' ซึ่งยาทุกชนิดบนโลกนี้ต้องมีวิธีและปริมาณการทานที่พอดีและถูกวิธีจึงเกิดผลดี ยาเสพติดก็เช่นกัน 

เมื่อฉันมีโอกาสทำงานใกล้ชิดกับผู้ใช้ยาเสพติด ทุกคนทำงานที่ได้รับมอบหมายปกติ ทุกคนทราบว่าเมื่อภาวะของตนเองไม่ปกติจะต้องจัดการกับตนเองอย่างไร เหมือนเวลาเราเป็นหวัดแล้วต้องทานยา ไม่สบายใจต้องเปิดเพลงฟัง 

ทุกเช้าฉันตื่นมาทำงาน เขาก็ตื่นมาทำงานเช่นกัน เราทานข้าวโต๊ะเดียวกันในบางมื้อ พูดคุยเรื่องราวข่าวคราวที่น่าสนใจ ปรึกษาหารือ ฯลฯ และทุกอย่างดำเนินไปโดยไม่มีภัยอันตรายใดๆเกิดขึ้นกับฉัน เหมือนคนทำงานกับคนทั่วๆไป

สิ่งที่น่าฉงนใจคือ อันที่จริงแล้วเราต่างกันตรงไหน? ทำไมคนอื่นยังมองเขาไม่ดี ทำไมเพื่อนๆของฉันยังต้องเป็นห่วงเมื่อบอกว่าฉันทำงานกับคนติดยา 
เพราะเขาติดยา เพียงแค่นั้นหรือ?

เราลองมาทบทวนดูอย่างเปิดใจอีกสักครั้ง โดยไร้ซึ่งกฎหมาย คำบอกเล่า สื่อต่างๆที่เคยรับรู้มา สิ่งที่ทำให้ยาเสพติดผิด หรือผู้ใช้ยาผิดคือการ 'ตีตรา' ใช่หรือไม่ 


สังคมของผู้เสพยา มีทั้งดีและไม่ดี มีทั้งที่จัดการชีวิตของตัวเองได้และไม่ได้ กินอยู่อย่างสบายและเดืือดร้อน ซึ่งสังคมแบบเราๆที่ไม่ได้ใช้ยาก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน ภาพจำทีี่เคยชินจากสื่ออาจเป็นด้านลบทั้งหมดที่กล่าวไป 

หากขั้วตรงข้ามที่บ่งบอกว่าดีหรือเลวคือสีดำและสีขาว การที่คนหนึ่งคนใช้ชีวิตปกติและไม่ได้เสพยาคือสีขาว และคนที่เสพยาคือสีดำ ทั้งๆที่คนทั้งสองกลุ่มนี้ดำเนินชีวิตประจำวันเหมือนกัน กินข้าว นินทาเพื่อนร่วมงาน กลับบ้าน ดูละคร ส่งเสียค่าเล่าเรียนลูกๆ เหมือนกันและหากการใช้ยานั้นสามารถนำมาซึ่งการ 'ตีตรา' ชีวิตมนุษย์คนหนึ่งได้ขนาดนั้น ..มันไม่ยุติธรรมเลย 

ดังที่กล่าวไป มนุษย์ทุกคน ทุกสังคมชนชั้น มีทั้งดีและไม่ดี ฉันไม่ได้บอกว่าคนติดยานั้นเป็นคนดีและไม่ได้บอกว่าคนที่ไม่ได้ติดยาเป็นคนดีเช่นกัน  ตราบใดที่ยาเสพติดในประเทศไทยยังถูกกฎหมายวางกรอบว่าผิด สังคมยังตีตราว่าเลว สื่อยังนำเสนอแต่ด้านแย่ ผู้ติดยาเสพติดก็ยังคงเป็นสีดำอยู่แบบนั้น ต่อให้ทำความดีร้อยพันพู่กันคงไม่สะบัดสีขาวมากลบจนมิดเสียที

สิ่งที่สามัญชนคนธรรมดาอย่างเราทำได้คือการเข้าใจ เปิดใจ และไม่ตีตรา เหมือนทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ซึ่งเราไม่ทราบอยู่แล้วว่าเขาจะเป็นคนอย่างไร ต่อให้ใช้ยาหรือไม่ใช้ยาก็มีโอกาสเป็นทั้งคนดีและคนเลวด้วยกันทั้งนั้น 

ไม่จำเป็นต้องมองเขาให้ดีขึ้นมากมาย
แต่ขอให้มองว่าเป็นมนุษย์ร่วมโลกปกติทั่วไป 

ไม่ต้องให้ความสำคัญมากมาย
สำคัญมากสำคัญน้อยไม่สำคัญ
ขอเพียงเข้าใจพวกเขามากขึ้นก็พอแล้ว

สิ่งเหล่านี้ทำให้ทัศนคติของฉันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากการ 'ตีตรา' เปลี่ยนเป็น 'เข้าใจ' มากขึ้นทุกวัน




SHARE

Comments